اول ایجاد "باور به فروانی"، سپس "فعال شدن قدرت خلق درونی" - صفحه 2 (به ترتیب امتیاز)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

وَ الضُّحى‌ «1» وَ اللَّیْلِ إِذا سَجى‌ «2» ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ما قَلى‌ «3» وَ لَلْآخِرَهُ خَیْرٌ لَکَ مِنَ الْأُولى‌ «4» وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضى‌ «5»

«1» به روشنایى آغاز روز سوگند. «2» به شب سوگند آنگاه که آرامش بخشد. «3»

پرودگارت تو را وانگذاشته و خشم نگرفته است. «4» همانا آخرت براى تو بهتر از دنیا است. «5» و به زودى پروردگارت (چیزى) به تو عطا کند که خشنود شوى.

أَ لَمْ یَجِدْکَ یَتِیماً فَآوى‌ «6» وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدى‌ «7» وَ وَجَدَکَ عائِلًا فَأَغْنى‌ «8» فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلا تَقْهَرْ «9» وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ «10» وَ أَمَّا بِنِعْمَهِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ «11»

«6» آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد و سامانت بخشید. «7» و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد. «8» و تو را تهى‌دست یافت و بى‌نیاز کرد.

«9» (حال که چنین است) پس بر یتیم قهر و تندى مکن. «10» و سائل را از خود مران. «11» و نعمت پروردگارت را (براى سپاس) بازگو کن

===================================

خدایا تو بگو تا بنویسم

سلام به استاد عزیزم و استاد مریم جان مهربون و نازنیم و همه  دوستای عزیزم در خانواده توحیدی و صمیمی عباسمنش

الهی که حال دلتون عالی باشه و همچنان عالیتر بشه

و هر روز بیشتر و بیشتر متنعم از نعمتهای فراوون و بی انتهای خداوند باشید

استاد شایسته جونم فدای مهربونیت که هم اومدی رو جلسه مراقبه کامنت گذاشتی و برای اینکه همه بچه های سایت هم بهره ببرن درباره جلسه این مقاله ارزشمند رو گذاشتی و هم اون دیدگاهتو اینجا هم به اشتراک گذاشتی

و همینطور دیدگاه هایی از دانشجویان دوره…

و دوستان عزیزم که هنوز دوره رو ندارین

من هم مثل آقای حبیب الله ایزدی بزرگوارم بشما میگم

اگه آب دستتون هست زمین بزارید و این دوره رو تهیه کنید

اگه پول شام شبتون هست شام رو کنار بزارین و این دوره رو تهیه کنید

که این دوره ارزشمند و آگاهیهای خالص و نابش و بخصوص جلسه مراقبه در سطح بسیار بسیار بالاتری از همه دوره هاست مثل غذاست که هر روز باید بخوریم و حتی خیلی مهمتر از غذاست

و میخواستم زیر کامنت آقا حبیب الله پاسخ بزارم و اینا رو بگم،

ولی خدا جانم بمن الهام کرد که در کامنت جدایی بنویسم، چون بعضی از دوستان احتمالاً پاسخ ها رو نخونن

همینجا از آقای ایزدی خیلی تشکر می کنم

الهی غوطه ور در دریای نعمتهای الهی باشید

من خدا رو صدهزار مرتبه شکر نعمتهای زیادی تو زندگیم دارم و هر روز هم بیشتر میشه

و از وقتی که یادم میاد، و هنوز  استاد عزیز رو نمیشناختم آدم با خدایی بودم، فرد شکرگزاری بودم،

و بین بستگانم معروف بودم به صداقت و درستکاری

و خداوند بینهایت مهربونم که قربونش برم من، چیزایی که حتی تو رؤیاهام نبودن و اصلاً بهشون فکر هم نمی کردم، از فضل و کرمش بمن عطا کرد و همچنان عطا می کنه

و قبل از دوره هم  سپاسگزاریهام خیلی خیلی بیشتر و خیلی خیلی عمیقتر شده بود، و چند بار  توی تماسهای تصویری مون با دخترهام بهشون گفته بودم که جوری شده که میگم و میشه

انا اقول له کن فیکون

ولی وقتی که وارد دوره شدم اصلاً جنسش  و احساسی که توی قلبم حس می کردم  تفاوت خیلی زیادی داشت

و نعمتهای بیشتری سرازیر شدن به زندگیم و همونطور که استاد جانم میگه منظور نعمتهای مالی نیست

نعمتهای خیلی درونی تر و آگاهی های خیلی خالص تر و درک رحمت و فضل و بخشش بی انتهای خداونده که منبع بینهایت همه خیر و خوبیهاست…

بعنوان مثال تو سه سال آخر دبستان یکی از معلم هام شهید بنت الهدی صدر  بود

و نه تنها معلمم بود که چند بار هم اومد خونه مون، یعنی در حقیقت من سالهای آخر دبستان(در کشور عراق) تو مدرسه ای که دایی فرهیخته و بزرگوارم مرحوم علامه سید مرتضی عسکری(که کتابهای زیادی نوشتن از جمله درباره تاریخ پیامبر اسلام صلوات الله علیه و احادیث اصحاب پیامبر و همچنین احادیث ساختگی اصحاب پیامبر، و بلوار بین مرقد امام خمینی منتهی به بهشت زهرا در تهران  بنام ایشون نامگذاری شده) تأسیس کرده بودن تحصیل می کردم، و فقط هم یک مدرسه نبود، سلسله مدارسی در چند شهر بود، و نه تنها دبستان، که دانشگاه هایی هم بود بنام (کلیه اصول الدین) دانشگاه اصول دین،(و وقتی هم که اومدن ایران توی تهران هم دانشگاه اصول الدین رو تاسیس کردن و الانم هست)

و پدرم هم که روحانی بود  دو برادر مرحوم بنت الهدی رو میشناختن و با هم مصاحبت داشتن

و مادرم تو خونه داییم مرحومه بنت الهدی رو دیده بود و از این طریق با ایشون آشنا شده بود و هر وقت مهمونی برگزار میکرد ایشون جزو اولین کسایی بود که دعوتشون میکرد

الان خدا بیادم آورد که سال چهارم من و مادرم همکلاس بودیم،(مامانم سواد مکتبی داشت و مدرسه رسمی نرفته بود)،و خیلی تجربه شیرین و منحصر بفردی بود..

و یه بار یه اردوی تفریحی برگزار شد که چند نفر از دبستان ما که تو شهر کاظمین بود برن و از شعبه دبستانی که تو شهر نجف بود بازدید کنن، و من یکی از انتخاب شده ها بودم، و از اول تا آخر سفرمون ایشون منو کنار خودش نشوند، و خیلی وقتها هم دستمو تو دستش می گرفت،

و سر سفره ناهار باز هم منو کنار خودش نشوند…

و خدا جانم بارها و بارها بیادم آورده که با خدا باش و پادشاهی کن

تا بازگویی نعمت دیگری از ربّم بدرود

استاد گرانقدر و عزیزم

استاد شایسته نازنینم

دوستان جانم

همه تونو خیلی خیلی دوست دارم

و همه رو بدستان امن خداوند بینهایت مهربان می سپارم

هر روز بیشتر و بیشتر هم جهت با جریان خداوند باشیم