جهان مانند آینه عمل می کند


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این فایل فقط در قالب نسخه صوتی است.


این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.

این فایل صوتی ارزشمند، یکی از بنیادین‌ترین اصول حاکم بر جهان هستی و رمز اصلی دستیابی به خوشبختی و موفقیت پایدار را آشکار می‌سازد: قدرت «کانون توجه» در خلق اتفاقات زندگی.

برخلاف تصور رایج که صرفاً «فکر کردن» را عامل تحول می‌داند، استاد عباس‌منش با دقت و صراحت تبیین می‌کنند که این توجه ما است که در هر لحظه، با ارسال فرکانس‌های خاص به جهان، واقعیت فردای ما را خلق می‌کند. زندگی ما نه با آرزوهای صرف، بلکه با ماهیت آن چیزی که دائماً کانون توجه ما قرار گرفته، شکل می‌گیرد.

زندگی ما را «توجه» ما به هر چیز، گسترش می‌دهد. این اصل، قلب تمام آموزه‌های استاد است. هر آنچه ما با فکر کردن، صحبت کردن، دیدن، یا نوشتن به آن توجه می‌کنیم، ماهیت آن را در زندگی خود افزایش می‌دهیم. این توجه، فرکانسی است که به جهان ارسال می‌شود و جهان، شرایط و اتفاقات هم‌جنس با آن فرکانس را به ما بازمی‌گرداند.

  • اگر توجه ما بر نکات منفی، گلایه، شکایت، و بدبختی باشد، حتی اگر آن توجه به یک موضوع خاص محدود شود (مثلاً یک خرابی کوچک در ماشین)، ماهیت و اساس منفی آن موضوع در آینده در قالب اتفاقات ناراحت‌کننده و مشکل‌ساز بیشتری به زندگی ما دعوت می‌شود.
  • اگر آگاهانه تمرکز خود را بر نعمت‌ها، زیبایی‌ها، داشته‌ها، سلامت، امید، و موقعیت‌های خوب بگذاریم، جریان مثبت و اتفاقات عالی را با سرعتی باورنکردنی به سمت خود جذب خواهیم کرد. نکتۀ حیاتی این است که این انتخاب، کاملاً آگاهانه و تحت کنترل ماست.

تمرکز بر نکات مثبت، بهترین شیوه برای بهره برداری از قدرت کانون توجه است. توجه به نکات مثبت یک نوع بی‌خبری یا سر کردن زیر برف نیست؛ بلکه یک انتخاب فرکانسی هوشمندانه است برای خلق آگاهانه زندگی. استاد با استفاده از تجربیات شخصی خود بیان می‌کنند که چطور با تغییر کانون توجه از یک فرد شدیداً منفی‌نگر به کسی که تمرکزش بر زیبایی‌هاست، حجم اتفاقات ناخواسته در زندگی‌شان از ۱ به ۱۰۰ یا ۱ به ۱۰۰۰ هم کمتر شده است. این تغییر در کانون توجه، نه تنها نگرش به مشکلات موجود را تغییر می‌دهد، بلکه اساساً از وقوع مشکلات بزرگ جلوگیری می‌کند.

تصمیم آگاهانه برای «روزه گرفتن توجه»:‌

استاد توصیه می‌کنند که در باب کانون توجه، مثل یک روزه‌دار عمل کنیم. همان‌طور که روزه، کلام و نگاه ما را پاک نگه می‌دارد، باید پیوسته مراقب باشیم که بر نکات مثبت هر موضوع یا اتفاق، تمرکز کنیم. حتی در شرایطی که به ظاهر ناملایمات زیاد است، همیشه نکات مثبتی برای سپاسگزاری وجود دارد که توجه به آن‌ها، مسیر فرکانسی ما را به سوی بهتر شدن تغییر می‌دهد. در بدترین شرایط زندگی‌تان نیز، هنوز نکاتی هست که اگر نبود، اوضاع بدتر می‌شد؛ به آن‌ها توجه کنید!

اهمیت احساس خوب به عنوان شاخص و قطب‌نما:

یکی از مهم‌ترین و کاربردی‌ترین درس‌های این فایل، شناسایی احساس به عنوان یک مکانیزم بازخورد از سمت جهان است برای اینکه در حال جذب چه جنسی از تجربه ها به زندگی خود هستید.

  • اگر احساستان خوب است، بدانید که تمرکزتان بر روی چیزهایی است که می‌خواهید و در مسیر درست آفرینش آگاهانه قرار دارید.
  • اگر احساستان بد است (قلب گرفته و غمگین)، این نشانۀ واضحی از این است که توجه شما بر روی ناخواسته‌ها و نکات منفی بوده است و بدین واسطه، اتفاقات نامناسب را به زندگی‌تان دعوت کرده‌اید. احساس بد، پیغامی الهی است که نشان می‌دهد از مسیر حقیقت و زیبایی دور شده‌اید. با درک این موضوع، می‌توانیم در کسری از ثانیه کانون توجه را تغییر دهیم.

