«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام دوست عزیز..منم عین همین مسئله امروز برام پیش اومد…قراربود به یک دوستی زنگ بزنم خیلی باخودم کلنجاررفتم که زنگ بزنم یانه؟؟نیرویی بمن میگفت نمیخاد زنگ بزنی اگه بمن اعتمادکنی من بهترشو برات درنظرگرفتم..خودمم باورم نمیشه که این نجوا رو داشتم میشنیدم ولی طبق عادت قبل که همش خودم میخواستم کارامو به زور پیش ببرم نتونستم به اون ندا اعتمادکنم وبلاخره پیامش دادم 3تا4ساعتی که جواب ندادبعد دوباره که پیام دادم جواب داد ودرآخرهم گفت من کاری نمیتونم برات بکنم…..وای که چقد احساس بی ارزشی کردم…چقد خودمو سرزنش کردم که چرا به اون ندا گوش ندادی؟ چرا بخداوند اعتمادنکردی؟؟مگه توبخودت قول ندادی؟ مگه تعهد ندادی که بخداوند توکل واعتماد کنی؟ بازم بخودت تکیه کردی؟ بازهم به عقلت بها دادی؟؟ اینا اگه میتونستن برات کاری کنن که الان تو همچین نیازی نداشتی؟؟خیلی باخودم بدرفتاری کردم یادمه قبل پیام دادن بخودم گفتم اینو که دیگه خدا برات انجام نمیده خودت باید دست بکارشی ودخودم دخالت کردم ونتیجش شد حال واحساس بد…بعد بادوستم صحبت کردیم که توی همین فرکانس هست ومن اونجا گفتم باید اینکارو میکردم که چون یادنگرفتم ودرکش نکردم بازهم تلنگری بشه برام که اینه نتیجه اعتماد بغیر خداوند…اینه نتیجه کسیکه قدرت روبغیر خداوند میده و مشرک میشه…با همه این اوصاف من الان ازخودم راضی ام که وارد این سایت شدم واین آگاهی ها رو درکش میکنم…خداوند روبابت استاد عزیز وخانم شایسته ودوستان هم فرکانسم سپاسگزارم دوستتون دارم