«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام دوباره خدمت استاد و خانوم شایسته ی عزیز و تمامی دوستان هم فرکانسی
.
این روز سوم از فصل اول روزشماره تحول زندگی من هست و واقعا با تمامی وجودم حس میکنم در حال تحول زندگیم هستم چراکه تماما این سه روز و سه فایل نشونه از طرف خدا بود برای من که سوگند اعتماد کن برو تو دل ترس هات و مهاجرت کن تو اینجا باید ایمانتو نشون بدی به من توکل کنی تا من برات مسیرو به قشنگ ترین شکل ممکن بچینم
.
و من اعتماد کردم و توی این مسیر دارم قوم میزارم و چقدر قشنگ داره مسیروبرام میچینه خدایا هزاران بار شکرت بابتش که خودت داری تک تک موانع رواز سر راهم برمیداری چون من بهت اعتماد دارم که کل مسیرو سپردم به خودم من ازت تقاضا کردم و تو داری واسم میچینش
.
و حرف هاتون بازم میگم حس میکنم خود خدا نشسته جلوی من و از زبون شما با من حرف میزنه که باید بهش اعتماد کنم و نباید بزارم هدف زندگی پدر و مادرم بشن من که بچشون هستم
.
و باید سعی کنیم توی زندگیمون ابراهیمی رفتار کنیم یعنی تسلیم باشیم که یک پله بالاتر از ایمانه و اینجاست که تفاوت ادم ها در مقابله با ترس مشتص میشه
.
درسته ترس هست ولی باید ایمان داشته باشیم باید تسلیم باشیم و به خودش توکل کنیم چون خدا از بی نهایت طریق و دست خودش مارو هدایت و راهنمایی میکنه
.
خداوند خیر و صلاح مارو میخواد پس من ایمان و تسلیم بودنمو نشون میدم تا خدا بهترینارو واسم رقم بزنه
.
ما باید ایمانمونو ببریم بالا چون اگه یک فردی تونسته یک مسیری که رویایی من هست رو بره پس منم میتونم فقط باید شده 1٪ بهتر ازش عمل کنم کارهای و دستور عمل هایی که انجام میده رو و ایمانمو نشون بدم که خدا کمکم کنه اقدام کنم چون استاد همبشه میگه ایمانی که عمل نیاره حرف مفقته
.
پس میریم توی دل ترس هامون> توکل میکنیم > ایمانمونو نشون میدیم