چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریف‌ترین و در عین حال تعیین‌کننده‌ترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباس‌منش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.

بسیاری از ما دیده‌ایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسی‌ها، برخورد با آدم‌های نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آب‌وهوا در سفرهایشان صحبت می‌کنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکان‌دهنده‌ای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.

وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ می‌دهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار می‌دهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستان‌سرایی‌ها و گله‌گزاری‌های بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختی‌ها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما می‌کند.

درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه می‌شود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواسته‌ها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباس‌منش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح می‌دهند که راه قطع کردن زنجیره‌ی بدشانسی‌ها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیبایی‌ها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچ‌کس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام می‌کنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمی‌بیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما می‌گوید که اگر می‌خواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیبایی‌های زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آن‌ها برای جلب توجه دیگران ببرد.

در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجه‌مان. استاد عباس‌منش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید می‌کنند که حتی اگر فردی مثبت‌اندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدم‌های بد می‌گویند، مدام با همین موارد برخورد می‌کنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیبایی‌ها و شکرگزاری عادت داده‌اند، جهان را گلستانی می‌یابند که در آن همه چیز به نفع آن‌ها رقم می‌خورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیبایی‌ها و گشودن آن تنها برای ستایش زیبایی‌هاست.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1338 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «فاطمه مهاجر» در این صفحه: 1
  1. -
    فاطمه مهاجر گفته:
    مدت عضویت: 3152 روز

    به م خدایی که راهگشاست

    سلام استاد عزیز و خانم شایسته مهربان

    سلام همه ی همسفرهای عزیزم

    روز دهم سفرنامه

    من فکر میکنم موضوع این فایل به جلسه دوم عزت نفس مرتبطه و البته به تمام فایل های شما در مورد کنترل ذهن. در واقع ما چیزی رو دریافت میکنیم که انتظارش رو داریم و بهش توجه میکنیم و ناخودآگاه فرکانس اش رو ارسال میکنیم.

    ما دقیقا برای جلب توجه دیگران حتی برای چند دقیقه اتفاقات تلخ یا ناخواسته ی زندگیمونو برای دیگران تعریف میکنیم و واقعا نمیدونیم که چه اتفاقات تلخ تر و چه ناخواسته های بدتری رو برای خودمون جذب میکنیم! 

    آگاهی های این فایل اهمیت کنترل ورودی ها و کنترل کانون توجه رو بیان میکنه که اصلا کار آسانی نیست ! و فقط با تمرین مداوم میشه انجامش داد

    هر وقت آدم هایی رو می دیدم که سعی میکردن همه چیز رو حتی بهتر از آنچه رخ داده تعریف کنن یا طوری به موضوع نگاه کنن که همه چیز خوب به نظر برسه با خودم میگفتم چرا اینکار رو میکنه! ؟ اینکه میدونه چه اتفاقی افتاده یا چه رفتاری باهاش شده و … ولی الان یه دلیل محکم دارم برای تعریف کردن از اتفاقات خوب و لحظات خوب هر چیزی هر چند که خیلی از آدم ها فقط ادای اینکار رو درمیارن ولی تا وقتی حالت از درون خوب نباشه اتفاقی نمی افته (نمیشه سر قانون رو کلاه گذاشت) باید این احساس شادی و آرامش از درون باشه نه فقط کلامی مثل موضوع شکرگذاری که تا وقتی از درون نباشه قلبی نباشه اتفاقی نمی افته   

    تصمیم گرفتم که قبل از حرف زدن بیشتر فکر کنم و ببینم دارم با کلامم چه فرکانسی ارسال میکنم خواسته یا ناخواسته

    خدایا شکرت

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: