چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟

کانون توجه من یک ابزار بسیار قدرتمند و شمشیری دو لبه است که میتوانم

با ان زندگی ام را بسازم یا نابود کنم.

زیرا تمام اتفاقات زندگی ام بدون استثنا نتیجه ی فرکانس هایم است.

متعهد بودن توجه به زیبایی ها و سپاسگزاری است.

زمانی که در لحظه حال زندگی میکنی میتوانی شاهد نعمت های بی انتهای خداوند باشی

و میبینی که نمیتوانی سپاسگزارشان باشی زیرا اصلا به شماره در نمی ایند.

ما که تمام اتفاق زندگی مان را داریم به واسطه فرکانس هایمان و کانون توجه

مان رقم میزنیم باید خیلی حواسمان باشد.

بلکه از این ابزار صحبت کردن باید به نفع خودمان استفاده کنیم.

به دلیل کمبود عزت نفس میخواهیم متفاوت و خاص دیده شویم

و توجه ادم های بیشتری را جلب کنیم.

هر کاری که انجام میدم باید دلیلش رو از خودم بپرسم که چرا دارم من

این کارو انجام میدم.

و تمام اتفاقات زندگی من تنها نتیجه فرکانس هایم است.

و خیلی باید حواسم به فرکانس هایم باشد.

نمیدانم چرا اخیرا در رزومرگی ها غرق میشوم و از چیز های مهمتر غافل میشوم.

کاری که باید انجام دهم که این است که متعهد بمانم به توجه به زیبایی ها و کنترل ذهن م.

زیرا می خواهم زندگی ام را تماما کنترل کنم.

و سپاسگزار تر باشم و به الهاماتم قلبم گوش دهم.

و از این روز مرگی بیرون بیایم.

علاقه ما به خاص بودن‌، متفاوت دیده شدن و مورد توجه قرار گرفتن‌، گاهی دردسرهایی برای‌مان ایجاد می‌کند و ناخواسته‌هایی عجیب و غریب را سر راهمان قرار می‌دهد که هرجور فکر می‌کنیم‌، نمی‌توانیم دلیلی قانع کننده برای آن اتفاقات نادلخواهی بیابیم که هر صدسال یک بار رخ می‌دهد آ‌ن‌هم فقط برای ما!

آری این کانون توجه ابزاری بسیار دقیق و تاثیر گذاری است که اگر نحوه ی کار با آن را بلد نباشیم مثل هر وسیله ی دیگری به خود آسیب می زنیم.

اصلا چرا باید نظر دیگران را جلب کنیم؟

غیر از این است که کمبود عزت نفس داریم! غیر از این است که شرک داریم!؟

از زمانی که شروع کردم روی خودم بیشتر کار کنم دیگر برایم هیچکس مهم نبود.

و الان دیگر دارم به جایی می رسم که کسی برایم مهمتر از خدا در کیهان نباشد

و همینطور است واقعا ، آگاه باش قلبها تنها با یاد خدا آرام می گیرد.

و همین است که جامعه درگیر ناآرامی است و هر وقت که ناراحتم و ناآرام هستم وقتی به سمت خدا حرکت میکنم

و سعی میکنم فرکانس های خدایی را ارسال کنم آرام میگیرم .

چه آرامشی بهتر از خدا که همیشه با ماست نه مثل افراد و انسان های محدود.

قبلا آرامشم را به انسان یا فرد خاصی گره زده بودم اما الان حتی از صحبت کردن درباره ی آن شرایط شرم میکنم.

و بر عکس افتخار می کنم که تنها منبع همه چیز زندگی ام خداوند است.

من از نظر خودم خودم را خاص و مهمترین فرد می دانم و سعی می کنم اینطوری زندگی کنم.

و اصلا برایم مهم نیست که کسی درباره ی من چه فکری می کند زیرا قدرتی ندارد برای من .

این است قدرت توحید این است همان صلح درونی.

و هر پاسخی که از جهان دریافت میکنیم را باید دنبال فرکانسش باشیم اینطور است که ایمانمان تقویت می شود

و همچنین در قوانین کیهانی مهارت کسب می کنیم و این برای من دوسال زمان برد.

دو سال طول کشید که بدانم و ایمانم قوی شود که دارم فرکانس هایم اتفاقات زندگی ام را رقم می زنم.

و چه فرکانسی برای پیشرفتم باید ارسال کنم. و در این راه آزمون و خطا ولی من به آن تجربه می گویم را کسب کردم.

تجربیاتی که در هیچ کتابی . معتقدم در این مدت داشتم ریشه هایم را محکم می کردم .

عاشق این جلمه هستم که چه تحولی در تمام جنبه‌های زندگی‌ات ایجاد کند و چه حجمی از نعمت و برکت را به زندگی‌ات آورد و چگونه غیرممکن‌های تمام جنبه‌های زندگی‌ات را ممکن بسازد.

از امروز می خواهم از ابزار صحبت کردن جهت رسیدن به اهدافم استفاده کنم.

از اونجایی که این فیلم ها پر از نکات بسیار ریزی هستند که ناخودآگاه ما داره اونارو

دریافت و پردازش میکنه و اینکه کانون توجه مان یک تیغ دو لبه است خیلی باید مواظب کانون توجمون باشیم.

و اینکه این تلویزیون لعنتی رو حذف کنیم.

اره کنترل کانون توجه همون چیزیه که الان نیاز دارم.

آره این قانون ابدی و کیهانیه که احساس خوب مساویست با اتفاقات خوب.

این همیشه برای من کار کرده و کار میکنه و خواهد کرد.

اصلا وقتی احساسم بد میشه همه چیز بد میشه و زمانی که احساسمو خوب میکنم همه چیز خوب میشه.