«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














خدایا من باور دارم که تو هر مسیری که پا بذارم کمکم میکنی تو حامی منی پشتیبان منی کمکم میکنی ازم محافظت میکنی و هدایتم میکنی
خدایا توی این مسیری که پا گذاشتم الان فقط و فقط با ایمان به کمک تو و پشتیبانی تو قدم گذاشتم و هیچ کس توان کمک به منو نداره الا تو
خدایا من در برابر هر اتفاقی که برام بیافته تسلیمم و مطمئنم که هر چی بشه به نفع منه و تو خیر منو میخوای و منو خیلی دوست داری
خدایا کمکم کن تو این مسیر و هدایتم کن و به من جرئت و جسارت و شجاعت بده
خدایا ایمان دارم چون فقط با ایمان به تو و توکل به تو و فقط و فقط حساب کردن روی تو قدم توی این مسیر گذاشتم حتما موفقم میکنی و برای تو کاری نداره و فقط باید بهت اعتماد کنم و تسلیمت باشم
خدایا اگه موفق نشم هم اوکیه چون حتما به نفع منه و حداقلش اینه که تونشتم ایمانمو بهت نشون بدم و مرتبه خودمو بالا ببرم و تونستم جرئت و شجاعتم رو بالا ببرم
تونستم توحیدمو بالا بلرم و از حرف مردم نترسم و فقط رو تو حساب کنم
خدایا من تسلیمم
من ایمان دارم که کمکم میکنی
ایمان دارم که شرایط جوری پیش میره اتفاقات جوری پیش میره دست های خداوند جوری پیش میره که من توی این مسیر تنها نمیمونم و کارم حل میشه هچی ایده ای ندارم چجوری ولی میرم تو دلش و توکل میکنم به تو و ایمان دارم که کارم حل میشه
ایمان دارم که هدایتم میکنی حمایتم میکنی
و در برابر هر نتیجه ای تسلیمم تسلیمم هر چی بشه اوکیه
خداوند هست و ایمان منو میبینه
و ما کان الله لیضیع ایمانکم
خدا ایمان شما را ضایع نمیکند
سلام به همه هم مدارای عزیزم خوشحالم که حالتون خوبه
بنظرم ما برای اینکه بتونیم به مراحل بالای تسلیم بودن برسیم باید هر روز تسلیم بودنو توی موارد کوچیک استفاده کنیم و وقتی اتفاقای بد کوچیک برامون اتفاق افتاد سریع نجوا های ذهنو ساکت کنیم و بگیم که این خواست خدا بوده و حتما در نهایت به نفع من میشه همه چیز و بگیم الخیر فی ما وقع
مثال اتفاقای کوچیک اینه که مثلا کلیدام گم شده بود چن روز پیش تو لحظه اول ناراحت و عصبی شدم که طبیعیه ولی بعد سریع همین حرفا رو به خودم زدم و تونستم خودمو اروم کنم و اعتماد داشته باشم به قدرت مطلق
تکرار شاه کلید اصلیه
باید این کارا رو توی اتفاقای کوچیک و بزرگ داشته باشیم تا به مرور به مراحل بالای توحید برسیم
از استاد عزیزم بی نهایت ممنونم برای دادن این اگاهی ها و یاد اوری مکررشون
برای همه مردم جهان ارزوی سلامتی و ارامش و شادی و عشق و ثروت و عظمت و سعادت دو دنیا رو میخوام