چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریف‌ترین و در عین حال تعیین‌کننده‌ترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباس‌منش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.

بسیاری از ما دیده‌ایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسی‌ها، برخورد با آدم‌های نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آب‌وهوا در سفرهایشان صحبت می‌کنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکان‌دهنده‌ای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.

وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ می‌دهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار می‌دهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستان‌سرایی‌ها و گله‌گزاری‌های بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختی‌ها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما می‌کند.

درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه می‌شود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواسته‌ها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباس‌منش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح می‌دهند که راه قطع کردن زنجیره‌ی بدشانسی‌ها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیبایی‌ها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچ‌کس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام می‌کنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمی‌بیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما می‌گوید که اگر می‌خواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیبایی‌های زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آن‌ها برای جلب توجه دیگران ببرد.

در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجه‌مان. استاد عباس‌منش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید می‌کنند که حتی اگر فردی مثبت‌اندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدم‌های بد می‌گویند، مدام با همین موارد برخورد می‌کنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیبایی‌ها و شکرگزاری عادت داده‌اند، جهان را گلستانی می‌یابند که در آن همه چیز به نفع آن‌ها رقم می‌خورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیبایی‌ها و گشودن آن تنها برای ستایش زیبایی‌هاست.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1338 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «یزدان نظری» در این صفحه: 1
  1. -
    یزدان نظری گفته:
    مدت عضویت: 2918 روز

    ?دهمین روز از سفر علمی و عملی و تحقیقاتی

    ?چرا بعضی از افراد بدشانس هستند؟

    نکاتی که از این فایل یادداشت کردم رو همراه با توضیحات خودم داخل پرانتز برای شما عرض میکنم.

    • آدما به طور طبیعی عادت دارن در مورد اتفاقات زندگی شون باهم دیگه صحبت کنن اما خیلی از اونا در مورد ((مشکلات و اتفاقات بد)) از زندگی شون باهم دیگه صحبت میکنن و درصد اندکی در مورد (( اتفاقات خوب)) از زندگی شون باهم دیگه صحبت میکنن.

    (کاملا درسته، بارها بارها بین دوستان و آشنایانمون دیدیم که افرادی هستن هر موقع وارد جمعی میشن، از اتفاقات ناگوار، عجیب و نادری صحبت میکنن که براشون رخ داده. هر موقع اینا رو ببینی یه فاجعه تازه و عجیب و بدی برای توضیح دادن دارن.

    یا افرادی هستن که وقتی ازشون میپرسی ((چه خبر)) در جواب میگن که بدبختی، فلاکت، زجر، گرونی و … .

    جالب اینجاس هر روز هم وضع شون بدتر و بدتر میشه و از این موضوع گله مند هستن!

    البته اون بنده های خدا هم تقصیری ندارن چون با قوانین آشنایی ندارن و چون نمیخوان قوانین رو یادبگیرن، نتیجه خوبی هم نمیگیرن.)

    • صحبت کردن، قوی ترین ابزار خلق اتفاقات زندگی ماست. چون ما هنگام صحبت کردن در مورد موضوعی، به آن موضوع ((توجه)) میکنیم و طبق قانون با توجه کردن به هرچیزی، آن چیز را وارد زندگی مان میکنیم.

    (حالا که میدونیم چنین قانونی پابرجاست، چرا ازش به نفع خودمون استفاده نکنیم؟! مگه قانون نمیگه که به هرچه توجه نشون بدیم همونو جذب میکنیم؟! خوب ما بیایم به چیزایی توجه کنیم که میخوایم! یعنی فقط در مورد چیزایی فکر کنیم، حرف بزنیم، ببینیم و بشنویم که میخوایم تو زندگی مون باشن! به همین راحتی

    پس اگه تا الان بدشانس بودی، یعنی همه ی اتفاقات بد رو جذب میکردی…. ایرادی نداره. هنوزم دیر نیست. چون ما باور داریم که تمام شرایط زندگی مون رو خر لحظه با ارسال فرکانس هایی که میفرستیم خلق میکنیم و جهان مثل یه دستگاه مبدل فرکانس به نتیجه، نتایج هم سنگ با فرکانس های ارسالی ما رو وارد زندگی مون میکنه.

    بیایم خودمون رو متعهد کنیم که وقتی با دیگران صحبت میکنیم، از اتفاقات خوبی که برامون افتاده بگیم و به هیچ وجه تمایلی به صحبت در مورد اتفاقات بد نداشته باشیم. به قول یکی از دوستان، ازشون نپرسیم چه خبر! بپرسیم (چه خبرای خوب!) که اونا هم ناچارا فقط خوبی هارو بگن.

    وقتی ما از اتفاقات خوبمون با دیگران صحبت کنیم، در مداری قراری میگیریم که اتفاقات خوب بیشتری از همون دست رو جذب کنیم.

    باز هم برمیگردیم به قانون اصلی که همیشه استاد متذکر میشن…

    اگه توجهمون در هر لحظه به زیبایی ها باشه و بابت تک تک شون با احساس تمام خدارو شکر کنیم، زندگی همین دنیامون بهشت میشه.

    آرزو میکنم بهشت رو در این دنیا بسازی برای خودت دوست من.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 6 رای: