تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۳

به نام خداوند بخشنده مهربان

سلام

سلامی گرم بعد از چند هفته غیبت صغری خدمت استاد عزیزم و استاد شایسته گل که حسابی دلتنگ دیدار روی ماهشون هستم.

یک احساسی بهم می گفت کاری که شروع کردی رو سفت بچسب و تا زمانیکه به تعهدت کامل عمل نکردی حرفی نزن.

منم سکوت کردم و فقط به الهاماتم عمل کردم.

در این مدت که از خودم ننوشتم همگام با فایلهای پروژه تغییر جلو می اومدم و همزمان دوره احساس لیاقت رو مجددا گوش می دادم و این ترکیب جادویی منو بیشتر امیدوار و باانگیزه نگه می داشت.

ماجرا از این قراره که این سعیده خانمی که دارید الان نتایجش رو می خونید چون دانش آموخته‌ی رشته فیزیک بوده سالها در تلاش بوده مرتبط با رشته اش کار کنه اما علی‌رغم استعداد ذاتی در یادگیری و قدرت تفهیم مطالب به آموزنده، هیچوقت در تدریس گروهی یا کلاسی موفق نبوده.

از طرفی بچه دار شدن هم مزید بر علت شد که اون کار رو ادامه نده.

من سالهای سال دغدغه ذهنیم کار کردن و در واقع شناختن خودم بوده. همیشه درگیر این موضوع بودم که من واقعا کی هستم، چی رو از همه بیشتر دوست دارم و باهاش متوجه گذر زمان نمیشم؟ خسته نمیشم و دلم می‌خواد رایگان هم انجامش بدم.

اصلا من کی‌ام و رسالتم در این جهان چیه؟ من برای چه کاری ساخته شدم و چی منو از لحاظ روحی و احساسی بی نیاز میکنه؟

سالهای سال می‌گذشت و من همچنان درگیر.

مدتی تدریس فیزیک و ریاضی در دانشگاه و دبیرستان و خصوصی در منزل کردم.

مدتی در کلینیک فیزیوتراپی و آبدرمانی کار کردم.

مدتی رفتم دنبال بورس و فارکس.

مدتی رفتم سراغ ماساژ و دوتا مدرک معتبر گرفتم.

مدتی مشغول تحقیق درباره آزمایشات ساده فیزیک در زندگی روزمره شدم.

مدتی دوباره در دبیرستان تدریس کردم.

مدتی به دنبال بازی درمانی و کشف استعداد کودکان بودم.

ولی در هر برهه اصلا مطمئن نبودم که جایگاهم درسته و من به دنیا اومدم تا این کار رو انجام بدم. اصلا چفت و بستهای ذهنم محکم نمیشد و همیشه یک جای کار می لنگید.

خیلی فایلهای دوره ها و هدیه رو هدفمند گوش می‌دادم تا بتونم ذهن خودم رو با روح الهیم هماهنگ کنم و به یک منطق قوی برسم. خیلی تلاش کردم خودشناسی کنم تا با یک اهرم رنج و لذت بُرنده خودم رو هل بدم به سمتی که باید باشم.

من بیکار نبودم، اتفاقا با وجود دوتا بچه که یکیش نوپا و ماشاالله فوق العاده کنجکاو و پرجنب و جوشه، و اون یکی هم کلاس اولیه و حسابی وقت و انرژی می طلبه،

تقریبا کاملا وقتم پر بود.

اما هیچ کاری برای دل خودم نکردن آنچنان شکاف روح و ذهنم رو زیاد می‌کرد که آرامش رو ازم سلب کرده بود.

هروقت فکر می‌کردم چکار باید بکنم که هم ازش لذت ببرم و هم توی خونه بشه انجامش داد و متناسب با شرایط فرزندداریم باشه، ذهنم قفل می کرد و دیگه اذیت می شدم.

تا اینکه رسید به تولد دوستان ارزشمندم. مثل همیشه قرار شد برای تولد دوستان ویدیوی تبریک بگیریم و کلیپ درست کنیم که من طبق عادت همیشگیم که دلم نمی خواد کار تکراری انجام بدم فکر کردم و به ذهنم رسید که بجای خودم از نقاشی کشیدنم فیلم بگیرم.

من کلاس اول دبیرستان که بودم معلم هنرمون بهمون تذهیب و نگارگری یاد داد، (خدا خیرشون بده) و در تمام این سالها آموزشهاشون رو دقیق به خاطر داشتم و گهگاهی نقش فرش یا نقوش تذهیبی می کشیدم. حتی مینیاتور و چهره هم کار کرده بودم.

در این زمینه به خودم نمره بالایی میدم و از خداوند بخاطر این فضل و موهبتی که در وجودم قرار داده همیشه سپاسگزارم.

وقتی دوستان طرحهای منو دیدن شگفتزده شدن و فاطمه جان محرمی نازنینم درجا بهم گفت تو که اینهمه استعداد داری همین کارهات رو بذار تو کانال یوتیوب.

این جرقه شعله کشید و آتشی در جان من روشن کرد. همون روز دست به کار شدم.

خداوند به فاطمه جانم خیر بی‌حساب عطا کنه.

اولین کارم رو در روز 8/8 روی کانالم قرار دادم و تعهد دادم تا 21 روز هر روز یک ویدیو بسازم.

با هر سختی بود به تعهدم عمل کردم. حتی یک روز واقعا نتونستم انجام بدم. فرداش دوتا طرح کشیدم و دوتا ویدیو بارگذاری کردم.

هرچی که بلد نبودم رو پله به پله بصورت تکاملی یاد گرفتم.

حتی هولدر موبایل نداشتم معطل نشدم. از هرچی دم دستم بود و به کارم می اومد استفاده می کردم.

و از همه مهمتر در این مدت من راضی ام، شادم ، وقتی طرح می کشم متوجه گذر زمان نمیشم، خلاقیتم گل می کنه، دائم در فکرم طرح ها می رقصن و خودنمایی می کنن، از آهنگها و موضوعات مختلف ایده می گیرم و روی کاغذ بصورت گل و برگ و بته جقه پیاده می کنم، من با این کار احساس آرامش و سبکی دارم، و احساس می کنم رسالت من در جهان خلق این ارزشه.

حالا دیگه در سرم رویاپردازی می کنم و آینده خودم رو می تونم مجسم کنم. کاری که هرگز در تمام عمرم نتونسته بودم انجام بدم. من هیچوقت تو زندگیم نمی دونستم می خوام چه کاره بشم و آینده پردازی و تجسم خلاق نداشتم.

اما حالا خودم رو مجسم می کنم که به چه مراتب بالایی رسیدم و چه پیشرفتهایی کردم و از قِبَل اون رشدهای شخصیتی و مهارتی چه نعمتها و برکتها و ثروتهایی وارد زندگیم میشه.

این برام از همه چیز باارزشتره. خداوند رو شکر می کنم که در لحظه پاسخ میده و دستان قدرتمندش رو می فرسته تا در زمان درست یاری خودشون رو برسونند.

فاطمه جان می تونست مثل همه فقط تحسین کنه و پیشنهاد یوتیوب رو نده. اما مأمور خدا شد تا منو پوش کنه به جلو. اصرار کنه و ازم قول بگیره که انجامش بدم.

ازش بی نهایت سپاسگزارم.

حالا که تعهد 21 روزه رو به پایان رسوندم برای خودم فصل جدیدی تعریف کردم و هدفم رو کمی بزرگتر و جدیتر کردم. این بار 100 روز به همراه دیدن کلیپهای آموزشی و تمرینهای تخصصی تر.

چون در این 21 روز من فقط با تکیه بر آموخته های کلاس اول دبیرستان و اونچه در خاطرم مونده بود طرح می کشیدم.

اما پله به پله باید رشد کرد و خود رو ارتقا داد تا نتایج بزرگ و بزرگتر بشن.

