«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
به نام خداوند فراوانی ها
با سلام خدمت استاد عزیزم و همه دوستان همراه در این مسیر زیبا و قشنگ
ابراهیم خلیل الله
همه ی ما در مورد خدا حرف میزنیم خدا در مورد ابراهیم
واقعا چی باید بگم من
چطور یه انسان به این درجه رسیده آخه چقدر خدارو باور کرده چه جوری به خدا نگاه کرده
به خدا هر کاری که حضرت ابراهیم انجام داده رو الان هر کی انجام بده و بقیه ببینن همه بدون استثنا میگن این دیونه شده این چیزی زده
نمیدونن که بابا راه همینه که ابراهیم رفته ما داریم اشتباه میریم
تا کی میخایم سر هر نماز سوره حمد رو بخونیم بدون اینکه به معنیش فکر کنیم تا کی میخایم بگیم خدایا مارو به راه راست هدایت کن ولی وقتی که تو عمل قرار میگیریم گوش به حرف شیطان هستیم
تا کی شرک تا کی بی ایمانی تا کی این زندگی ادامه داره
خدایا مارو ببخش تو مارو اشرف مخلوقات قرار دادی ولی ما همش شرک میورزیم ولی ما زود کم میاریم زود تسلیم همه چیز میشیم غیر از تسلیم تو
رو حرف همه حساب میکنیم غیر از حرف تو ، با اینکه خودت تو قرآن گفتی که خدا خلف وعده عمل نمیکنه
خدایا مارو ببخش بهخاطر تمام ظلمهایی که به خودمون کردیم
خدا ایمان مارو قوی کن کمک کن بیشتر بهت اعتماد کنیم خودت مارو هدایت کن
ما که خودمون هیچی حالیمون نیست فقط لاف میزنیم که ما فلان و همدان
خودت دست مارو بگیر به خدا که دیگه خسته شدیم از این بی ایمانی و شرک از اینکه حرف میزنیم ولی موقع عمل جا میزنیم کم میاریم
خوب درکت نکردیم به اندازه کوچکترین مولکول هم تورو نفهمیدیم خدا من به هر خیری از تو فقیرم
من محتاج توام من به کمکت نیاز دارم من بدون تو هیچی نیستم
هر آنچه که دارم از آن توست
تو که رحمانی تو که رحیمی تو که بینیازی از خلق و خلایق به تو محتاج ای وهاب ای رزاق ای فرمانروای کل کیهان ای دانا و توانا ای برازنده ستایش ای تمام چیزای زیبا ای تمام نعمتها ای فراوانی مطلق ای قادر مطلق ای منزه و پاک ای تمام چیزای خوب و عالی
خسته شدم از بس تقلا کردم و زور زدم ازت میخام که خودت فرمان زندگی من رو بدست بگیری ما فقط میریم تو در دیوار تو که فرمانروایی تو که مسیر هموار رو میدونی تو که بیشتر از خودمون یا هر کس دیگه ای برامون خیر و فراوانی میخوای خودت کمکم کن خودت منو ببر من دیگه خسته شدم از بس پارو زدم از بس که مسیر اشتباه رفتم
کمک کن که خودم رو از همه چی خلاص کنم و مثل ابراهیم خودم رو به تو بسپارم و کارای منو خودت انجام بده
خدایا خودم همه کس و همه چیزم را به دست تو میسپارم هر آنچه که خیر و خوب است برایم انجام بده
خدایا به خاطر تمام نعمتهایی که بهم داده ای ازت سپاسگزارم و بابت تمام شرکهایی که داشتم ازت طلب بخشش میکنم
خدایا شکرت که بهم فرصت دادی تا این کامنت رو بنویسم
از تمام دوستانی که کامنت میذارن و کامنت ها رو میخونن سپاسگزارم
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار