چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

سلام خانم منصوری عزیز

وقت شما به خیر و نیکی

چقدر با کامنت شما حال کردم و حس خوبی بهم منتقل شد.

تنها منبع خیر و قدرت در جهان خداونده که همیشه به فرکانس های ما پاسخ میده و اگر کسی به ما محبتی کرد این محبت پاسخ فرکانس های ما هست ک خدا به ما داده پس قبل از اینکه از اون فرد تشکر کنیم باید از خودمون بابت این موضوع تشکر کنیم ک خواسته خدارو اجابت کردیم؟ حالا خواسته خدا چیه؟

من دارم قران رو خیلی عمیق تر و دقیق تر از قبل مطالعه میکنم و تا به الان رسیدم ب این نقطه که خدا فقط دوست داره در جهانی ک افریده خیر ‌، نیکی و حس خوب گسترش پیدا کنه

بخاطر همین انقدر ب انفاق چیزهایی ک خودمون کسب کردیم و چیزهایی ک خودش بهمون داده تاکید داره و گفته وقتی انفاق میکنید پاداشتون نزد خداست یعنی چشمتون به انسان ها نباشه و بدونید خدایی ک انقدر رشد و گسترش جهان رو دوست داره قطعا ب شماهایی ک دارید طبق خواستش پیش میرید مزدش رو میده اونم چندین برابر…(الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِیَهً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ)

خب پس منی ک انفاق کردم و کار مثبت انجام دادم(که همون اجابت خواسته خداونده) الان خداوند به واسطه اون فرد داره ب من مزدمو میده از خودم و پروردگارم تشکر کنم و از اون فرد هم بابت اینکه او هم داره خیر رو در جهان گسترش میده تشکر کنم و مطمئن باشم ب وعده خدا ک قطعا نتیجه انفاق اون فرد رو بهش میده حالا یا از طریق من یا از طریق دستان دیگه

میدونید من فکر میکنم ما نباید زور بزنیم اینکه من هی تلاش کنم تا لطف طرفو جبران کنم انگار ی جور شرکه

یعنی من فکر میکنم منم ک باید مزد اون طرفو بدم، منم ک قدرت دارم، منم ک زور دارم و گرنه ما چ قدرتی دارم، هرچی ک داریم از خداست و نباید انقدر عجله کنیم.از خدا بخوایم هدایتمون کنه برای انجام کار درست حالا اگه این وسط اون طرف انقدر پرتوقعه ک سریع از ما انتظار جبران داره مشکل از خودش و شرک هاشه نمیخوام قضاوت کنم فقط میخوام بگم ما مسئول این نیستیم ک حالا ب هر طریقی ک شده حتی با اذیت کردن خودمون بخوایم ی جوری لطف طرفو جبران کنیم..

وقتی ب عمق همه اینا فکر میشه ما میرسیم ب شرک ک چقدر قران قشنگ و منطقی درموردش صحبت کرده..

و خدا اینارو ب من الهام کرد ک بگم..

سلام اقای نارنجی عزیز

ممنونم بابت ب اشتراک گذاشتن باورهایی ک دارید و باعث میشید ماهم فکر کنیم و ترغیب بشیم ب درک بیش تر باورهایی ک داریم

من یکی از باگ هایی که از طریق کامنت شما درونم پیدا کردم این هست ک ما دوست داریم سختی بکشیم و از رنج بردن لذت میبریم چرا؟

چون ب خاطر خلأ هایی ک درونمون داریم با سختی کشیدن توجه و دلسوزی و ترحم و محبت بقیه رو جلب کردیم. حالا چون یاد گرفتیم نگاه انسان گونه ب خدا داشته باشیم فکر میکنیم با سختی و رنج کشیدن میتونیم ترحم و دلسوزی خدارو جلب کنیم تا مارو ب خواسته هامون برسونه و ما داریم ناخوداگاه این کار رو انجام میدیم.

بازم از شما ممنونم