چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه
بنام خداوند بخشنده ی مهربان
سلام ،
روز 10 سفر .
خدایا شکرت برای این همه آگاهی ناب و این میزان از احساس خوبی که دارم ، 10 روز از سفر گذشته و من شاهد حاله بهتر از قبلم هستم و این احساس چقدر خوبه ، حس بهتر شدن در هر روز الهی شکرت .
این فایل کاربردی است و بسیار بسیار باید روش تمرین و تمرکز کرد که ما بیایم اگاهانه خلاف قبل تو جمع هامون بدی ها و کمبود ها رو بازگو نکنیم .
این گفتگوها از درون ریشه میگیره ، ینی اول ما با خودمون این گفته ها رو داریم بعد با کلام بیانش میکنیم ، ما اگه بتونیم همون اول با خودمون هم این نوع گفته ها رو نداشته باشیم تا حد زیادی تو جمع ها مثبت گویی یا سکوت میکنیم .
یکی از بهترین کارهایی ک میشه کرد واسه اینکه گفتگو های درونی هم مثبت بشه ک من انجامش میدم اینه که میام تو گوشیم با خودم صحبت میکنم .
مثلا میگم الان این اتفاق افتاده ، چجوری نگاه کنم که به احساس بهتری برسم ؟
خودم به خودم جواب میدم ، انگار اومدم اینجا و تو عقل کل سوال پرسیدم و یکی داره بهم جواب میده ،
برای ماندن در احساس خوب برای من بشدت کاربردی است.
من هم قبلا این شکلی بودم و همین فایل باعث شد که من مسیر گفتگو های این شکلی ام تغییر کنه ، بعد از این فایل من خیلی کمتر تو جمعها این مدل صحبتها رو کردم .
درود ها بر استاد عزیزم .
روز دهم سفر
من در این روز که تازه از مسافرتی طولانی از کرمانشاه به نوشهر برگشتم و خیلی خسته بودم در واقع صبح امروز رسیدم اما این فایل زیبا رو دیدم و بسیار لذت بردم و حرفهای استاد رو بسیار قبول دارم . این که همش به دنبال صحبت در مورد موضوعی خاص باشیم جهان اون موضوع رو برای ما تکرار میکنه . اینکه بسیاری در مورد مواردی صحبت میکنند که بیشتر از بد شانسیه آنهاس باعث میشود که بیشتر باهاش مواجه بشوند . من بارها دیدم این مورد رو . شکر خدا من مدته زیادیه ک آگاهانه در این موارد صحبت نمیکنم . چند باری هم اتفاقاتی افتاد ک اطرافیانم میخواستند ک بهش پر و بال بدن و بگن شانسه تو بوده ک این چالش و تضاد برای تو رخ داده و من رو ناراحت کنند اما من آگاهانه جلوش رو گرفتم و گفتم که شکر خدا این به نفع من بوده . و بهشون پر و بال ندادم و حرف رو عوض کردم . و شکر خدا نتیجه اش هم خیلی زود معلوم شد و کمترین نتیجه اش همین بود ک حالم خوب بود و من قبلا اگر مواجه میشدم با چیزی ک دوس نداشتم بسیار در موردش صحبت میکردم و دلسوزیه اطرافیانم رو جلب میکردم و خودم رو قربانیه شرایط نشون میدادم اما از زمانی ک آگاهانه جلوش رو گرفتم و دیدگاهم رو تغییر دادم و دیگر به دنبال دلسوزی کسی نبودم و فقط خدا رو دیدم و با خدا زندگی کردم بسیار لذت بردم از هر اتفاقی ک افتاد اتفاقاتی که به ظاهر شاید جالب نبود اما برای من موردی بود ک میتونستم ازش لذت ببرم و نکته ای مثبت رو پیدا کنم و برایش خدارو شکر کنم .
خداروشکر میکنم که این روز زیبا رو دیدم و در این سفر هستم .