چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه














بنام الله یکتا
سلام به استاد عزیزم،خانم شایسته و بچهای دوسداشتنی سایت،
خدا قوت به همگی
دهمین روز سفرنامه، واقعا لذت بخشه،واقعا تاثیر گذاره وقتی با تمام وجودت متعهد میشی برای ۲۴ ساعت طبق قوانین زندگی کنی،زیباییها رو فقط و فقط ببینی،تحسینشون کنی دربارشون حرف بزنی ک شکرگزار باشی.
الهی صد هزار مرتبه شکرت بخاطر یک فایل ناب پر از آگاهییهای خالص،پر از نکات مثبت،پر از باورهای قدرتمند،
الهی شکرت بخاطر قوانین ثابت و بدون تغییر خداوند،
الهی شکرت بخاطر خلق زندگی توسط خودمون
الهی شکرت بخاطر این همه کامنت زیبا و تاثیر گذار
الهی شکرت بخاطر نتایج تحسین برانگیز و تاثیر گذار تک تک بچهای سایت.
الهی شکرت بخاطر این همه زیبایی و نکات مثبت برای دیدن،برای توجه،برای تمرکز و تحسین کردن که بهانه عالیییی است برای موفقیت و فکت عالی برای نجواها.
الهی شکرت که اینهمه اگاهی،اینهمه فکت،اینهمه نشانه موفقیت بچها وجود داره،واین سایت به تنهایی میتونه ساعتها مورد توجه و تحسین باشه.
که دلیلی باشه برای افکار و باورهای عالی و احساس خوب.
همین سایت همین کامنتها همین نتایج بچها و استاد همین نوشتن ها همین متعهد شدن های کوچیک همه و همه میتونه استارت عالی باشه برای صحبت کردن از اتفاقات خوب،
همینجا بودن،همین متعهد شدن،همین درک کردن،میتونه بزرگترین اتفاق مثبت هروز ما باشه.
این همه دلیل و فکت واقعی اینجا وجود داره،
ولی ذهن بقول استاد میخواد شرایطو جوری جلوه بدا که ،جهنم برام درست کنه.
که سینه سوخته روزگارم،که درد زیاد کشیدم،که اره تو جایی من بودی نمی تونستی تحمل کنی،و هزاران هزار حرف و افکار بی مورد که واقعا بعضی مواقع هنگ میکنم این سناریو ها رو چجوری ذهنم درست میکنه که خداوکیلی به عقل جن و خود شیطان نمیرسه.
الله اکبر،الله اکبر،
پناه میبرم به رب دو عالم ،مهربان خالق از دست نجواهای ذهنم.
همین فایل ۶ دقیقه ای استاد و همین کامنت بچها رو فقط میخونم میتونم ساعتها احساسم خوب باشه و ساعتها به نکات مثبت توجه کنم،و ساعتها اتفاقات خوب بچها رو تحسین کنم،
متعهد باشم،میشه نکات مثبت زیادی پیدا کرد واسه شکرگزاری و تحسین کردن و احساس عالییییی.
هر چه بیشتر متعهد تر میشم دنیا زیباتر میشه و زیباییهای بیشتری بهم نشون میده
چند روز روی یک فایل متمرکز میشم تا بفهمم درکش کنم تلاش کنم تو زندگیم پیاده کنم بعد میرم روز شمار روز بعد.
نمیخوام فقط وفقط اطلاعات جمع کنم.
دقیقا این چیزیه که از این فایل بینهایت ارزشمند باید بفهمم.
که دقیقا از زندگی چی میخوام؟
آرزوهام اهدافم چیه؟
خواسته هام تو زندگیم چیه؟
و واقعا چقدرررررر از ته دلم میخوام به خواسته ها و آرزوهام برسم؟
چقدررررر نسبت به اهدافم متعهد هستم؟
چقدررررر بهشون فکر میکنم؟
چقدر دربارشون تجسم میکنم و مینویسم؟
چقدر طی روز دربارشون حرف میزنم؟
سوالات مهمیه که بارها استاد میگه از خودتون بپرسین.
ذهنتون و مجبور کنین درباره چیزای که میخوایم و اهدافمون فکر کنه.
وقتی تو زندگی آرامش میخوام،چه دلیلی داره از رنجشها،ترسها ،نگرانیها،و……حرف بزنم؟
وقتی تو زندگی ثروت،فراوانی برکت و خیر میخوام چه دلیلی داره درباره فقر،مشکلات مالی،شرایط جامعه و ….حرف بزنم.
و هزاران تضاد و ناخواسته دیگه که مدام دربارشون حرف میزنم.
این همون فاصله فرکانسیه این همون توجه و تمرکزیه که استاد میگه و همیشه میگه نتایج زندگیمون مشخص میکنه مرکز توجهمون روی خواسته هامونه یا ناخواسته ها.
طی روز درباره چی حرف میزنم؟
از زندگی چی میخوام؟
این دقیقا اون تعهدی که استاد میگه رو لازم داره.
که مدام و مدام حواسمون باشه درباره چی فکر میکنیم؟
درباره چی حرف میزنیم؟
احساسمون چیه؟
افکار غالبمون چیه؟
من برای ۲۴ ساعت آینده متعهد میشوم طبق قوانین الهی زندگی کنم،زیباییها رو فقط وفقط ببینم،درباره اتفاقات خوب حرف بزنم،تحسین کنم و شکرگزار باشم.
واقعا از زندگی چی میخوام؟
درباره چی طی روز فک میکنم؟
درباره چی حرف میزنم؟
خواسته ها یا ناخواسته ها؟
الهی صد هزار مرتبه شکرت.
خدایم مرا بس است.
نیست معبودی جز او
به او توکل میکنم
که رب عرش عظیم است.