امشب اولین قدم از پروژه 100 روزه ام رو برداشتم و با دستی که داره از نتایج پر میشه و با قلبی که سرشار از ایمان و توکل و احساس سپاسگزاری شده از خداوند درخواست می کنم که همه ما رو به راه راست هدایت بفرماید. و مسیر رشدمون رو هموار و روشن بگرداند.

استادهای عزیزم عاشقتونم و ازتون بی نهایت سپلسگزارم.

با اجازه الله

فاطمه جان جانانم سلام به روی همچون خورشید درخشانت رفیق نازم

خودت که بیشتر تو یه کامنت جا نمیشی که، اگه شروع کنم به تحسین کردنت.

باور کن از روزی که از خونه تون اومدم هر روز دارم تو دفتر سپاسگزاریم در موردت می نویسم، تموم نمیشه خوبیهات که.

امروز در حال شیربرنج پختن برای نوا هی می نوشتم و هی بیشتر جزییات یادم می اومد. انقدر نوشتم که قلبم باز شد و در مورد یک گره ذهنی در روابطم با یکی از اقوام پاسخها بهم گفته شد.

هم شیربرنجم فوق العاده خوشمزه شد هم مسئله ذهنیم حل شد هم روحم شاد شد. روحت شاد باد!!!

بزرگترین درسی که ازت یاد گرفتم تمرکز آگاهانه به خوبیهای همه افراد و نوشتن و صحبت کردن در موردشونه. هنوز به اون درجه از عرفان نرسیدم که اگر با شخصی مشکل دارم خوبیهاش رو بنویسم و برای خودش بفرستم یا جلوی روش بگم، اما جرأت و جسارت و خوشقلبی تو رو سرلوحه خودم قرار دادم و می خوام این تمرین رو به مدل تو انجام بدم.

اینجوری تمرین انجام دادنت نوری رو از درونت به جهان اطرافت ساطع میکنه که جهان من هم باهاش روشن شده.

بی نهایت خوشحالم که در محدوده فرکانسیت قرار دارم و ازت نور دریافت می کنم.

تعهد دادن رو هم از تو یاد گرفتم.

ازت بی اندازه متشکر و سپاسگزارم بابت اونچه هستی و اونچه داری در درونت می سازی.

راستی کوکوهای مرغت هم فوق العاده بود.همینطور ماهیهایی که خدا جان از قبل فرستاد تا روزی ما بشن.

خدامون خیلی خداست.

سلام سمانه جان قشنگم

دوست نازنینم زیبایی های وجودت بسیار بیشتر توان نوشتن منه.

از وقتی تصمیم گرفتم این کار رو انجام بدم با اینکه ذهنم داشته و داره آخرین تلاشهاش رو برای ناامید کردنم انجام میده ولی نیرویی ماورایی در درونم بیدار شده که اجازه نمیده سرد بشم.

به خودم میگم یک بار هم که شده خودت رو بسپار به جریان هدایت و لطف کن فکر نکن.

ای ذهن مبارک شما یه زحمتی بکش پاتو از زندگی من بکش بیرون بذار ببینم خدایی که هر روز داری اسمش رو صدا میزنی و اینهمه موارد در زندگی خودت داری که واست شاهکار کرده، این بار چه پاداشهایی برات در نظر گرفته، اگر تنها و تنها به خودش توکل کنی، حرفش رو گوش بدی و روی ایمانت پابرجا باقی بمونی.

می دونی به قول استاد تو جلسه 6 هم جهت با جریان خداوند اصلا کنجکاوم ببینم نتیجه کنترل ذهنم چی میشه.

مطمئنم بهمنی از اتفاقات خوب در راهه اگر من از مسیر منحرف نشم.

کارهای خودت رو که می بینم میگم خدایا دمش گرم این دختر چقدر بااستعداده، چقدر مسلط و فنی چه قدرت بیانی داره، چقدر عالی وقتش رو مدیریت میکنه با وجود بچه کوچیک و مسئولیتهای منزل. چقدر دستاش دقیق و میلیمتری عمل میکنه و تا چه حد ذهنش آماده است که بدون هیچ وقفه یا اشتباهی مراحل کار رو متوالی انجام میده.

