تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۴

بنام خالق بی همتا ،بنام اوکه هرآنچه دارم از اوست

وَالْعَادِیَاتِ ضَبْحاً

فَالْمُورِیَاتِ قَدْحاً

فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحاً

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً

إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ

وَإِنَّهُ عَلَی ذَلِکَ لَشَهِیدٌ

وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ

أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ

وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُورِ

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّخَبِیرٌ

سوگند به اسبان دونده که (در میدان جهاد) نفسشان به شماره افتاد.

و (به هنگام تاختن، از برخورد نعل اسبان با سنگ هاى بیابان) به شدّت برق افروزند.

و صبحگاهان بر دشمن هجوم برند.

و گرد و غبار برانگیزند.

و در میان معرکه و جمع دشمنان در آمده اند.

همانا انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است.

و بى شک بر این (ناسپاسى) گواه است.

و همانا او علاقه شدیدى به مال دارد.

آیا انسان نمى داند که وقتى آنچه در گورهاست برانگیخته شود.

و آنچه در سینه هاست فاش شود.

همانا خداوند در آن روز به کارشان آگاه است.

خدایا

شکر تو را برای عقل و خردی که به من بخشیدی تا بتوانم راه درست را بشناسم،

برای احساسی که در دلم کاشتی تا عشق را بفهمم و مهربانی را زندگی کنم،برای انسان‌هایی که فرستادی تا آینه‌ی رحمت تو باشند در کنارم.

هر روزی که می‌گذرد، بیش از پیش درمی‌یابم که تو بی‌دلیل چیزی نمی‌ستانی و بدون حکمت هیچ چیز نمی‌دهی.

همه‌چیز‌ با نظم و محبت تو معنا می‌گیرد؛ حتی خاموشی‌ها، حتی شکست‌ها، حتی اشک‌هایی که شبانه بر گونه‌ام جاری شد.

خدایا

از اینکه دلم را به نور هدایتت روشن کردی واز سردرگمی نجاتم دادی،از اینکه با نشانه‌هایت مرا دعوت کردی به بهتر شدن،از اینکه هر بار لغزیدم، فرصت برخاستن دوباره دادی،

از اینکه هنوز صدایم را می‌شنوی حتی زمانی که زبانم سکوت کرده است… بی‌نهایت سپاسگزارم.

هر صبح که چشم باز می‌کنم، حضور تو را حس می‌کنم و با شکر تو روزم را آغاز می‌کنم.

هر شب که آرام می‌گیرم، به یاد تو دلم نرم می‌شود و امیدم تازه می‌گردد.

تو آغاز و پایان همه چیز هستی، و من در برابر عظمتت، تنها زمزمه‌ای از عشق و سپاس دارم.

خدایا

تو را شکر، برای هر نعمتی که دیدم و برای هزاران نعمتی که نیافتم اما در پس پرده‌ی لطف تو نهفته بود.

شکر که وجودم را با ایمان آراستی، قلبم را به مهربانی پر کردی،و مرا آموختی تا به جای شکایت، همیشه سپاس گویم.

ای خدای بی‌همتا

باشد که قدم‌هایم در مسیر رضای تو استوار بماند،و هر لحظه‌ی زندگی‌ام جلوه‌ای از عشق و رحمت تو باشد.

شکر بی‌پایان تو، برای تمام داشته‌ها، برای تمام نداشته‌هایی که به خیرم بود، و برای لحظه‌ی اکنونی که در آرامش تو غرقم.

سلام به اساتید توحیدیم ودوستان بهشتی ام

خداروسپاسگزارم از اینکه در گامی دیگر از این پروژه بی نظیر همراه وهمقدم دوستان بهشتی ام هستم

