تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱

سلام به استاد عزیزم، خانم شایسته دوست داشتنی و دوستان هم مسیر در پروژه تغییر را در آغوش بگیر

انجام تمرین برای بار سوم :

نشانه : کم شدن توان مالی هر از گاهی

هدف خداوند : رسیدن به استقلال مالی

من یک سال پیش دوره قانون سلامتی رو تهیه کردم و از نظر دیگران مخارج تغذیه ام زیاد بود . و یکی از خواسته هام این بود که به استقلال مالی برسم تا بتونم هزینه خوراکم رو خودم بدم و نگرانی بابت ادامه مسیر نداشته باشم.

و خداوند .خداوند همیشه مهربان ، مسیر را برای من هموار کرد ، خداوندی که دوره قانون سلامتی را سر راه من قرار داد و به من گفت این مسیر برای سلامتی تو هست و تمام خواسته هات ، سلامتی جسمانی ، از بین رفتن دردها ، جوانی و شادابی پوست ، اندام زیبا ، قدرت بالا ، اگه اینها رو میخوای این مسیر رو برو .

و حتی خداوند شرایط را طوری رقم زد که همسرم از شغل شرکتی بیرون بیاد ، یعنی به خاطر تعدیل نیرو ،خود شرکت گفتن نیا.و همچنین یک معامله سودآوری انجام داد و الان یک زمینی داره که اون رو قطعه بندی کرده و داره میفروشه.

خب همسرم با قوانین و با باورهای درست ثروت آشنا نیست. و باورهای غلط زیادی داره . هی میگه مشتری نیست یا به قیمت خیلی ارزون تر زمین ها رو رد میکنه تا بتونه خرجی ماه رو بده، بیشتر فکر تفریح و سفر هست تا سرمایه گذاری درست ، هی بذل و بخشش میکنه و میگه خداوند میخواسته این زمین به دست من بریه تا بتونم به دیگران کمک کنم.نوع نگاهش نسبت به پول ، نوع برخوردش با پول درست نیست و …

منی که در حد خیلی کم قوانین رو میدونم اشتباهاتش رو میفهمیدم و سعی میکردم طرز نگاهش رو عوض کنم.

چند وقت پیش متوجه شرک خفی در وجود خودم شدم.

چرا وقتی باورهای اشتباه همسرم رو میبینم حسم بد میشه؟ چرا من ناراحت میشم از بذل و بخشش هاش؟

پول خودشه ، دوست داره با باور اشتباه و احساس عدم لیاقت خودش ، این پول رو بذل و بخشش کنه ، فکر میکنه خداوند این طوری بیشتر دوست داره، اصلا طرز فکر های خودشه، به من چه؟

خب من میترسم تمام پولش و سرمایه اش رو از دست بده.

خب بده، چرا من ناراحت بشم؟ دوباره یاد میگیره بهتر خرج کنه و مدیریت بهتری داشته باشه.

بقیه هر باوری داشته باشن توی زندگی خودشونه.من نتیجه باورهای خودم رو میگیرم.

پس چرا من نگران میشم از باورهای غلط اون؟

چون من درواقع نگران خودم هستم.

نگران آینده مالی خودم.نگران اینکه اگه زمین ها فروش بره و خرج بشه بعدش چی؟ بی پولی همسرم رو مساوی میدونم با بی پولی خودم و ترس از نرسیدن به خواسته ها و ادامه ندادن مسیر قانون سلامتی.

یک شرک بزرگ و پنهان در وجودم.

من آینده خودم رو به شرایط مالی همسرم گره زده بودم.

یادم رفته بود خدایی که این مسیر رو سر راه من قرار داد و حتی شرایط رو طوری رقم زد که من بدون نگرانی از خرج خورد و خوراک از مسیر سلامتی لذت ببرم. و نتایج خوبی بگیرم ( که در دوره قانون سلامتی مفصلا خواهم گفت ) ،با حس خوب به همه خواسته هام داره منو میرسونه، بهترین تفریحات ، بهترین سفرها ، که برای آرامش ذهنی من لازم بوده ، بهترین نعمت ها رو برای من فراهم کرده که من نگرانی نداشته باشم و فقط بشینم و روی خودم و خواسته هام تمرکز کنم.همون خدا ، خدای روزی دهنده که همیشه روزی من رو رسونده ، از این به بعد هم میرسونه.خداوند از بی نهایت طریق میتونه روزی من رو برسونه.

من به جای اینکه امتیاز این رفاه و آسایش رو به خداوند بدم به همسرم داده بودم.

من به جای اینکه قدرت رو به خداوند بدم ، به همسرم داده بودم.

من به جای اینکه رزق و روزی رو از خداوند بخوام ، از همسرم میخواستم.

من به جای اینکه از خداوند سپاسگزاری کنم ، چشم امیدم به همسرم و پولسازی بیشتر اون بود.

من اگر در حد کم باورهای درست مالی رو میدونم ، اگر میتونم تشخیص بدم اشتباهات مالی دیگران رو به خاطر باورهای غلطشون ، خب چرا خودم نتونستم پول بسازم و به استقلال مالی برسم؟

تا وقتی خودم نتیجه نگیرم ، چطور میخوام به همسرم بگم باور درست اینه؟

من فکر میکنم اون میتونه ولی من نمیتونم.

چرا؟

چون اون عزت نفس بالایی داره ، قدرت کلام بالایی داره ، گفتار روان داره ، ولی من ندارم.

