چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه
سلام استاد عزیز درود بر شما خانم شایسته جان
امروز روز دهم از سفرنامه من هست
استاد جان من همیشه پر حرف بودم و عاشق تعریف کردن
یه جورایی مجلس گردان بودم تو تعریف کردن آدم حواسش نیست یهو میبینه وای از کجا سر درآورد ومن از وقتی که آگاهانه روی فایلها کار میکردم دیگه حواسم به کانون تمرکزم بود تا امروز فکر میکردم خیلی حواسم جمع
همین طورم بود ولی راجع به مسائل خودم سعی میکردم اصلاً حرف نزنم اگر هم حرف میزدم درباره موفقیتم بود
امروز که فایل روز دهم دانلود کردم باز استاد شما در مورد مسائل شخصی صحبت میکردین امروز سر کار من مسئلهای پیش اومد که اصلاً به من هم ربطی نداشت ولی چون من همون اول صبح متعهد شده بودم و ظهر که اومدم خونه خیلی دوست داشتم تعریف کنم خیلی سخت بود تازه اینجا فهمیدم که که هم در مورد مسائل خودمون نباید حرف بزنیم و هر ناخواسته که بیرون میبینیم دربارش حرف نزنیم
اون ناخواسته فرقی نمیکنه در مورد ما باشه یا در مورد افراد جامعه چون آخر کانون توجه ما را به ناخواسته جلب میکرد و اینو هم شما همیشه گفته بودید ولی من فقط از اتفاقهایی که در مورد خودم و خانوادم بود صحبت نمیکردم وامروز به خاطر رشد کردن و در مدار بالاتر قرار گرفتن
فهمیدم آقا جان هر مسئله و ناخواسته ای اگه تو دوستش نداری ربطی نداره در مورد کی و چیه تو باید زیپ دهنتو ببندی و استاد امروز فهمیدم که اینقدر هم فک میکردم مراقبت نبودم
ممنونم از شما خانم شایسته عزیز شاید یکسری موارد که به نظر ما شاید مهم نباشه را به یادمون میارید
چون آدم دوست داره حرف بزنه همین که بخواد مراقبت کنه فک میکنه حرفی برای گفتن نداره تا یه جایی که آگاهانه مراقبت کرد ناخودآگاه کانون توجهش میره روی اتفاقات خوب که برای هممون پیش میاد فقط ما توجهمون رپ ناخواسته ها بود
فک میکنم اینطور میشه که میگند یه نفر خوش شانس هروقت میره جایی مثلا هوا خوبه چون آگاهانه قبلا از اتفاقات خوب سفر قبلی گفته و بلعکس
موفق و سربلند و سلامت باشید آرزوی بهترینها را براتون دارم.