جهان مانند آینه عمل می کند

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استاد عزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم

روز چهارم، روز شمار توانایی تشخیص اصل از فرع

(زندگی فقط برای امروز)……

اگه فقط همین راهکار عالی و قابل اجرا و در دسترس رو بتونیم هر روز که از خواب بیدار میشیم تاشب توی تک تک لحظه ها به خودمون یاد آوری کنیم، خیلی از مسائلمون بار سختی وسنگینی خودش رو از دست میده..

واقعا فکر کردن به گذشته ویا آینده امروزمون رو از بین میبره، یه دفعه چشم باز میکنی می بینی که چند روز وچند هفته وگاها چند ماه و چندسال از عمرت رو بی هدف، هدر دادی وهیچ چیز از زندگیت نفهمیدی….

چون فکر وذهن باید در لحظه باشه تا اون لحظه اون ساعت واون روز بتونی با تمرکز روی هر کاری اونو به سرانجام درستی برسونی وکار مفیدی انجام میدی…

شاید کار امروزت،پختن یه غذا، نظافت محل زندگیت یا کارت، نگهداری از فرزندت باشه، یا حتی رانندگی….ویا توی محیط بیرون از خونه مشغول کار تو محیط کارت باشی، ویا حتی در حال درس خوندن ویا تدریس و آموزش…

ویا حتی وقتی رفتی به طبیعت برای گردش یا تفریح….

یا حتی بدون اینکه کاری انجام بدی رو تخت دراز کشیدی و میخوای استراحت کنی…

انوقت میبینی که فکرت همه جا وبه همه چیز هست جز اون لحظه ی حال….

حتی اون گردش و تفریح واستراحتت هم بی فایده و بی اثر میشه وقتی همش داری منفی فکر میکنی، هر چی هست توی افکارته، همه چیز در درونته…

و چون در درون تلاطم داری و پریشونی در بیرون هم همه چیز رو بدو غم انگیز میبینی..

خب حالا چاره چیه؟ چطور میشه در لحظه در ساعت وفقط برای یکروز خوب وآروم وشاد زندگی کرد و از اون روز لذت برد….

فقط با تمرکز روی کاری که انجام میدی، دیگه هیچ راهی نداره…

اگه درک درستی از قوانین جهان آفرینش، وخداوند وخودت وپیرامونت بدست آورده باشی، متوجه هستی که زندگی مثل یه بازی می مونه وتو بازیگر اون هستی، حتی بیشتر اوقات نویسنده و بازیگر و کارگردان هم خودتی، وجهان( خداوند) میشه تماشاچیت، یعنی خداوند مثل یه تهیه کننده همه ی امکانات رو در اختیارت قرار میده تا فیلم نامه زندگیت رو بنویسی خودت کارگردانیش کنی وخودتم بازیش کنی…

خب اگه به این درک برسی، می تونی در همون لوکیشن وپوزیشنی که هستی با هر انچه که در اختیار داری، فقط برای یکروز، یه فیلمنامه علی بنویسی و بازیش کنی….

خب حالا بگو بدونم کی دوست داره فیلم نامه ی بد بنویسه؟ یا بد بازی کنه؟ وقتی میدونه که تماشاچیش وتهیه کننده خداست؟

تازه خوبی این بازی اینه که اگه خوب بازی کنی هم ترفیع و پاداش میگیری از تهیه کننده وهم،امکانات بیشتری در اختیارت قرار میده تا شکوفاتر بشی، بیشتر دیده بشی، بیشتر کیف کنی، بیشتر داشته باشی و…..

اگه آشپزی میکنی به تک تک اون مواد،و ابزار و وسایلی که در اختیارت هست و حتی به خودت که توانایی درست کردن وپختن غذا رو داری، دقت کنی و اینو با تمام وجودت حس کنی که همه از جانب رب تو هست تا تو بهترین لذتها رو تجربه کنی، انوقت حال دلت خوب میشه ذوق میکنی،و حتما سپاسگزارانه غذاتو میپزی و اون غذا هم برکت پیدا میکنه هم خوشمزه میشه و هم میشه شفا برای جسم وجانت…..

حالا اینو ببر تو هرکاری که قراره یه صبح تا شب انجام بدی از مرتب کردن تخت و لحاف وتشک و بالشتی که در اختیارت بود تا سقف بالای سرت و لباسی که به تن داری و غذا و………تا هر چیزیکه در طول شبانه روز چشمهات می بینه وگوشهات میشنوه و حست درکش می کنه….

می بینی که همه تجلی خداست، در همه چیز و همه کس حضور داره، تا تو فقط برای امروز واین ساعت واین لحظه در ارامش وشادی ، زندگی کنی…

بدون ترس از آینده، بدون حسرت روزهای گذشته وهر اونچه که در گذشته جا گذاشتی..

قشنگی قوانین بدون تغییر خداوند به همینه وبه قول استاد عزیزمون، جای بسی سپاسگزاری داره که خداوند چنین قوانین عالی وبدون تغییری رو در جهان به اجرا گذاشته که از اول همین بوده وتاابد همینه…

یعنی تو اگه تو بدترین شرایط عاطفی و مالی وجسمی و احساسی باشی وحتی شرایط بد معنوی و دوری از خدا و با حس گناه وسرزنشی دایمی، همونجا همون لحظه تصمیم بگیری که شاد باشی و غمهاتو فراموش کنی، حتی در حدی که پاشی یه دوش بگیری و یه چای برای خودت دم کنی و یا بری تا سر کوچه قدم بزنی،….

یعنی تو توانایی خلق زندگیتو داری، یعنی تو تصمیم گرفتی برای خودت کاری انجام بدی، نیازی نیست دنبال چیزی بگردی، همه چیز در دسترست هست از قبل بوده حالاهم هست وخواهد بود، فقط باید باعشق ازشون استفاده کنی….

وامید داشته باشی به خدایی که جبران کننده هست، حتی اگه تو بدترین گندها رو زده باشی تو زندگیت وتو بدترین شرایط باشی کافیه تصمیم بگیری برای خودت جبران کنی سختی هایی رو که به خودت دادی و ظلمهایی رو که در حق خودت کردی…

انوقت جهان( خداوند) همه ی تلاشش رو انجام میده تا تو بهترین خودت رو تجربه کنی….

نه به اندازه تمام سالهایی که از دست دادی وقت میخواد و نه به اندازه تمام وقتهایی که خودت تنهایی خواستی درستش کنی وبدتر زدی خرابش کردی…

فقط به اندازه چند دقیقه وچند ساعت وچند رو سپاسگزاری قلبی و از ته دلت و امید وایمانت بستگی داره…

انوقت می بینی که هیچ کار سختی نبود، فقط باید هوشیارانه زندگی میکردی، با تمرکز در لحظه حالت…

الهی هزاران بار شکر الله مهربان رو، که به قول شما استاد عزیزم توسط آگاه شدن از قوانین بدون تغیر خداوند، منم تونستم به قولی( علی بی غم) بشم، صبورتر، ارامتر، شادتر، و امیدوارتر زندگی کنم..

وقتی پذیرفتم همه ی اتفاقات زندگیم دست خودمه وخودم مسئول تمام زندگیم وتجربه هایی که از سر میگذرونم هستم…

استاد عزیزم در پناه امن خدا باشید

بی نهایت ازتون سپاسگزارم بابت اینهمه عشقی که به ما میدید با اشتراک گذاری اینهمه اگاهی های زندگی ساز.