خب بنشین روی همین موارد کار کن تا تو هم بتونی در کنار اینها با باورهای درست پول بسازی.

اولین قدم رو برای گفتارم و حل چالش گفتاری ام برداشتم. انشاالله بعد این موضوع موارد دیگه رو هم حل میکنم.

من ترس داشتم، نگران بودم از آینده ، و من شرک ورزیدم به خداوند.

نشانه ها اومده برای تغییر : بد شدن اوضاع مالی هر از گاهی به خاطر باورهای اشتباه همسرم که بازار خرابه و مشتری نیست.

هدف از این نشانه : قدم برداشتن برای رسیدن به استقلال مالی ، کار کردن روی باورهای مالی خودم به جای تغییر همسرم.نشون دادن توی عمل که این باورها و این مسیر درسته، نه فقط توی حرف

همون طور که وقتی همسرم نشانه های سلامتی و تناسب اندام رو در من دیده ، روی تغذیه اش حساس تر شده و بیشتر مراعات میکنه. به سبک من ،نه ، ولی سالم خوری داره و این خودش برای شروع خوبه. آدمی که هر شب جعبه جعبه شیرینی خامه ای میخوره به بهانه اینکه ورزش میکنه و آب میشه، الان لب به هیچ نوع شکر و قند و مواد شیرین کننده نمیزنه.و دوبرابر هم ورزش میکنه و بدنسازی هم کار میکنه.و این یعنی من در عمل نشون دادم بهش حرفهام درسته . و من تونستم تاثیر مثبت بزارم روی سبک تغذیه اش.

الان هم آگاهی هایی که دارم رو باید در عمل ازشون استفاده کنم و پول بسازم. ببینم کجای کارم ایراد داره ، چه باورهای محدود کننده ای دارم ، بنشینم روی خودم و باورهای خودم کار کنم. و خودم پول بسازم.هدف خداوند هم همینه.

سوال مهم : چرا با این همه تلاش پول درنمیاد؟ کجای کار من ایراد داره؟

در مورد حمایت مالی ، من هم جزو اون افرادی هستم که به شروع کردن از صفر افتخار میکنم. شاید از غروری هست که دارم.

حتی برای خرید دوره قانون سلامتی ، گفتم باید با پول خودم بخرم.و از همسرم پول نگرفتم.

یا وقتی میخواستم برای فروش کسب و کارم رو شروع کنم، گفتم باید با پول خودم شروع کنم.در صورتی که در اون حد رو همسرم به من میداد.ولی صبر کردم ، ذره ذره پولهام رو روی هم گذاشتم و با پول خودم خرید کردم.

و همیشه به این فکر میکردم که اگر موفق بشم ، اگر پولدار بشم ، دیگران یا همسرم نگه با کمک من موفق شدی. اگه من نبودم تو نمیتونستی ، سرمایه اولیه رو من بهت دادم.

یه جورایی نمیخواستم زیر دین کسی برم، و فکر میکردم باعث افتخار هست که بگم من بدون کمک دیگران و از صفر شروع کردم و موفق شدم.یه جورایی نمیخواستم ممنون کسی باشم.

یا حتی اگر شکست بخورم کسی نتونه سرکوفت بزنه به سرم.

بگم پول خودم بوده، در این راه خرج کردم.شکست خوردم ولی یک تجربه ای به دست آوردم.

حتی چند وقت پیش به خاطر چالش و اشتباهی که در تغذیه داشتم و وزنم خیلی کم شد ، همسرم میگفت برو بدنسازی.

من میدونستم باید این مسیر رو برم ولی میگفتم نه، وقتی خواهم رفت که پول باشگاه و پول خوراکم رو خودم بدم.

بارها گفت من کمکت میکنم، من هزینه ها رو میدم ولی من مقاومت کردم.و چندین بار دستان کمکش رو رد کردم.

اتفاقا توی همون مسیر خداوند انسانی رو سر راهم قرار داد که کمکم کرد اشتباه تغذیه ای ام رو فهمیدم و چالشم رو حل کرد.

به خاطر غرور.

میگفتم نمیخوام در آینده بگه به کمک من تونستی بدنت رو بسازی.

یه جورایی دوست دارم موفقیت رو به خودم نسبت بدم.

از اینکه به کمک دیگران موفق بشم راضی نیستم.

و الان متوجه این باور محدود کننده و این غرور بی جا در خودم شدم.

انگار یه جورایی دوست دارم از مسیر سخت به موفقیت برسم و پیروزی بعد از سختی ها رو باعث افتخار میدونم.

ناآگاهانه لذت موفقیت رو در سختی کشیدن میدونم

سلام دوست عزیز.

کامنتت رو خوندم. و بهت احسنت میگم به خاطر قدم هایی که برداشتی.

کامنتت برام درس مهمی داشت. قسمت اهرم رنج و لذت.

اتفاقا دیشب داشتم در مورد چالشی که دارم به اهرم رنج و لذتم فکر میکردم و دیدم تا یه ذره چالشم حل میشه اون شور و شوق و اهرم رنج و لذت توی ذهنم کمرنگ میشه. و اقدام عملی ها کمتر میشه ، و نتایج کمتر میشه.

و من همش برگشت به عقب دارم.

در واقع جای اهرم رنج و لذت درست نیست توی ذهنم، درست تعریفش نکردم. باید از نو بنویسم و همیشه مرور کنم تا اون شور و شوق رو همیشه زنده نگه دارم.

ممنون که تجربیاتت رو به اشتراک گذاشتی