ارتباط مستقیم تمرکز منفی با سلامت جسم: استاد عباس‌منش تأکید می‌کنند که جسم ما یک بازتابگر بسیار سریع و دقیق از فرکانس‌های ماست. به محض اینکه تمرکز بر روی نکات منفی، مشکلات و ناراحتی‌ها قرار می‌گیرد، جسم فوراً واکنش نشان می‌دهد: درد معده، سردرد، گلودرد، سرفه یا بیماری‌های جسمی خفیف. این‌ها همه پیغام‌هایی از طرف خداوند هستند که به ما هشدار می‌دهند از مسیر سعادت دور شده‌ایم.

توجه به این نشانه‌ها و تغییر فوری کانون توجه، نه تنها در حوزه سلامت، بلکه در تمام جنبه‌های زندگی، ما را به بهشت دنیوی رهنمون می‌سازد. ما خودمان داریم تمام شرایط مالی، جسمی و ارتباطی خود را رقم می‌زنیم. جهان هستی مانند یک آینۀ مطلق عمل می‌کند که فرکانس را دریافت و دقیقاً همان را بدون تغییر، به صورت شرایط و اتفاقات هم‌جنس، به ما بازمی‌گرداند. با تمرکز آگاهانه بر روی نکات مثبت، با قدرت می‌توانید بهشت را در همین دنیا تجربه کنید. اگر می‌خواهید اتفاقات خوب در زندگی شما گسترش یابد، در مورد همان اتفاقات خوب صحبت کنید، بنویسید و توجه خود را بیش از پیش بر آن‌ها متمرکز سازید. این قوانین، سنت‌های بدون تغییر خداوند هستند که به راحتی قابل درک و استفاده‌اند.

این اصل بنیادین، به صورت مفصل در دوره قانون آفرینش آموزش داده شده است.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

2363 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «ناهید رحیمی تبار» در این صفحه: 1
  1. -
    ناهید رحیمی تبار گفته:
    مدت عضویت: 1458 روز

