چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه














سلام و دروود
روز شمار روز دهم،برای بار دوم
26 ام مردادماه 1403
اتفاقا چند هفته ای هست که با یکی از دوستان هر روز در مورد اتفاقات خوبی که برامون میفته صحبت میکنیم.این هفته ی گذشته،انگار صبح که از خواب بیدار میشدم ،فقط منتظر اتفاق های خوب بودم تا برای دوستم تعریف کنم،باور کنین چنان معجزاتی رخ میداد،که دهن من باز میموند.
یعنی انگار چون منتظر اتفاق خوب بود که تعریف کنم،پشت سر هم معجزه رو تجربه میکردم و میتونم بگم چند هفته ی گذشته،جزء بهترین هفته های زندگیم بود.
عاااشقتونمممم استادان عزیزمممم
سلام و دروود
روز دهم از روز شمار زندگی من
درسی که امروز از این فایل یاد گرفتم این بود کع،وقتی به دنبال چیزی هستی،قطعا پیداش میکنی!خواه کلید گم شده باشه،خواه کتاب گم شده باشه،خواه اینکه رویای من باشه! خواه اتفاق های خوب باشه یا بد!
قطعا پیدا میشه و میرسیم.این قانون جهان هست.
پس وقتی من به دنبال این هستم که در مورد اتفاق های خوب صحبت کنم،من اتفاق های خوب رو پیدا میکنم.به همین سادگی.
باید در هر لحظه یا در هر روز،به دنبال اتفاق های خوب باشم،حتی اگه یک روز نتونستم پیداش کنم،روز بعد دوباره بگردم و دنبال اتفاق های خوب باشم،وقتی جهان هم ببینه من دنبال اتفاق های خوب هستم،راهی نداره جز اینکه اتفاق های خوب رو برام بیاره و رقم بزنه.
پس چرا این کار رو به تعویق بندازم؟؟چرا از همین لحظه همین کار به این سادگی رو انجام ندم؟
پس از همین لحظه متعهد میشم که تا حد امکان،نسبت به مدارم،بدون کمالگرایی،به دنبال اتفاق های خوب باشم و وقتی دیدمشون،تحسینش کنم و سپاسگذاری کنم بابتش تا بزرگ و بزرگتر بشه از اون جنس اتفاقات بیشتر وارد زندگیم بشه.
عااشقتونممم استادان عزیزم