ارزش ابزار

بنام خداوند ثروتمند،سخاوتمند و مهربان

سلام به همه دوستان علی الخصوص خانم شایسته عزیز که چنین بستری رو فراهم کردند برای ایجاد باورهای قدرتمند کننده جهت بمباران ذهن فقیرم

برم سر اصل مطلب،من جزو همون دسته افرادی بودم که بسیار دهن فقیری داشتم و بخاطر عدم احساس ارزشمنذی و لیاقت همیشه اجناس بی کیفیت میخریدم و استفاده میکردم.مثلا مواد خوراکی رو میگفتم اخه چه فرقی میکنه تو میخوای سیر بشی با فلافل و فلان غذای ارزان هم سیر میشی.حالا اینم بگم که منظورم این نیست که فلافل غذای بی اززشی هست.نه.اتفاقا برعکس من بوشهری هستم و عاااشق فلافل.اما بحث اینجاست که نیت و طرز تفکر من اشتباه بود و روزایی که هوس گوشت و پیتزا میکردم هم فلافل میخوردم فقط به دلیل اینکه ارزانتر باشه

در مورد لباس هم همینطور.چقدر لباس خریدم که خداروشاهد میگیرم حتی بعضا شده یکبار هم استفاده نکردم.اخرین اشتباهم در مورد خرید لباس به چندماه پیش برمیگرده که الان به زور بعضی وقتا میپوشم.از بس بی کیفیت هستند و لباس هایی که قبل تر خریدم ولی بسیار با کیفیت تر رو وقتی میپوشم احساس راحتی و عزت نفس میکنم چون قیمتش هم بالاتره این احساس ثروتمند بودن و بایق بهترین ها بودن رو درمن ایجاد میکنه.

حالا بیایم سر بحث موبایل.چندماه پیش که مدتی بود با استاد اشنا شده بودم و کل نگرشم به زندگی دستخوش تغییرات خیلی زیادی شد تصمیم به خرید بهترین ها گرفتم.بدون عجله.یعنی دیگه برای اینکه دیگران ببینند و تعریف کنند نباشه.بلکه هروقت تونستم بخرم ولی خوبشو بخرم.به لطف خدا با قانون درخواست تونستم یه گوشی از بهترین برندهای دنیا خریدم.حالا هرکی ازم میپرسه قیمتش چنده و میگم مثلا اونروز خریدم ۷ تومن و الان حدود ۱۱ تومن هست میگه مگه دیوونه ای.چندتومن دیگه میزاشتی و ماشین مدل پایین میخریدی.اونا درک نمیکنند چون مثل گذشته من فکر میکنند.چندوقتی هست که با تمرینات دوره های استاد عزیز و کار کردن روی باورهای محدود کننده ام پله های ترقی رو با سرعت خیلی بیشتری طی میکنم.مثلا محل کارم از یه منطقه متوسط روبه پایین شهر رسیده به بهترین و لوکس ترین منطقه شهر.خیلی ها بهم میگن چرا اینهمه راه خودتو دور کردی.و نمیدونن چرا.حتی اگر بهشون بگم شاید بهم بخندن و من چیزی نمیگم که مورد قضاوت قرار بگیرم.من اومدم اینجا تا ذهنم ثروتمند تر بشه.تا فراوانی های نعمت خدا رو بیشتر ببینم و باورم قوی تر بشه.قبلا تو محل کار قبلم خواسته ای داشتم و بارها مینوشتم که خدایا کاری میخوام با چنین شرایطی و چنین مکانی و فلان و بعد تعیین میکردم که نزدیک به خونمون باشه.بعد چندجا هی اوکی میشد و بعدش کنسل میشد و میگفتن فعلا صبر کن،تا اینکه یه جا بهتر از جای قبلم اوکی شد و رفتک سرکار.استاد تو دوره کشف قوانین وقتی درمورد ترمزها صحبت میکردن من یکی از بزرگترین ترمزهام رو پیدا کردم.یعنی بقول استاد میخواستک کویر رو نگه‌دارم.یعنی همش میگفتم خیلی نزدیک به خونمون باشه محل کارم.و به محض اینکه پام رو از روی ترمز برداشتم و گفتم خدایا هرجا باشه فقط هدایتم کن به صورت معجزه واری هدایت شدم به بهترین و معروف ترین فروشگاه صنف خودم.داستان معجزه بودن استخدامم رو هم ان شاءالله یه روز سر فرصت میگم.خلاصه اینجا که اومدم لباس هامون فرم هست و تموم اون چیزای که میخواستم رو داره.مثل همکاران زیاد و خوب،محیط خیلی بزرگ و شیک(۵طبقه فروشگاه)،مدیر صادق و راستگو،حقوق بالا،کار خیلی خیلی کم،مثلا جاهای قبل که بودم جدا از فروشندگی باید کارهای خدمه ای مغازه هم امجام میدادم ولی اینجا دست به سیاه سفید هم نمیزنم.خدایا بازم مرسی

خلاصه میخواستم اینجارو بگم که وقتی اومدم و لباس فرم باید میپوشیدم باید به کفش مجلسی میپوشیدمکه توش راحت نبودم.گفتم باید یه کفش خوب و راحت بخرم.چندتا از همکارام که ذهن های فقیری دارند گفتن نه بابا صبر کن فعلا با همین سر کن بعد که حقوق گرفتی با پول همینجا یه کفش بخر.چیزی نمیگفتم بهشون ولی همش با خودم تکرار میکردم و میگفتم مرتضی تو لایق بهترین هایی.چون تو باور داری که خدا بهت ثروت بی حساب میبخشه بخر.اون تفکر و نگرش مال کسایی هست که تنها به قدرت خودشون تکیه کرده امد و خدا رو فراموش کردند.گفتم احساس خوب مساوی است با اتفاقات خوب.اگر میخوای با مشتری بتونی خوب صحبت کنی باید احساست خوب باشه،اگر میخوای احساست خوب باشه باید جسمت سالم باشه و احساس ارزشمندی کنی.باید وقتی خودتو تو اینه میبینی لذت ببری از خودت و باورهات قویتر بشن.

خلاصه رفتم و یه کفش خوب خریدم.الانم خداروشکر بعداز حدود یکماه دارم تکاملم رو طی میکنم و در طول مسیر با تمام نجواهایی که هست دارم از زندگیم لذت میبرم و خداروشکر چندتا فاکتور زدم که هرکدوم از قبلی مبلغش بالاتر بوده و شک نکنید میام از نتایج خیلی بزرگترم مینویسم.

تجربه های زیادی در این مورد داشتم ولی اینا داغترین هاشون بود و تازه ترین ها.

خواستم کوتاه بنویسم ولی خیلی ذوق‌داشتم بنویسم و مرور کنم روند تکاملیم رو.ذهنم خیلی گفت کسی نمیخونه و اینقدر خودتو خسته نکن ولی مطمئنا کسانی که در مدارش باشند خواهند خوند و لذت میبرن.

استاد جونم دوستت دارم

دوستای گلم،خانم فرهادی عزیز و خانم شایسته عزیز سپاسگذارم از حضور پر رنگتون

???