چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

سلام به اساتید عزیزم و دوستان همفرکانسی و فوق العاده‌ام.

هر بار که فایلی روی سایت قرار میگیره و شامل سوالاتی میشه،کلی ذهن منو درگیر میکنه

این سوال واقعا عالی بود

اولین و مهمترین شرط به نتیجه رسیدن از پاسخ دادن به سوالات شما استاد عزیز اینه که با خودمون صادق باشیم،من این صداقت با خودمو همین یکی دوماهه یاد گرفتم وقتی که با جدیت، کار کردن روی دوره شیوه حل مسائل را شروع کردم،اونجا اصلا نمیتونی خودتو دور بزنی،باید رو راست بشینی روبروی خودت و با صداقت صد درصد پاسخ بدی و این صداقت چه مساله بزرگی از من حل کرد.

بریم که اینجا هم با جواب درست و صادقانه به سوال استاد مچ خودمو بگیرم و مساله ای از مسائل زندگیمو حل کنم.

اگر بخوام در مورد اهدافی صحبت کنم که شب و روزمو به هم دوختم و تلاش کردم اما نرسیدم باید بگم اولا هدف خاصی نبوده یا اصلا هدفی نبوده و در ادامه اون اشتیاق سوزان نبوده و تلاش تمرکزی و لیزری نبوده که بخوام به نتیجه ای برسم.

من متوجه شدم همیشه اهدافم کلی بوده

مثلا

من دوست دارم خوشبخت بشم

یا

من دوست دارم ثروتمند بشم

یا

من دوست دارم شغل بسیار خوبی داشته باشم.

این مدل خواسته ها آدمو تو دور باطلی میندازه که نه میتونی تلاش مشخص و لیزری داشته باشی و نه میدونی دقیق چی میخوای و جهان هم سردرگم میشه که بابا این خودش نمیدونه چی میخواد من چی بهش بدم آخه…

جدیدا یاد گرفتم خواسته هامو دقیق و واضح بنویسم مثلا مسافرت میخوام مینویسم فلان شهر فلان هتل فلان اتاق و فلان ویو و فلان غذا و….

یا پول و ثروت میخوام دقیق مینویسم چه مقدار و برای چه کاری میخوامش‌.

جواب 3پرسش این فایل:

یادمه دوران دبیرستان مدرسه تیزهوشان پذیرفته شدم دلیلش هم این بود که خودمو و توانایی هامو باور داشتم و با تمرکز لیزری توی 2ماه خوندم و قبولی گرفتم و وارد دبیرستان استعدادهای درخشان شدم.توی اون دبیرستان فضا فضای رقابتی تنگاتنگی بود و یکی از یکی باهوش تر سریع تر و بهتر بودن،یادمه روزی 16ساعت برای کنکور درس میخوندم

تمرکز لیزری بود و جواب سوالات هم در خلوت خودم خوب میدادم اما وقتی وارد کلاس میشدم خودمو با دوستام مقایسه میکردم که مثلا ببین فلانی 3ثانیه زودتر از تو جواب سوالو داد پس فاطیما تو به اندازه کافی لایق پذیرش تو رشته پزشکی و دندانپزشکی نیستی،دوستات بهترن،ببین اونا وضعیت مالی خیلی بهتری هم نسبت به تو دارن ،وای ببین تو کم حرفی و اونا رو ببین چقدر با معلم ها و مدیر و … بگو بخند دارن

پس تو لایق نیستی

تلاشتو بکنننن اما بهت نمیاد پزشکی قبول بشی

حالا نهایتش رشته پرستاری اتاق عملی چیزی قبول بشی.

البته الان که فکر میکنم متوجه این احساسات در اون زمان میشم اونموقع نمیدونستم که عزت نفس چیه احساس لیاقت چیه اعتماد بنفس یعنی چی،الان با این وضوح میفهمم که دلیل اینکه دقیقا 4ماه به کنکور مونده بود چرا باید اتفاقی میوفتاد که من نتونم نتیجه اون همه تلاش تمرکزی شبانه روزی 4ساله ام رو ببینم.

احساس عدم لیاقتتتتتتتت و تماااام*

اکث همکلاسی های من با اینکه ساعت کمتری مطالعه میکردن الان که میبینمشون همه دکتر،دندانپزشک،داروساز و بعضی هم که در بهترین حالت مهاجرت کردند.

اما الان که به لطف خدا با استاد عباسمنش آشنا شدم یاد گرفتم باید تمرکز لیزری در کنار ساخت باورهای مناسب و هم جهت با خواسته هامون باشه تا به اهدافمون برسیم .وامیدوارم هر روز در این مسیر پیشرفت کنم و روزی بیام و از نتایج مالی فوق العاده ام بنویسم چون در این مسیر زیبا من هم در روابط هم سلامتی هم آرامش و … نتیجه بی‌نظیری گرفتم و فقط مونده بحث مالی که کم کم دارم تکاملی طی میکنم و هر روز بهتر از قبل میشم.

ممنون از شما استاد عزیز و خانم شایسته

در پناه خداوند مهربان باشید.