تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۸

بنام یکتای هستی بخش…

سلام استاد عزیزتر از جان…و سلام خدمت خانوم شایسته ی نازنین که همیشه قدر دان زحمتهاشون هستیم…

امروز موقع پیاده روی این فایل رو گوش میدادم…همش میگفتم خدایا کمکم کن وقتی رسیدم سالن بتونم ذهنمو مرتب کنم و اونچه که میخوام رو ادا کنم …

نکته ای که تو این فایل خیلی منو جذب خودش کرد توضیحات استاد در مورد صبر بود…خیلی با خودم فکر کردم…دیدم که این صبر کردنه تو ذهن من تبدیل شده به یک تله ، برای اینکه نتایج کوچیک رو نبینم و بابتشون ذوق نکنم و سپاسگذار نباشم…

یعنی ذهن من همش با این کلیشه ی صبر داره احساس خوشحالی و سپاسگذاری و منو موکول میکنه به آینده…دیشب یه پیامی از یکی از مشتریهام دریافت کردم که چند خط برام نوشته بود و کلی از کارم تعریف و تمجید کرده بود…چیزی که من تو ستاره ی قطبیم از خدا خواسته بودم…

اما وقتی پیامو خوندم خیلی سرسری ازش گذشتم…یعنی با خودم فکر میکردم این یه نتیجه ای که من همیشه ارزوشو داشتم …چون خیلی پیش میومد که مشتریها زبونن تشکر کنن ولی اینکه برن و بعد پیام بدن و تشکر کنن خیلی کم پیش می اومد. این جزو خواسته هام بود…اما نمیدونم چرا دیشب اونطور که باید خوشحال نشدم و سپاسگذارم نبودم بابتش…راستش خودم ناراحت شدم از این حالتم که چرا من ذوق نکردم و احساس سپاسگذاری ندارم…

با خدا صحبت کردم که خدایا من دوست ندارم انسان ناسپاسی باشم…این موضوع قاعدتا باید منو سر ذوق میاورد ،،،حداقل برای لحظاتی…خدایا تو بهم بگو ایراد کارم کجاست؟…

که امروز موقع پیاده روی تو این فایل جواب سوالمو پیدا کردم…

میدونی اشتباه کار من کجاست؟؟؟اینکه نتایج کوچیک رو نتیجه به حساب نمیارم…بلکه به عنوان نشونه ی یه نتیجه ی خیلی بزرگ حسابشون میکنم…در صورتی که اینا نشونه نیست…بلکه خودِ نتیجه اس

وقتی من این اتفاقات رو به چشم نشونه بهشون نگاه میکنم باعث میشه برم تو حالت انتظار ،که خب حالا که نشونه ها اومده پس قراره اون نتیجه بزرگه هم به زودی بیاد…و این میشه که من دیگه اون اتفاق کوچیک که در حقیقت نتیجه ی تغییر منه رو نبینم و بابتش شکر گذاری نکنم…و چون اون نتیجه بزرگه هنوز اتفاق نیفتاده من حس میکنم پس چرا قانون جواب نمیده…منکه دارم رو خودم کار میکنم پس چرا نتیجه نمیاد…دیشب دقیقا همین فکر از سرم گذشت که خب این یه نشونه اس که به زودی قراره اتفاق بزرگی برام بیفته…پس هر وقت که اون اتفاق بزرگه افتاد خوشحالی میکنم و بابتش سپاسگذاری میکنم…

کاری که من باید بکنم اینه که اول بیام معادلات ذهنم رو به هم بزنم…و اصلا از اول برای خودم تعریف کنم نتیجهیعنی چی اصلا؟؟؟ …به چی میگن نتیجه؟؟؟ نکنه تعریفِ من از نتیجهکلا اشتباه باشه؟؟؟

درسته…کاملا درسته …حالا که خوب فکر میکنم میبینم، تعریف من از نتیجه کاملا و از بیس اشتباهه…

تو ذهن من جا نیفتاده که تو اگر به اندازه یک میلیمتر تغییر کنی ،،،بدون شک ،بدون شک ،بدون شک یک میلیمتر نتیجه میاد…و تو باید اینو نتیجه ی یک میلیمتر تغییرت بدونی …نه اینکه بگی خوب این یه نشونه اس که قراره به زودی یه اتفاق بزرگ برام بیفته…

نه. نه. نه….

واااای استاد حرفاتون دیونه ام میکنه….شما گفتید وقتی رو خودت کار میکنی به این معنی نیست که صبر داشته باشی خدا بعدا جواب این کار کردنهات رو بده…مثل اینه کهجلوی آینه دستت رو میبری بالا همون لحظه دستت میره بالا تو آینه ،نه دوساعت بعد…

بخدا که اصلا اول باید تعریف نتیجه رو تو ذهنمون عوض کنیم…و تا زمانی که تو ذهنمون نتیجه،فقط یه اتفاق بزرگ تعریف شده باشه،ما هرگز قادر نخواهیم بود که این نتایج کوچیک که نتیجه ی تغییرات کوچیکمونه رو ببینیم…و ایمانمون قوی تر بشه که بابا قانون داره جواب میده…قانون داره مثل ساعت کار میکنه…ببین من یه قدم برمیدارم یه قدم نتیجه میاد،نیم قدم برمیدارم ببین نیم قدم نتیجه اومد…

