اول ایجاد "باور به فروانی"، سپس "فعال شدن قدرت خلق درونی" - صفحه 5 (به ترتیب امتیاز)

سلام استاد عزیزم.

من دقیقا در همون شرایطی قرار دارم که فرمودید :

وقتی می بینید که بظاهر همه چیز متوقف شده….

این روزها بنظر من همه چیز نه تنها بظاهر متوقف شده بلکه چون علف های هرزی بهم تنیده تمام جنبه های زندگیم مثل ، نه ، بدتر از یک کلاف در هم تنیده و گره خورده شده

و فقط این روزها با گوش دادن و تایپ کردن این مراقبه سعی میکنم خودم رو باز هم باز هم در احساس خوب نگه دارم هر چند خیییلی سخته و گاهی چنان کم میارم که با وجود اینکه آدم سختگیری نیستم و فکر میکردم خیلی بی خیالم ترمز میبرم و بی اختیار اشک مثل ابر بهار سرازیر میشه

درسته. این روزها عاشق تر شدم

با محبت تر شدم

بیشتر عشق می ورزم به همه چیز حتی یک غنچه ی کوچیک گلدون روی میزم که از یه عدس هم کوچیکتر ه ،حتی با مورچه های خونه م ، با موریانه هامون با عشق حرف میزنم میگم من دلم نمیاد سم بزنیم شما بمیرید خودتون برید یه جای دیگه

ولی

وقتی به واقعیت ها نگاه میکنم دیگه کلافگی و اشک امانم نمیده

دروغ چرا؟

یه جاهایی موفقیت های کوچیکی بوده که صد هزار بار خدا رو شکر میکنم هر روز براشون حتی برای همین خونه قدیمی که همیشه غر میزدم بابتش و الان طوری عاشقش شدم که نمیتونم ازش دل بکنم

ولی واقعیت ها نجواها رو تو ذهنم بولد می‌کنه استاد

نمی‌دونم چه کنم

عین بیماری شدم که مرگ مغزی شده و توی کماست و تا زمانیکه به دستگاه وصله فقط نفس می‌کشه و به مجرد اینکه اون دستگاه و قطع کنن همون تنفس تنها هم قطع میشه

من تا وقتی هندزفری توی گوشمه و این فایلها رو گوش میدم یکم کمتر فکر و خیال میکنم اما ، امان از دقیقه ای که از این دستگاه قطع بشم

واقعا روح و روانم مرده

خیلی به خودم روحیه میدم ، با شکرگزاری … با هر چی که حالم و خوب کنه ولی نمیتونم چشم رو واقعیتهای زندگیم ببندم

نمی‌دونم شاید همون

آرامش قبل از دریافت فضل الهی است که شما گفتید

ولی.

برای من خیلی سخته

سخته که فکر نکنم به این چیزهایی که از دست دادم:

شغل پر درآمدی که داشتم و‌ به امید کارمند خدا شدن رهاش کردم و در آستانه سه سالگی بیرون اومدن ازش در حالیکه حقوقم یک دهم شده ، و هم دوره ای هام و میبینم که دارن ده برابر من حقوق میگیرن و وجهه اجتماعی و پست شون هر روز بهتر و بهتر میشه

هنر مورد علاقه م که بعد از کلی تلاش ، استقبال چندانی نشد و دلسرد شدم و ماههاست رهاش کردم

بچه هام که تربیت و هدایتشون دیگه از دستم در رفته و از عهده شون بر نمیام

روابطم با همسرم که در اوج اوج خرابی قرار گرفت و تمام فامیل و دوست و آشنا فهمیدن مشکلات 26 ساله ما رو که هیچکس هیچکی ذره ای خبر نداشت

