چرا با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایم نرسیده ام؟ | قسمت 1

بنام خدای مهربان

سلام

1_چه اهدافی رو با تلاش و سعی زیاد بهش نرسیده اید من فروشنده هستم و در شرکتی که هستم تیم فروش داریم و از فروش همکاران دیگر باخبرم

من هر ماه دوست دارم که با انگیزه به فروش عالی برسم و جزو نفرات اول باشم ولی متاسفانه جز د تعداد انگشت شما این اتفاق نیفتاده و خیلی محدود بوده که این نتیجه من راضی نمیکنه و اکثرا در وسطهای جدول فروش قرار دارم

جوری شده که دیگه خودمم انگار قبول کردم که حدو اندازه من همینه و در توانم نیست که بخوام خودمو در جایگاه اول شدن ببینم و یه جوری خسته کننده و غیر قابل دسترس شده برام

2_ ایا افرادی رو مشناسید که به همون اهداف باهمون تلاش یا کمتر تونستن به اهدافشون برسن

بله کاملا واضح

در کنار همین همکارانم کسانی هستن که خیلی راحت با تلاش و زحمت کمتر و زمان کمت به اهداف میزان و فروش قابل قبول دارن و همیشه جزو برترین ها هستن و پورسانت خوبی رو دریافت میکنن درصورتی که در یک شرکت کار می‌کنیم و محصولات و شرایط یکسان داریم ولی آنها براحتی و آسان کار میکنن ولی من و دیگران به سختی و با مشکلات رو به جلو میریم

و نهایتا د یافتی آنها در اختیارمان ماه بیشتر و بهتر و راضی هستن

در این مورد هر وقت صحبتی در میون میاد کسانی که ضعیف عمل میکنن میگن که اونها مشتریان خوبی دارن و مسیر فروششان خوبه و به عوامل بیرونی یا شانس ربطش میدن

3_چه باورهای محدود کننده ای در وجودم هست که با این همه تلاش نمیتونم به هدفم برسم

تا حالا اینقدر تمرکزی وروی این مسئله فکر نکرده بودم که دلیلش واقعا چیه

اول منم فکر میکردم که نقطه جغرافیایی هستش یا شانسه و یا مسائل بیرونی ا ز قبیل تعداد مشتری خوب و غیره

الان میبینم که در ته افکارم خودم باعث این نتایج ضعیف هستم میگید چطور

1_من اول هرماه بانگیزه خوب وارد میشدم و بعد از گذشت چند انگیزم ا دست میدادم میگفتم این مشتریها بیشت از این توان خری ندارن و نا امید میشدم

2_نگاه رقابتی به همکارام دارم و بجای اینکه با ماه قبل خودم مقایسه بشم با دیگرون مقایسه می کنم و همش دوست دارم فروشم از دیگر ن بیشت باشه حتی اون فروش من اگر کم و یا زیاد باشه فرقی نداره برام فقط از دیگرون بیشتر باشه منو راضی میکنه

که فکر میکنم یه حسادت تهش احساس میشه

3_از نفروخته دیگرون خوشحال و احساس خوب و از فروختن و موفقیت دیگرون حالم بد و نا احتم اینم یه جورایی به کمبود ثروت و نعمت مربوط میشه

4_مهمترین مورد که الان به ذهنم رسید عدم لیاقت در خودمه

که اگر اتفاقی من بیشتر می‌فروختم یا موفقتر میشدم یک احساسس بهم دست می‌داد که انگار شانسی بوده و دیگه تکرار نمیشه و زیاد دلتو خوش نکن و ت نمیتونی پا به پای اون نفرات حرکت کنی و خودمو ت اون منزلت و جایگاه نمیبینم و به قولی باهاش راحت نیستم و احساس میکنم میام پایین و نمیشه موقع مقایسه با دیگرون خودمو با پایین تر از خودم میبینم که خوبه حالا من از اونا بهترم

5_مواقعی گه نتیجه نمیگیرم خودم راضی میکنم که خوبه حالا همینقدر هم که حرکت کردی خوبه و زیاده خواه نباش و دیگه نمیشه بهترش کرد و یه نوع گول زدنه و دنبال راههای مختلف نمیرم و نا امید میشم

استاداینقدر تاحالا به رفتارم و اعمالم فکر نکرده بودم و بهش متمرکز نشده بودم که واقعا من کیم و چه رفتار و نتایجی رو دارم رقم میزنم

من هنوز هیچ کامنتی از دوستان رو نخوندم و خواستم کمی به خود شناسی برسم و این آغاز این راهه شاید بعداز اینکه نظ ات دوستان رو خوندم باز اومدم ا تاشناخته هایم گفتم

استاد خیلیییییی مردی