تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۱ - صفحه 19

به نام خداوند بخشنده مهربانم هرآنچه دارم ازآن تودارم

سلام به استاد عزیزم واستاد مریم جانم

سلام به همه دوستان نازنینم

• آیا هم‌اکنون در زندگی‌تان “نشانه‌ای” وجود دارد که به شما می‌گوید زمان تغییر فرا رسیده، اما شما به دلایلی (ترس، عادت، نگرانی از نظر دیگران، یا…) از انجام آن طفره می‌روید؟

• آن نشانه چیست؟

• چه چیزی شما را از عمل کردن باز می‌دارد؟

• و اگر قرار بود امروز، همین حالا، یک قدم کوچک به سمت آن تغییر بردارید، آن قدم چه می‌توانست باشد؟

همینطور که از قبل گفته بودم پارچه واسه دوخت پالتو گرفتم ودر حال حاضر سه تا پالتوخودم ودوتا دخترام دوختش تمام کردم ودرحال دوخت پالتو فسقلی هستم که لحظه شماری میکنه دوخت پالتوش تمام بشه، بپوشه بره پیش دبستانی.

استاد همیشه استعداد خودم رو تو زمینه خیاطی تحسین میکنم،دوخت چهار پالتو با طرحهای مختلف

برای هرکدوم،از خودم ایده دادم ویه دوخت متفاوت وشیک نتیجه کار شده در حدی که وقتی زهرا جان دیروز پالتوش وبا کلاه مجلسی که براش دوخته بودم میپوشه میره مدرسه همه انگشت به دهن می‌میمونن وتا وقتی که میخاسته بیاد خونه کل مدرسه ازش سوال میکردن پالتوتو از کجا خریدی آدرسشو بهمون میدی؟ عکس پالتوتو واسمون میفرستی؟وقتی در جواب می‌گفته مامانم دوخته میگفتن واسه ماهم میدوزه؟

استاد،محمدم متولد سال 1399/6/18 هستش یعنی نیمه اول ساله، رفته تو سن 6 سالگی باید میرفت پیش دبستانی (پیش 2) من هم اصلا یادم نبود فکر میکردم باید 6سالش تمام بشه بعد بره پیش دبستانی

بعداز یک ماه ونیم که همه رفتن من تازه متوجه شدم باید ثبت نامش میکردم

بردمش مهدکودکی که زهراجان قبلا میرفت. رفتم صحبت کردم وجریان رو گفتم، گفتن ظرفیت پسرامون پره اگه دختر بود میشد یه کاریش بکنیم

زنگ خونه بود شلوغ،همه داشتن میرفتن خونه

دم در،خانم دهقان مدیر اونجا که از قبل بخاطر زهرا جان آشنا بودیم، صحبت کردیم گفت پنجشنبه تماس بگیر ببینم راهی داره که بیای بعد اسمشو تابستان ثبت سیستم کنیم .فرداش چهارشنبه بود از نونوایی که اومدم خونه یه حسی بهم گفت محمدو ببرم مهد با محیط اونجا آشنا بشه که اگه قبولش کردن احساس غریبی نکنه چون از بچگی جز محیط خونه هیچ جا تنها نبوده

وقتی بردمش خانم دهقان ومربیا بدون اینکه من کاری بکنم یا حرفی بزنم محمد جان و بغل کردن بردنش اینور اونور کلی خوراکی بهش دادن برچسب امتیاز عکس ازش گرفتن سرگرمش کردن تا زنگ خونه من راحت یه گوشه ای نشسته بودم واسه خودم کامنتهای سایت رو خوندم محمدو آوردن تحویلم دادن کلی ذوق داشت مامان شنبه هم باید بیام

من بدون هیچ تلاشی فقط احساسمو خوب نگهداشتم وشکرگزار داشته هام بودم وخداوندم خودش همه چیز و واسم جفت وجور کرد.

استاد این روز ها عجیب احساسم خوبه وکاملا درک میکنم در مسیر درست هستم.

همین پنجشنبه که گذشت تولد مریم جانم بود 4صبح که از خواب پاشدم تو ستاره قطبیم دقیقا این جمله رو نوشتم(خداجونم امروز تولد مریممه هیچ ایده ای ندارم ودوست دارم تولدش رو سنگ تموم بزارم وبهترین خاطره واسش رقم بخوره خداجونم خودت برنامه ریزی کن سپاس) یعنی استاد، مریم همونجا سر کار آزمایشگاهش از طرف دوستاش غافلگیر شده بود دوست صمیمیش کلی واسش برنامه کادو سوپرایز داشت وتا ساعت 10 شب با کلی احساس خوب اومد خونه ،خونه هم امیر علی پسرم رفت یه کیک تولد کوچیک گرفت ویه تولد کوچیک خانوادگی هم واسش گرفتیم یعنی متفاوت ترین وخاطره انگیزترین تولدی بود که داشت.

نونوایی هم از همون ساعت 4ونیم که شروع کار می‌کنیم مشتریها میان همه از کیفیت وعالی بودن نونمون تعریف میکنن وکلی دعا وخدا پدر ومادرت بیامرزه میگن وهمه راضی از کیفیت نون.

یا همین امروز یکم سرم شلوغ بود دوست داشتم یه شرایطی پیش بیاد که کمتر وقتم رو تو آشپزخونه بگذرونم تا به همه کارهام برسم از همسرم پرسیدم ناهار چی درست کنم گفت نمیدونم.توذهنم گفتم کاش مهدی جان تن ماهی وکنسرو لوبیا بگیره من فقط پلو درست کنم بدون اینکه به همسرم بگم فقط تو ذهنم اینو گفتم بعد گفتم خداجونم من به مهدی نمیگم خودت شرایطشو فراهم کنم بعد رفتم سراغ گوشیم و کامنت نوشتن، مهدی جان ساعت 11 رفت محمد و از مهد بیاره ،میدونم باورتون میشه استاد دوتا تن ماهی ودوتا کنسرو لوبیا گرفته بود اینقدر سریع خداوند پاسخ داد.

همه ی اینهارو گفتم تا هم به خودم یادآوری کنم،هم ردپایی از خودم گذاشته باشم که مسیرم درسته، نشانه ها وایدها رو دنبال کنم تا همینطور که از مسیر لذت میبرم به خواسته وهدفهام برسم.

استاد عزیزم واستاد مریم جانم بی نهایت ازتون سپاسگزارم.