سلامتی همسرم که بدجوری از همه لحاظ تو اون درگیری ها بهم ریخت و من و مقصر می‌دونه

همزمان شدن شرایط زمان بازنشستگی و ارتقاء رتبه همسرم با درگیری های ما و… که مجال پیگیری و اعتراض به سازمان شون رو پیدا نکرد و میلیونها تومن ضرر کرد بخاطر اون داستان و باز هم من و مقصر می‌دونه

چون من بعد سالها سعی کردم بایستم جلوی زیاده خواهی ها

و ایستادم

اما مدتیه کم آوردم و همه اون زحمات داره به باد می‌ره چون نمیتونم پافشاری کنم که بجای اینکه همسرم هزینه های زندگی رو بده ،من مجبورم تمام همون شندرغاز حقوقم رو تو خونه خرج کنم و هیچ‌پس اندازی نتونم کنم بخاطر اینکه نمیتونم گرسنگی بچه هام و ببینم

پاداش 21 سال زحمتم رو‌تو همون دوران درگیری های خانوادگی دو سال پیش به کسی قرض دادم و نداشت یا نخواست بده و فقط با بی‌خیالی و فکر نکردن بهش تحمل میکنم

در حالیکه میتونستم با اون پول برای مادرم خونه بخرم و از اینهمه غصه ی سی سال مستاجری نجاتش بدم

روابط فوق العاده سرد با همسرم به همون دلایل و اینکه هر ترفند قانون جذبی و …. بکار بردم از مدار من خارج نشد که نشد

و لج کردن ایشون که دیگه حتی همون مقدار کم کارهای خوبی که میکرد مثل مسافرت بردن یا تعمیر وسایل منزل که خراب شدن یا … دیگه انجام نمیدن

و

من حتی بیشتر از قبل دارم کوتاه میام چون هم قصد کردم با این صبوری و‌ بیش از وظیفه م خدمت کردن ، جبران کنم خسارت های جسمی و روحی و آبرویی و… که احیانا تو اون دوران درگیری به همسرم زدم

هم دیگه توان جنگیدن ندارم

سرکشی های پسر کوچیکم که دیگه حریفش نیستم

و از همه مهمتر

دیگه دست و دلم به شروع کردن هیچ کاری نمیره

گاهی به سرم میزنه یه جایی سرمایه گذاری کنم مثلا دستگاه میوه خشک کن بخرم هم خیرش به خودم برسه هم چند تا خانواده نیازمند نونی سر سفره ببرن

اما تجربه های تلخ قبلی و شکست های پی در پی ایمانم رو ضعیف کرده و دست و دلم به شروع کردن نمیره

بارها و بارها و بارها از خدا خواستم با صدای بلند و رسا هدایتم کنه ، اما انگار ساکت ترین مخلوق دنیا خودشه و حتی سر هم اکنون نمیده برام در حالیکه می‌دونه یه نشونه مطمئن برام مثل آب حیاته الان

و دهها مورد دیگه که نمیخوام مزاق هیچکس تلخ بشه با شنیدنش

کاش استاد بگید تو این شرایط بغرنج که از همه طرف هجمه هست رو سرمون باز چطور میتونیم امیدوار باشیم به فضل خدا ؟؟

خیلی سخته

من خیلی خیلی سعی کردم به خودم کمک کنم

خدا می‌دونه خیلی زیاد

خیلی دست و پا زدم که غرق نشم

ولی واقعا سخته

کاش بگید تو این شرایط چطور یه نشونه بزرگ مثل یه معجزه دریافت کنیم

استاد

من می‌دونم افراد معتاد شاید اوایل مصرف ،مثلا با مصرف یک گرم مواد مخدر نشئه میشدن

ولی کم کم دوز مصرف که بالا می‌ره دیگه حتی 100 گرم مواد هم کاری نمیکنه و جواب نمیده مگر در حد یه مسکن معمولی

من تو شرایطی ام که تایم اوت و شکرگزاری و فایل گوش دادن دیگه روی بدنم جواب نمیده

نشونه بزرگ لازم دارم