چه افرادی برای مهاجرت کردن، مناسب ترند | قسمت 1

به نام خدای بخشاینده و مهربان

سلام

امشب دوباره داشتم این فایل رو قسمت اولش رو می دیدم که حسم بهم گفت بیام بنویسم و منم لبیک گفتم.

استاد من از بچگیم عاااااشق سفر بودم و همواره هم هستم و بعد از آشنایی با شما و تأمل در شخصیت خودم و به خودشناسی رسیدن و سفر هایی که طی چندسال دانشجوی شما بودن رفتن به این نتیجه رسیدم که من حتماً و قطعاً می خواهم ابتدا ایران رو قشنگ بگردم و تهش رو در بیارم یعنی لذتش رو ببرم و بعدش هم دنیا رو بگردم ، این دیگه شده جمله قصار من: البته همیشه به خودم میگم ، تا حالا به کسی نگفتم زندگی یه فرصت کوتاهه ، من می خواهم از این فرصت بیشترین استفاده رو داشته باشم برای لذت بردن

خب حالا که فهمیدم و به این درک رسیدم که این هدفی که من دارم و فکر کنم تا آخر عمرم هم می خواهم ادامش بدهم ، نیازمند یه شخصیتی هست که از چالش استقبال کنه و عاشق باشه ، آروم آروم دارم چالش هایی رو برای خودم تعریف می کنم و بهش ورود می کنم

برای اینکه عاشق چالش بشم آگاهانه دارم چالش های کوچیکی رو که اتفاقاً به رشدم هم کمک می کنه انتخاب می کنم

امشب با یه پیراهنی نسبتاً کهنه که یه کمی روش هم بعضی جاهایش نخ کش شده :)) جای پاهای طلا هستش ، اسم عروس هلندی مون طلا هست ، رفتم توی آسانسور رفتم پایین توی حیاط ساختمان روی نیمکت بنشینم ، می خواستم ببینم اصلاً مردش هستم ، همچین کاری رو خیلی ریلکس انجام بدهم یا نه

به خودم گفتم خب این پیراهن رنگ و رو رفته نیست ، پاره نیست و رنگی هم نیست ، هیچ نا زیبایی‌ای که مثلاً یه حرکت غیر اجتماعی باشه (خب اینجا مجتمع مسکونی هست دیگه ، خانم های همسایه هم ممکنه ببینم سلام علیک کنیم) نداره فقط یه کمی گشاد شده یه ذره اگه کسی دقت بکنه بعضی جاهایش نخ کش شده

خلاصه اومدم پایین دیدم حیاط فضاش اوکی نیست ، خیلی خیلی راحت رفتم تو پارک محله ، پارک با در خونمون کمتر از دو دقیقه پیاده فاصله است :)) یعنی اینقدررر نزدیکه :)

خلاصه قشنگ رفتم شیک و مجلسی یه ساعتی هم توی پارک بودم نشستم با عشق روی پروژه‌ی سفر به دور آمریکا فصل اول (پروژه‌ی کامنت نوشتن برای تک تک قسمت ها تا پایان قسمت صدم ، پروژه‌ای که خودم برای خودم تعریف کردم و می دونم آروم آروم چه برکت‌هایی رو داره وارد زندگیم می کنه) کار کردم و برگشتم خونه

قبلاً نمی کردم همچین کاری رو می رفتم توی شب گرم تابستونی قم الکی یه پیراهن ذخیم یا تی شرت ناراحت نه راحت :)) می پوشیدم که حالا مثلاً مردم چی میگن

ولی الان خیلی راحت انجامش دادم و این چالش رو پشت سر گذاشتم ، اتفاقاً پارک هم خیلی شلوغ بود … و بعد از انجام این کار خیلی به خودم افتخار کردم خیلی هم خوش گذشت :))

یه چالش دیگه از قبل خیلی دوست ذاشتم برای خودم تعریف کنم ولی هرررر بار ذهنم مقاومت می کرد و می گفت چه کاریه ولی از امشب با دیدن همین دو قسمت فایل استارتش رو زدم اینه که از فایل های دانلودی شروع کنم به سرعت 1,5 گوش دادن و بعداً تکاملی برسونم سرعت رو به 1,75 و در نهایت 2 و بعدها بتوانم فایل های هر جلسه از یک محصول جدید هم که می گیرم ابتدا چند بار با سرعت 1 ببینم و حتی روی 0,8 نت برداری هم بکنم و بعداً همون جلسه رو بتوانم روی 1,5 به راحتی گوش بدهم و اونقدر مغذم با گوشم و چشمام هماهنگ بشه که کااااامل بفهممش و اون آگاهی ها بشینه به جانم.

خب حالا این چالش چه منفعت هایی داره برایم که انتخابش کردم

اولاً (مطالعه نکردم ولی احتمال زیادی این چیزی میگم علمی هم باشه ، من الهامم رو دارم میگم) به ضریب هوشی و بالا رفتن آی کیو من خیلی کمک می کنه.

دوماً این سریع تر گوش دادن فایل ها بهم کمک می کنه در ایام بیداریم در طی روز فایل های بیشتری رو گوش بدهم.

سوماً از اونجایی که شش دانگ حواسم جمع این هست که دارم چی‌ می شنوم ، که فقط نشونم … هم بشنوم و هم قشنگ بفهمم ، وسطش ذهنم دیگه فرصت نمی کنه بره توی حاشیه:)) افکار غیر مربوط و حواسم پرت بشه.

