چه موضوعی را باور کرده ای؟

سلام. وقت بخیر. 1404/8/16

موضوعاتی که باور کردم و اتفاق افتاد (باورهای قدرت مند کننده)=

1_ از کودکی وضعیت مالی خوبی نداشتیم و من هم در حد توان کار می‌کردم و سعی می‌کردم به این اوضاع بد و متشنج خانواده کمتر توجه کنم . عاشق سفر بودم ولی عملا سفر های کوتاه فقط اتفاق می افتاد. اما نپذیرفته بودم که نمیشه و هر طوری بود اردوهای مقطع راهنمایی و دبیرستان رو تلاش کردم که بدست بیارم و همه رو رفتم . شور و شوق سفر اینقدر بود که گاهی شرایطش رو نیاورده بودم اما چون خیلی اصرار میکردم ،من رو می‌بردند . من باور کرده بودم که اوضاع همین جوری نمیمونه و فقیر بودنمون دلیل بر مسافرت نرفتن یا اردو نرفتن نیست. هر چقدر بزرگتر شدم و پول ساختم و خودم رو آزادتر کردم، تونستم مسافرت‌های زیاد تری برم و طوری شد که من در سال 1402 بیش از 4 ماهش در سفر بودم.

2_ من به خاطر عزت نفس پایین و تحقیرهای که شده بودم ، درس خوندنم در دوره ابتدایی خیلی قوی نبود. راهنمایی کمی بهتر شدم. دوران هنرستان خیلی بهتر شدم چون به شهر دیگه ای رفته بودم. دانشگاه که بازم استان خودم رو عوض کردم ، عالی تر شدم در عین حالی که لابه لای درس خوندن تقریبا همیشه کار ساختمانی هم می‌کردم. من در آزمون دانشگاه برای المپیاد کشوری برگزیده شدم و در المپیاد کشور نفر 40 شدم. من باور کرده بودم که شرایط میتونه بهتر بشه و وقتی همزمان درس میخونم و کار میکنم موفق ترم چون پول میسازم و در حوزه درسی خودم کار هم میکنم و باور کرده بودم که من ارزشمند هستم. در حدی که تونستم این باور رو بسازم ، نتیجه درسی رو گرفتم و با معدل 18 فوق دیپلم گرفتم و نفر دوم کلی رشته خودمون شدم.

3_ وقتی می‌خواستیم خونه بخریم ، یه دوره رشد شخصی حضوری رو شرکت کردم که خیلی بهم انرژی داد و باور کرده بودم که اهدافم رو بنویسم اتفاق میفته و اون موقع چالش خرید خونه داشتیم و نوشتم و بعد 10 روز خونه خریدیم با یک شرایط عالی. این باور که بنویسی و اتفاق میفته کمکم کرد برای هدف های بعدی مثل گرفتن کارت پایان خدمت.چون واقعا هیچ راهی برای گرفتنش در ذهنم نداشتم و فقط تجسم میکردم که پایان خدمت معافی دارم. این هدف یک سال طول کشید ولی هیچ زحمت خاصی براش نکشیدم. مادرم پیگیری کرد و به صورت معجزه آسا اتفاق افتاد. این باور رو داشتم که من که خدمت نمیرم و وقت تلف کنی و باید اینم مثل خرید خونه راحت اتفاق بیفته رو تکرار می‌کردم

4_از کودکی عشق فوتبال بودم و خیلی بازی میکردم و بازیم خوب بود و چون با اخلاق بودم و آرامش داشتم، اکثر مواقع ،تیمی که من در اون بودم برنده می‌شد. این مهارت فوتبال و آرامش و اخلاق خوب و لذت بردن واقعی از فوتبال، این باور رو در من ساخته بود که تو برنده میشی و برنده واقعی کسیه که تمام تلاشش رو بکنه و لذت ببره و با اخلاق بازی کنه و اگه هم ببازی ، تمام تلاشت رو کردی و با اخلاق حرفه ای بازی کردی ن با اوغات تلخی و جر و بحث.

5_ برای کنکور من خیلی درس نمیخوندم چون درسهای تخصصیم خوب بود چون تحلیلی بود و دروس عمومی رو علاقه نداشتم چون حفظی بود. درسهای تخصصی ضریب 15 داشت و دروس عمومی ضریب 1 داشت. این باور در من ایجاد شده بود که تو که دروس تخصصی رو خوب هستی ، راحت کنکور قبول میشی و این اتفاق به راحتی 3 بار افتاد که همه رو دانشگاه دولتی قبول شدم.

6_ چون از کودکی کار می‌کردم و کارهای مختلفی رو انجام دادم ،این باور در من ایجاد شده بود که کار پیدا کردن راحته و در سن بالا تر که مهاجرت هایی داشتم، کار پیدا کردن برام آسون تر شد. هر شهری رفتم به راحتی کار مورد علاقه رو پیدا کردم و به جایی رسیدم که برای خودم کار میکردم و 10 برابر یه آدم عادی پول می‌ساختم.

7_ از کودکی باور مخربی در مورد سلامتی نداشتم و تقریبا سالی یکی دو بار سرما میخوردم. باوری که بعد ها فهمیدم این بود باور کرده بودم که ژن ما ژن قوی هست و مریض نمیشیم و قوی هستیم. دوره سلامتی رو که کار کردم که دیگه هرگز سرما نخوردم و هیچ ویروسی نگرفتم به لطف خدا و ابن باور قوی تر شده که تو در هر شرایط زمانی و مکانی ، بدنت سالم سالم خواهد بود