برای من بی نهایت تحسین برانگیزی و برای هردومون و همه کسانی که به خدا اعتماد کردند و به توانایی هاشون ایمان آوردن آرزوی موفقیت می کنم.

ازت سپاسگزارم رفیق قشنگم

نرگس جانم، دوست عزیزم سلام و احترام خدمت شما

خدا میدونه که با خوندن کامنت بسیار باارزشت اشکم سرازیر شد. چقدر تلاشت برام الگوی الهام بخشی بود.

خدا دِی تون رو حفظ کنه. دعای خیر من هم در کنار دعای خیر ایشون بدرقه راهت باشه.

وقتی از تلاشها و تغییراتت در طراحی و دوخت دستکشهات گفتی ذهنم رو اینجوری ساکت کردم که ببین، همه قبل از اینکه راه درست رو پیدا کنن ممکنه اشتباه برن، ولی به اندازه ای که به خدا اعتماد می کنیم و گوش به فرمانش هستیم به تلاشهامون برکت میده و راه ها رو برامون کوتاه میکنه، حتی اشتباهاتمون رو به درسی برای پیشرفت تبدیل میکنه، فکر نکن اشتباه پایان کاره، ببین تو هم باید مسیرت رو با قدرت ادامه بدی و فقط ازش لذت ببری، تا نتایج بزرگ و بزرگتر بشن، اینم نمونه بارزش نرگس جان.

متشکرم از محبتت چه اینجا چه توی یوتیوب که واقعا برام دلگرم کننده و باارزشه.

همین تشویقهاست که نشون میده جهان کارش رو درست انجام میده. وقتی قدم برداری جهان قانونمند خداوند 10 قدم، 100 قدم، 1000 قدم نعمتها و فراوانیها و آسونیها رو به سمتت نزدیک میکنه، آدمهای خوب و هم فرکانس رو به سوی تو جذب میکنه و تو رو روشن‌ضمیر و امیدوارتر میکنه.

ازت بی نهایت سپاسگزارم دوست مهربونم و برات آرزوی رشد تصاعدی دارم.

آرزو جان عزیزم سلام و عشق و احترام دارم خدمتت.

ازت بی اندازه سپاسگزارم که این حس زیبات رو بهم ابراز کردی و قلبم رو شادتر و مطمئنتر کردی.

الهی شکر برای وجود دوستان ارزشمندی مثل شما که به دنبال رشد و بهبود هستند. تلاش آگاهانه می کنند و از زندگی چیزی بیشتر از روزمرگی می خوان.

واقعیتش اینه که من خییییلی درگیر چیستی و چگونگی کاری که می خواستم شروع کنم بودم. سالهای سال بود که درگیرش بودم.

شاید حدوداً بیش از 10 سال.

کارهای مختلفی رو امتحان کردم و ازشون سیر شدم و اومدم بیرون. اما ویژگی مشترک همه اون کارها این بود که من می‌خواستم فقط ازشون پول دربیارم. نه اینکه باهاشون عشق کنم، رشد کنم، لذت ببرم و نگران درآمدشون نباشم. من همش یا به وجهه اجتماعیش وابسته بودم با به درآمدش.

و همه شکست خوردند چون هماهنگ با روحیه من نبودن.

ولی از وقتی با جریان خداوند هم جهت تر شدم و یاد گرفتم در عمل نگران آینده نباشم، فقط درخواستم رو به خداوند دادم و دیگه اهمیت ندادم کی و کجا و چطور هدایت از راه میرسه، چون می دونستم که بالاخره یه روزی که حواسم نیست جواب به راحتی از راه میرسه. و همینطور هم شد.

انقدر طبیعی و بدیهی بود خودمم باورم نمیشه.

براتون آرزوی مسیری هموار و روشن برای رسیدن به خواسته هاتون می کنم و بسیار بسیار سپاسگزارم.