    به نام خدایی که لطف وکرمش همیشه شامل حال ماهس به شرط اینکه مابخواهیم ،تازمانیکه بااستادآشنانشده بودم وصحبتهای ایشون رادرموردتمرکزوفرکانس نشنیده بودم واقعن توجهنم درونم زندگی میکردم وتازه همیشه گله مندبودم که این خدایی که دم ازمهربونی میزنه کجاس !چرانمی فهمه حال منو،مگه نمی بینه نمیشنوه صدای منوچراپس برعکس خواسته هاونیازهای من عمل میکنه ،واقعن همیشه برام سوال بودوتومذهب ودین ماوقتی بازگومیکردی ،می گفتن حکمت خدارابعدامی فهمی همه اینهامصلحته خداس .هیچ وقت عمیق بهش فکرنمیکردم که آقاایرادکارکجاس اصلن خودمورفتارهامووواکنشهاموبه این جهان نمی دیدم .طبیعتاروزگارنه تنهابروفق مرادم نبودبلکه هرروزاوضاع بدترازدیروزهم میشدتازه من کسی هستم که خودم ازخیلی سال پیش دست به کارشدم ودنبال تغییرخودم بودم ولی بیشترباعقل ومنطق خودم .اماآشنایی من بااستاداینکه الگوی خوبی پیداکردم انصافاخیلی بهم کمک کردوالان چقدتغییرنگرش دادم باچ باورهای تاز های آشناشدم تازه متوجه شدم این خودمن بودم که همه چیه زندگیم راخلق میکردم تازه لطف ومحبت خدارامی بینم چقدافکارآدمهامتفاوته .ماانسانهاوقتی بامسئله ای درگیرمیشیم این زاویه دیدوواکنش ماتاثیرگزاره تورونددرست یانادرست زندگیمون .پس بایدخیلی حواسمون جمع باشه ،همه چیزدست ماست ماقدرتمندیم بیشترازآنچه که تصورکنیم فقط بایدبخواهیم تابشود،چقدباخدابحث میکردم چقدشکایت میکردم چقدناله میکردم .استادمیگه اگه دنبال چیزی باشی،بدسش میاری .همیشه دنبال جواب این سوالم بودم که عدالت خداخیلی ناجالبه اصلن درست نیس هرچی حساب کتاب میکردم ،میگفتم نه هیچ جوره نمیتونم عدالتشوبپذیرم واقعن وقتی آگاهی ودرک انسان ازجهان هستی کم باشه چقدباافکارغلطش خودش باعث نابودی خودش میشه ومثل جاهلا،متوجه هم نمیشه ازکجاآب میخوره .بله خداروشکرخداروشکرازاون درکیات کوته بینانه خودم بیرون اومدم والان چقدافکارم بااون موقه فرق کرده .دوره قانون آفرینش استادخیلی کمک کردتابهترازجهان هستی وقوانین حاکم براون ،سردربیارم .اینکه استادمیفرماین جهان مثل آیینه عمل میکنه کاملادرسته ،منم برای باورش ازچیزای ریزشروع کردم تابه جاهای بالابالارسیدم ،چون اولش باورم نمی شداماهی محک زدم خودمو،دیدم بله جهان آیینه خودمه .پس الان بهتروبیشتردقت میکنم به رفتارهاوگفتارهای خودم انصافاخیلی حواسموجم میکنم راسش دیگه می ترسم ازرفتارهای اشتباه خودم ،تااشتباه میکنم سریع سعی میکنم مچ خودموبگیرم ،دیگه نمیزارم توحال بدبمونم اصلن همین که نتونم حالموبدمیکنه وتلاش منوبیشترچون مصمم هستم قدرت دست منه وبایدازاین حال بدحالاهرچی میخادباشه ،بایدبیرون بیام چطور؟همان طورکه استادگفتن توجه وتمرکزم رابه چیزای دیگه که مثبت هستن ،میبرم. بابت داشته هام سپاسگزاری میکنم ،مشکلی اگه پیش میادمیگم خب الان این اتفاق افتاده ،من چکارانجام بدم بهتره دیگه به مشکل عمیق فکرنمی کنم وب خاطرش غصه نمی خورم دنبال راهکارمی گردم اگه بودانجامش میدم اگه کاری ازدست من برنمی اومد،رهاش میکنم ومی سپارم به خدا،سعی میکنم سریع بگذرم ازش حتی اگه خسارت خورده باشم هم ،تاوانش رامیپذیرم انکاریافرارنمی کنم ،هرچه بیشترتوجه وتمرکزمون به نعمتهاوداده هاوداشته هاباشه جهان بیشتربه مامیدهد وکمتردرمعرض اشتباهاومسائل ناجالب قرارمی گیریم ،اینکه قبول کنیم همه چی دست خودماس ،خیلی مهمه کلاازاین باور،شروع میشه اتفاقهای خوب زندگیمون چون دقت بیشتری دیگه می کنیم به رفتارهامون ،چون دیگه می دونیم هرچی پیش بیادبازتاب رفتارخودمونه، دیگه دنبال مقصرنمی گردیم ،کمترغورمیزنیم ورو،مخ خدایاآدمهای دیگه نمی ریم .بعدکم کم می بینم عه چقدهمه چیزدرست پیش میره چقدآرومتروصبورترشدیم ،اتفاقات خوب زندگیمون چقدبیشترشده،تازه می فهمیم دنیاچی بوده چه کارهامیتونستیم انجام بدیم وندادیم البته ندامت راهم کنارمیزاریم وازاین لحظه به بعدرااصلاح می کنیم .توهمه این مسیرهدایت وبزرگی وعظمت خداومعجزات خداراهم زیادمیبینم .حالابه خاطروجودخداولطف وکرمش گریه میکنم ازاینکه این همه سال چطورکوتاهی کردم ولی قول دادم بهش ازاین به بعدشاهکارهای بنده خودشوببینه .پس دوستای گلم زندگی به همین سادگی تودستای خودمونه ،بیاییدازاین دستای توانمندوذهن خلاق خودمون درست استفاده کنیم .کم نیاریدبهترینهاراارائه بدیدتابهترینهانصیبتون بشه .من خیلی ریزبین شدم هرجا،حتی خیلی عصبانی وناراحت میشم ،شده به چیزهای خیلی جزئی نگاه کنم وسپاسگزاری کنم ،اینکارومیکنم تاحالم سریع عوض بشه .الان که دقت میکنم میبینم زیباییهای جهان راتاحالانمی دیدم هیچ وقت به آسمون یاهوایادرخت وگل شهرم توجه نمیکردم ،درکل طوری شدم که ازوجودهرچیزی حتی اشیاهاهم لذت میبرم ،آدم یه جورایی بچه میشه واین خیلی لذت بخشه کودک درونم فعال شده باچیزای کوچیک خوشحال میشم واینهاهستن که منوازافکارهای سمی که هیچ وقت به دردم نخوردند وهمیشه باعث آزارروح وروانم بودن ،دورمیکنه .پس همه چیوخوشگل ببینیدتاآیینه هم همونطورنشونتون بده .استااااادعاشقتم فدای تووحرفهای تووووو

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: