چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 2

بنام الله یکتا

تنها پروردگار جهانیان

سلام به استاد عزیزم و مریم جان و تمام دوستان بهشتی سایت و آقا حمید عزیز(به قول دوستان حمید حنیف)

امروز صبح وقتی از خواب بیدار شدم گفتم برم تو سایت کامنت بخونم و مثل استاد روزمو با کامنتای سایت بسازم که با کامنت شما شروع کردم و کلی لذت بردم اول از همه از قلم شیوا و راحتتون که معلوم بود از دلتون میاد چون خیلی به دل مینشینه و دوم اینکه بینهایت از تسلیم بودن شما به درگاه خدا لذت بردم و همصحبتی شما با مورچه کوچولو(باید بگم من تو این مورد از شما اوضاعم وخیمتره من با گلها با حیوونا با کوه با جنگل با دریا با در دیوار هم حرف میزنم)البته وقتی که تو این حال هستم خدا رو کنارم حس میکنم وانگار مخلوقات خدا هم صدای منو میشنون و من تو اون لحظه هیچ حسی جز سپاسگزاری ندارم

خواستم ازتون تشکر کنم بابت کامنت عالی که نوشتین که باعث شد چند ده کامنت دیگه نوشته بشه و من الان ساعتهاست که دارم کامنت های شما و دوستان و میخونم و لذت میبرم و البته کلی آگاهی جدید بدست آوردم و چقدر شما با حوصله به کامنت همه ی دوستان پاسخ دادید و یکی از یکی زیباتر و توحیدی تر بود

ممنون دوست و برادر عزیز کلی لذت بردم .بعد از دوره حل مسائل و کار کردن روی خودم و کنار گذاشتن کمال گرایی(که هنوز هم کار دارم) کمی توحید رو در عمل دارم بیشتر نشون میدم و از خدا همیشه توحید

و توحید بیشتر خواستم و این کامنتا چیزی نبود جز توحید و عشق واقعی به خدا و برگشت اون عشق با قدرت بیشتر به بنده ی خدا به قول یکی از دوستان توحیدیمون رسیدن به مادیات و …همه بهانست اصل رسیدن به خداست که من هر وقت چیزی از خدا خواستم انقدر خدا با عشقش به من منو سیراب کرد که شاید منو درک کنید(حتما درک میکنید)گاها خواستمو فراموش کردم.

هر وقت خواستم کامنت بنویسم از تحسین شروع شده ولی آخرش با عشق به الله تمام میشه الان هم دلم حال عجیبی داره که اگه بخوام به نوشتن ادامه بدم چند صد صفحه میشه

بازم ازتون ممنونم که اینقدر با عشق و توحیدی کامنت مینویسید

در پناه الله یکتا باشید