سپاسگزارم از استاد عزیزم والهام وآرزوی عزیز

تجربه ای که الهام عزیز از تضادهای زندگی اش گفت یادِ شرایط خودم افتادم ،وقتی دی ماه 1401 با یک تضاد روبرو شدم ،که چک ولگد محکمی بود که ازجهان خوردم تا قبل از اون اتفاق، من نشانه ها رو میدیدم ولی اون ترس ،اون بی ایمانی ،اون نداشتن احساس لیاقتِ ،باعث شد قدمی برندارم ،تا اینکه اون اتفاقِ به ظاهر بد برام پیش آمد، که هم فرزندم رو ازدست دادم وهم از نظر جسمانی، سلامتی ام تحت تاثیر قرار گرفت ،آن شب با تمام وجودم از خدا خواستم که کمکم کنه وبهش گفتم من مسئولیت این اتفاق رو می‌پذیرم چون باور دارم خودم با ترس وبی ایمانی ام این شرایط رو جذب کردم بعد از اون اقرار ،دیگه پزشکم رو که دیر تشخیص داده مقصر نمیدونستم ،وهمه اش به خودم میگفتم خودم خلق کردم وخودم هم میتونم شرایط رو درست کنم وبا اینکه آن روزها بخاطر این شرایط سخت ،خونه مادرم بودم ورفت وآمد آنجا زیاد بود …ولی من با جدیت وتعهد بالا شروع کردم، هرروز روی فایلهای سفر به دور آمریکا وروزشمار تحول زندگی کار می‌کردم وهمینکه من قدم برداشتم اولین نتیجه آن آرامش بیشتر بود وروابط عالی ،تا قبل از اون ،هیچ وقت محبت پدر ومادرم به چشمم نمیومد نه اینکه نباشه،بود ولی من نمیدیدم ،قدم قدم شروع کردم خُب امروز مامانم این ناهار رو درست کرد می‌نوشتم وسپاسگزاری میکردم،خواهرزاده ام باهام شوخی میکرد تا حال وهوای منو عوض کنه ،شب می‌نوشتم تولیست سپاسگزاری هام ،پدرم فلان کار رو برام کرد ،همسرم با اینکه شرایط سخت تری داشت ولی هرلحظه کنارم بود، ذره ای از محبتش به من کم نشد،بلکه بیشتر شد.. می‌نوشتم وسپاسگزاری میکردم ،اون تعهد واون جدیت مرو هدایت کرد به خرید دوره دوازده قدم وبعد از اون دوره احساس لیاقت ،با اینکه سرکار نمی‌رفتم ولی پاداش من به حسابم واریز میشد وبا اینکه مدیریت پذیرفته بود من کارهای شرکت رو خونه انجام بدم ولی من از اون کار که واقعا حقوق ومزایای آن فوق‌العاده بود استعفا دادم وبعد بوسیله یکی از دستان خدا هدایت شدم به اینکه کارهای بازنشستگی ام رو انجام بدم که مثل آب خوردن انجام شد که حتی کارمندان تامین اجتماعی به همسرم گفته بودند پارتی خیلی کُلفتی داشتید که با اولین جلسه همسرت بازنشسته شد وبدنبال آن آرامش ورهایی، من هرروز روابط عالی تری نه تنها با همسرم وخانواده خودم بلکه با خانواده همسرم وهمه نزدیکانم تجربه میکردم

وتمام این تغییرات وقتی رقم خورد که من پذیرفتم خودم خالق صددرصد اتفاقات وشرایط زندگی ام هستم ومسئولیت تمام این اتفاقات بر عهده خودم هست وسعی کردم با تمرکز بر زیبایی وکنترل ورودیهای ذهن وکانون توجه ام وسپاسگزاری بخاطر نعمتهایی که داشتم ساعات بیشتری رو در احساس خوب بمانم ،که نتیجه آن شد سلامتی وآرامش بیشتر که ادامه دارد ،در این مسیر خداوند درهایی رو به روم باز کرد ،آدمهایی رو به زندگی ام آورد تا کارهام رو انجام بِدَن که اگر به من بود، هرگز نمیتونستم اون کارها رو به این راحتی انجام بدم

استادجان این مسیری،که نزدیک سه ساله دارم طی میکنم پراز اتفاقات خوب وبظاهربد بود ،پراز حضور آدمهایی بود که خداوند اونا رو به زندگی ام آورد ازاون اتفاقات بظاهر بد درسش رو گرفتم وگفتم الخیر فی ماوقع وسپاسگزار اتفاقات خوب بودم وهرلحظه به خودم یاد آوری میکردم این اتفاق خوب نتیجه بودنم در این مسیر زیباست ،از آدمهایی که به زندگی ام هدایت شدند با تمام وجودم سپاسگزاری میکردم ولی در آخر تلاشم این بود که کردیت بودن اون اشخاص رو بدم به خداوند واینچنین خداوند مرو آسان کرد برای آسانیها اونم براحتی وکاملا طبیعی

بازم از دوستان عزیزم وشما استاد عزیزواستاد شایسته مهربانم سپاسگزارم

عاشقتونم ….

در پناه الله یکتا همواره شاد وثروتمند وسعادتمند وسلامت باشید