چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه
بنام خدای زیبایی ها
سلام به همه دوستان
اون چیزی که اینجا برای من تکرار شد به صورت جمع بندی شده
فرد خوش شانس که اتفاقات خوب واسش می افته فردی هست که توی اتفاقات به ظاهر معمولی و بد تونسته ذهنش رو کنترل و اون قسمت خوبش رو نگه داره و تقویت کنه راجع بهش صحبت کنه و بهش انرژی بده در نتیجه جهان هم به کانون توجهش پاسخ داده و اون قسمت رو واسش پررنگ کرده
فرد بدشانس هم دقیقا برعکس
اتفاقات واسش می افته زوم میکنه روی قسمت بدش در موردش صحبت میکنه میره تو مدارش ادامه میده ثبات قدم داره و جهان هم مثل جاذبه همونا رو واسش تشدید میکنه و میشه فرد بدشانس یعنی در واقع فردی که اگاهانه انتخاب کرده که از اتفاقات قسمت بدش نصیبش بشه
خوش شانس اگاهانه انتخاب کرده از اتفافات قسمت خوبش نصیبش شه به چه شکل با توجه و صحبت و فکر بهش
من چون در گذشته توی بدشانسی و منفی گرایی قوی بودم تونستم با این منطق برعکسش کنم
با خودم گفتم واقعا راهش همینه منی که اتقد اتفاقات برام بد بود دلیلش این بود پس بیام یا الله برعکسش کنم و خدا رو شکر الان خیلی از مدار اتفاقات نامناسب با کنترل کانون توجه و اعراض از ناخواسته ها و توجه به خواسته ها و زیبایی ها فاصله گرفتم و دوست دارم توش قوی و قوی تر شم
وقتی واسه کوچکترین قشنگی ها ذوق میکنی
جهان کاری میکنه بازم ذوق کنی
جهان کانون توجه ما رو تشدید میکنه
یکی از فواید این کار بودن توی احساس خوبه
وقتی نگاهمون به اتفاقات خوب باشه حال دلمون بهتره
وقتی حال دلمون بهتر باشه به کارهامون میرسیم به قول هایی که دادیم واسه انجام کارها در طول روز میرسیم
تو گذشته که ذهنم رو کنترل نمیکردم یه روز حالم خوب بود به کارام میرسیدم 2 روز حالم بد بود قیدشو میزدم
یعنی در کل هدف گذاری واسه همچین ذهنی خیلی سخته
خدا روشکر الان خیلی بهترم