استاد من فکر میکنم خیلی هامون دچار توهم شدیم که منتظر یه نتیجه ی خیلی بزرگیم….ما هرگز و هرگز نمیتونیم یکدفعه به مقدار خیلی زیاد تغییر در خودمون ایجاد کنیم پس چرااااا منتظر نتیجه ی خیلی بزرگیم؟؟؟

مگر نه اینکه جهان داره موبه مو و عینا به فرکانسهای هرلحظه ی ما جوابی هم اندازه و هم سنگ میده؟؟؟پس این توهم نتیجه ی خیلی بزرگ یه دفعه ای از کجا پیداش شده؟؟؟ من جوابی براش ندارم جز اینکه بگم شیطان خوب بلده چیکار کنه که انسان رو از راه ناسپاسی دور کنه…شیطان کارش اینه که انسان رو مشغول و سرگرم آرزوهای دور و دراز بکنه و از لحظه ی حال که تنها لحظه ایه که انسان میتونه تو اون لحظه سپاسگذاری کنه دورش کنه

به نظرم اگر ذهنیت ما در مورد اصلا تعریف اینکه نتیجه چیه..؟؟؟و به چی میگن نتیجه؟؟*تغییر کنه ،فکر میکنم خیلی از مسائل حل شه…

فکر میکنم اون موقع اس که بتونیم به لحظه ی حال برگردیم و از داشته هامون لذت ببریم و واقعاااا از عمق وجودمون سپاسگذار باشیم… نه اینکه با دید گرو کشی سپاسگذاری کنیم که خب من الان سپاسگذاری کنم تا یه چیز خیلی بزرگتری بهم داده بشه…نه …سپاسگذار باشیم با احساس خوب …نه بااحساس انتظار و توقع…

اگر فقط همین یه موضوع تو ذهنمون درست شه مطمئنم هممون تو هرروز زندگیمون به قدری نتیجه و داشته ،داریم که حتی فرصت نکنیم همه رو عنوان کنیم.و وقت کم بیاریم برای شکرگذاری بابتشون..چه برسه به اینکه بخوایم منتظر یه اتفاق خیلی بزرگ دراینده باشیم…

مثلا همینکه که من دیشب این سوال رو از خدا پرسیدم و امروز صبح به جواب سوالم تو این فایل هدایت شدم ،این نتیجه اس دیگه….نتیجه ی چیه؟؟؟؟ نتیجه ی یه مدت کار کردن من رو جلسه ی دوم ثروت 3 هست که استاد میگه از خداوند سوال بپرسید و یقین داشته باشید که جواب میده…اینکه من الان جواب سوالم رو گرفتم یعنی یه ذره باورم بهتر شده که خداوند سریع الجوابه…وگرنه اگر سوال میپرسیدم و باور نداشتم که جواب میده، امکان نداشت که به این زودی ها به جواب سوالم برسم…پس باید از دوبابت خوشحال باشم …یک اینکه من دارم تغییر میکنم…دو..نتیجه ها داره میاد…

بخدا منتظر یه یه نتیجه ی بزرگ بودن توهمی بیش نیست…

مگر نه اینکه قانون اینه که تو زمانی به یه خواسته ی بزرگی میرسی که دیگه برات بزرگ نباشه و اتفاق افتادنش بدیهی و طبیعی باشه…مگه نه اینکه تا زمانی که یه خواسته ای تا زمانی که برات بزرگ و دور از دسترسه رو بهش نمیرسی…

پس چرا دست از این توهم برنمیداری؟؟؟یه روزی به خودت میای میبینی کل عمرت فقط منتظر بودی…منتظر یه اتفاق بزرگ…چون خاصیت خواسته ها اینه که وقتی بهشون میرسی خواسته های جدید تو وجودت شکل میگیره و این خواسته ها هرگز تمومی نداره…و اگر خودتو از این چرخه و سیکل معیوب انتظار برای یه اتفاق بزرگ نکشی بیرون…یه روزی به خودت میای میبینی عمرت تموم شده و تو همش دنبال سراب بودی…

واقعااااا استاد قربون دهنتون که رو دستتون استاد نیومده که چقدرررر نگاه ذره بینانه و موشکافانه نسبت به همه ی مسائل دارید…

از خداوند بینهایت سپاسگذارم بابت این هدایت…ازش میخوام که همونطور منو به جواب سوال دیشبم هدایت کرد،همونطور کمکم کنه تا بتونم ذهنیتم رو در مورد دیدن نتیجه ها تغییر بدم و یقین داشته باشم یقین داشته باشم یقین داشته باشم که اگر من یک قدم تغییر کنم یک قدم نتیجه(نه صدقدم ) قطعاااااا میاد …حتما میاد…و اون یک قدم نتیجه رو ببینم و بابتش خوشحال باشمو سپاسگذار….که رمز موفقیت همینه…سپاسگذاری بابت داشته هات…و احساس دارندگی تورو به هرچیزی در زندگی میرسونه….