چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

سلام اقا محسن خوبید انشالاه؟

کامنتتون کلی خنده به لبم اورد(((((:بشکن بزنی و لم بدی همه چی اوکی باشه ….معموله خیلی خسته اید که درکتون میکنم وبهتون حق میدم تجربشو دارم ….

قبلا یه کتابی خوندم جهان هولوگرافیک توش درمورد یه بودایی مثال زده بود که مینشست حتی غذاشو با اشاره دست موجود میکرد یعنی رو هوا درست میشد واین بخاطر این بوده کع یه عمر رو خودش کارکرده تا به این مرحله رسیده که بهشتشو خودش ایجاد کرده وتو بودیسم هم معتقدن هرکس خودش بهشتشو میسازه وهرچی دلش خواست میتونه خلق کنه بشرط ساختن درون خودش وپاک کردن کارماهاش درست وغلطشو نمبدونم ولی خیلی مهمه که ما اول ازهمه بدونیم هدفمون از اومدن به زمین چیه؟ایا لزوما لذت بردن یا هدفی برترازاینا مثل رشد روحی وتغییرباورها و بزرگترشدن از مشکلاتمون وتضادهامون وتغییرخودمون اگاهترشدنمون که از تبعاتش رسیدن اسونتر وراحتتر به ارزوهامونه …..خیلی جالبه که کامنت شما بموقع انگار واسه من بود ..این چالش منم هست همین چند دقیقه پیش بخودم شبیه این حرفارو میزدم وبهش فکر میکردم بعدش یادم اومد که چندسال قبل چقد اشتیاق وانگیزه واسه کار ومهارت جدید داشتم ویک روز نمیتونستم بیکار بمونم ویاد نگیرم نه لزوما کارکردنی که پول دربیارم یعنی وقتم بایه کار حتی مطالعه یا تمیزکاری خونه وخریدکردن پر باشه ….ولی الان اصلا دلم کار کردن ازنوع شاغل بودن نمیخواد دلیلشم اینه که خسته شدم و ازخود واقعیم از خواسته قلبیم دور شدم انگار گم شده باشم والان میترسم واسه دلم وکاری که عاشقشم قدم بردارم وانگیزم کم شده بخاطر باورای غلطی داشتم کمالگرا بودم عجله داشتم دنبال ارزش خودم تو شغل وکارم بودم …دنبال پول بودم ومعتقد بودم نمیشه از کار موردعلاقه پول دراورد ..دنبال موفقیت و روشهای درامدزایی وبازاریابی امروزی اینستاگرامی بودم …پراز اطلاعات پراز منابع مختلف اطلاعاتی و دوره های اموزشی و این شاخه اون شاخه کردن …الان دیگه خسته وکوفته رسیدم به سکوت ….دوروبرم خلوت شده وخالی شدم که الان فهمیدم واسه شناخت بهترخودم چیز خوبیه و فعلا دربست بیکار واز کار کردن متنفر…فکر میکردم تنبل وبی ارزه م یا شانس ندارم ولی نه،،، دنبال خودمم هدف واقعیم عشقم ودلخ.اهم که هرروز واسه اون کار باهمه وجودم از خواب بیداربشمو صبحمو شروع کنم …خداروشکر ازوقتی با استاد اشنا شدم فهمیدم من باورام ایراد داره وهرروز باید هواسم بهش باشه وگرنه ذهنم عین کش درمیره وازکنترل خارج میشه ..توکامنت شماهم چندتا باور مخرب نسبت به کار هست یه باردیگه خودت بخون ..قشنگ میبینیشون،،همینا باعث میشن ادم دلش نخواد بره سرکار …خصوثا این باورا که: کار ولذت وتفریح باهم یه جا جمع نمیشن …،کارکردن یعنی سختی کشیدن یعنی جون کندن،،سگ دو زدن،،،نابرده رنج گنج میسرنمیشود،که همشون نیاز به مراقبت وتغییر روزانه دارن..واینم یادمون باشه دنیا محل تضاده اصن لذت کاروتلاش به چالشهاشه بدون ماجراجویی واسه کارایی که عاشقشونیم که خداییش حوصله مون سرمیرفت…. کامنتم طولانی شد ،،پرحرفیمو ببخشید،تو فایلهای رایگان دراین مورد استاد زیاد صحبت کردن…

لذت تمام نشدنی از کارکردن و ثروت وتفریح و شادی وارامش وبهترینهارو براتون ارزودارم …