ایولا ، واقعاً عجب چالش خفنی انتخاب کردما ، دم خودم گرم:))

به نام خدای مهربان

سلام به استاد عباس منش عزیز و بزرگوار ، خانم شایسته‌ی ستودنی و تمامی دوستان گرامی‌ام در این جمع صمیمی

دیشب رفتم در دل یک تغییر با یک خانمی که از همکارانم در مجموعه بود ولی هر بار فقط یک سلام و علیک و خداحافظی ساده داشتی ارتباط گرفتم

داشتم با ایشون در مورد تغییر صحبت می کردم

در مورد اینکه تو ذهن من لذت یادگیری بیشتر از رنج رو به رو شدن با ناشناخته هاست.

ببین چقدر خدا قشنگ داره همزمانی ها رو برایم رقم می زنه ، چی میشه که دیشب با یه آدمی که اولین بار هست توی عمرم دارم باهاش چهار کلام صحبت می کنم ، بدون مقدمه خیلی سریع بیام در مورد موضوع تغییر و استقبال از ناشناخته صحبت کنم و بعد در حدود 12 ساعت بعدش بیام توی سایت و شما دقیقا یه ویدیوی جذاب در راستای هدف اصلی امسالم و صحبت های دیشبم با اون خانم روی سایت قرار بدهید

این ها خبر های خیلی خوبیه … این ها نشونست که من توی مسیر درستی هستم

امسال رو برای خودم هدف انتخاب کردم ، گفتم می خواهم یه کوله گرد همیشه در سفر باشم

برای این هدف اومدم ویژگی هایی که باید درونم ایجاد کنم و یا اگر هست باید تقویت کنم رو نوشتم

1- انعطاف پذیری و مچ‌شدن با محیط های جدید

2- ایجاد شخصیت مستقل و از بین بردن وابستگی هایم مثل یک محیط خاص یا فردی خاص

3- ایجاد عادت های جدید و ترک عادت های غلط

4- لذت بردن از یادگیری و نترسیدن‌ از روبه رو شدن با ناشناخته‌ها

استاد عزیزم ، من انصافاً در گزینه‌ی چهارمی خوبم و تا حد زیادی از یادگیری چیزهای جدید لذت می برم و از یادگیری استقلال می کنم

این هم به لطف اخلاق خوب مادرم هست که همیشه این ذکر رو داره ، حالا تو حرکت کن … تو قدم بردار… توکلت به خدا باشه ، خدا همه چی رو درست می کنه.

در مورد گزینه‌ی سوم ، ایجاد عادت های خوب و ترک عادت های غلط ، در حد وسط هستم

اما می توانم بگم ایجاد یک عادت درست برای من خیلی راحت تر هست از ترک یک عادت غلط ، باید در این حوزه مخصوصاً ترک عادت های غلط روی خودم بیشتر کار کنم

در مورد گزینه‌ی دومی هم باز امتیاز بالایی رو به خودم می دهم ، چون من تقریبا وابستگی خاصی به محیط زندگیم ،‌ خونم یا آدم های اطرافم ندارم

در مورد محیط زندگی و خونه از کودکیم این خواسته درونم شعله ور بود که برم بگردم و همش پایبند خونه نباشم

این خواسته خیلی خیلی زیاد درونم شعله ور هست چون پدرم دقیقاً نقطه‌ی مقابل بود و این تضاد برای من این خواسته‌ی قلبی و این اشتیاق سوزان رو ایجاد کرده

اما از اون دسته آدم ها بودم که خیلی خیلی زود به یه رفیق حالا چه پسر و چه دختر وابسته می شدم و دیگه می خواستم همه جوره خودم رو طوری تطبیق بدهم که اون ازم راضی باشه ، خب ضربه های سهمگینی هم خوردم از این اخلاقم…

الان به لطف خدا خیلی روی خودم کار کردم و دیگه تمام تلاشم اینه که به کسی وابسته نشم ، خودم رو دوست داشته باشم ، خودم رو در اولویت ببینم و آدم ها هم دستی از دستای خدا ببینم تا بتوانم ازشون به راحتی بگذرم ، بهشون وابسته نشم ، این پاشنه‌ی آشیله من هستش و باید همیشه حواسم بهش باشه به لطف خدا هفت روز هست که قدم ششم رو خریدم شما توی قدم ششم به صورت اساسی در مورد این پاشنه‌ی آشیل من صحبت می کنید و چقدر خوشحالم که هدایت شدم به این قدم‌ ، خیلی ذوق و شوق دارم برای رفتن به قدم هفتم چون می دونم در ادامه‌ی مباحث همین قدم هستش ، خدایا شکرت

در مورد گزینه‌ی اول هم … راستش در مورد گزینه‌ی اول خیلی احساس گُنگ بودن دارم !! احساس می کنم اصلا خودم رو توی این مورد خوب که چه عرض کنم ؟؟؟ اصلا خودم‌‌رو نمی شناسم !! باید حتماً وقت بگذارم و حسابی با خودم گپ بزنم تا بیشتر به شناخت از خودم برسم

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

استاد احساس می کنم با RV رفتید مسافرت چون این ویدیو هم توی همین اتوبوس ضبط کردید

خیلی ذوق و شوق دارم دوباره یه سفرنامه‌ی جدید با اتوبوس مسافرتی رو ببینم :))