فقط روی خدا حساب باز کن - صفحه 4

استاد جانم و دوستان همراهم سلام

استاد نازنینم، امروز هم یکی از زیباترین و بهترین روزهای توحیدی من بود.

این روزها دارم با تمام وجودم لمس می‌کنم که توحید یعنی چی؛ یعنی وقتی همه‌چیز رو بسپری به خدای خودت، وقتی به جای تکیه کردن به آدم‌ها، به او اعتماد کنی، همه‌چیز از زمین تا آسمون تغییر می‌کنه.

خدایی که وقتی روش حساب کردم و آدم‌ها رو کمرنگ کردم، زندگیم رو از این رو به اون رو کرد. انگار تمام درهایی که بسته به نظر می‌رسیدن، یکی‌یکی باز شدن. انگار دنیا دست به دست هم داد تا بهم نشون بده که هیچ کمبودی وجود نداره جز در ذهن من. توحید برام یعنی اینکه بدونم همه‌ی نیازهای من از یه منبع بی‌پایان تأمین میشه، همون منبعی که هیچ‌وقت خالی نمی‌شه.

زندگیم این روزها پر از نشونه‌ست، پر از زیبایی‌هایی که قبلاً نمی‌دیدم. همه‌ی اینا فقط به خاطر اینه که یاد گرفتم به جای وابستگی به خلق، به خالق بچسبم. و همین درک، آرامشی داده که هیچ‌وقت توی هیچ رابطه و موقعیتی تجربه نکرده بودم.

توحید یعنی رسیدن به سرچشمه‌ای که همه‌چیز از اون می‌جوشه؛ سرچشمه‌ای که وقتی بهش تکیه کنی، زندگیت رنگ خدایی می‌گیره.

به نام خدایی که تنها فرمانروای جهان ماست

سلام به استاد جانم و دوستان نازنینم

امروز اومدم و خلاصه‌ی این فایل رو، همون‌طور که در حال گوش دادنش بودم، از زبان خودم نوشتم.

ببین فاطمه عزیزم، اگه می‌خوای به جایی برسی که کل دنیا برای تو کار کنه و همه‌چیز به نفع تو جلو بره، فقط باید خدا رو ببینی. تنها منبع رزق و قدرت خداست. وقتی چشم و دلت رو به آدم‌ها بدوزی، در واقع قدرتی رو که فقط مال خداست می‌دی به دست اونا. خدا تو قرآن بارها گفته «رب» یعنی فرمانروا، صاحب‌اختیار، کسی که همه‌چیز به دستشه. وقتی باور کنی تنها رب واقعی خداست، هیچ‌کس دیگه نمی‌تونه جلوی تو رو بگیره.

آدم‌ها فقط وسیله‌ان. اگه کسی بهت کمکی کرد، ازش تشکر کن، اما ته دلت بدون که خدا بوده که از اون راه دستت رو گرفته. مثلاً کسی بهت هدیه‌ای می‌ده، زبانت می‌گه «مرسی» ولی دلت می‌گه «خدایا شکرت که از این راه رزق منو رسوندی.» این یعنی توحید.

ما معمولاً به قول آدم‌ها بیشتر اعتماد می‌کنیم تا به وعده‌های خدا. یکی می‌گه «فلان روز پولتو می‌دم» و خیالمون راحت می‌شه، اما وقتی خدا بارها در قرآن وعده داده «فتح و پیروزی نزدیکه»، باورمون سسته. در حالی که تنها وعده‌ای که هیچ‌وقت خلاف نمی‌شه، وعدهٔ خداست.

گاهی یه اتفاق سخت میفته تا خدا یادت بیاره منبع واقعی فقط خودشه. فرض کن از کارت اخراج شدی. اگه فکر کنی تنها راه رزقت همون کار بوده، ناامید می‌شی. ولی اگه به ربوبیت خدا ایمان داشته باشی، می‌دونی هزاران راه دیگه جلوت بازه. همون خدایی که به یه مورچه تو دل خاک روزی می‌ده، از جایی که حتی فکرش رو نمی‌کنی رزق تو رو هم می‌رسونه.

برای همین باید توی ذهنت آدم‌ها رو از نظر قدرت کوچیک کنی. نه اینکه بی‌احترامی کنی، فقط بدون هیچ‌کس چیزی بیشتر از تو نداره. شاید ظاهر شرایط سخت باشه، ولی در حقیقت خدا همیشه با توئه و همه‌چیز دست اونه.

گاهی هم خدا با یه سیلی بیدارت می‌کنه. کسی که بهش تکیه کردی ناگهان رهات می‌کنه، تا بفهمی تنها پشت‌وپناه واقعی خداست. وقتی این درس رو بگیری، تازه می‌بینی معجزه‌ها چطور تو زندگیت ظاهر می‌شن. اون‌وقت همهٔ آدم‌ها وسیله می‌شن برای کمک بهت، روابطت شیرین‌تر می‌شن، کارت و پولت سر و سامان می‌گیره، آرامش و حال خوب برمی‌گرده.

خلاصه‌اش اینه: هیچ‌وقت روی هیچ‌کس حساب باز نکن، فقط روی خدا. اون همیشه کافی و حتی بیشتر از کافی برای توئه. خدایی که به مورچه روزی می‌ده، به تو هم روزی می‌ده، فقط کافیه بهش اعتماد کنی.

«تنها تو رو می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خوایم. ما رو ببر به راه راست، راه کسایی که بهشون نعمت دادی.»

فهمیه جان نازنینم سلام

دوست قشنگم، کامنتت چقدر زیبا بود… فهمیه جانم، انگار خدا با کامنت تو داشت با من حرف می‌زد، می‌گفت: «نترس فاطمه، من هواتو دارم.»

ازت ممنونم برای نوشتن این حرف‌های قشنگ؛ برای اینکه هر بار با ردپا گذاشتن از خودت، جون و دل منو هم روشن می‌کنی دختر زیبا.

الهی همیشه سلامت باشی عزیز دلم و خدا همه‌مون رو توی راهی ببره که بهش نعمت، عشق و ثروت داده.

و چه نعمتی بالاتر از این‌که بدونیم همیشه زیر سایه‌ی مهربونی خدا قدم می‌زنیم.

فاطمه جان سلام

چقدر لذت بردم از این انتخابت که نخواستی مثل بقیه باشی و رنگ جماعت رو به خودت بگیری. واقعاً باید بهت تبریک گفت. امیدوارم خدا همیشه کنارمون باشه توی این مسیر توحیدی، که فقط خودش رو بپرستیم و فقط از خودش کمک بخوایم.

و چه آرامشی داره این راه وقتی می‌دونیم پشتیبانمون فقط اوست؛ خدایی که هیچ‌وقت تنهامون نمی‌ذاره و همیشه بهترین رو برامون می‌خواد.

خیلی ممنونم ازت دوست نازنینم.

خوندن این متن دقیقاً توی این زمان برای من لازم بود.

سپاسگزارم ازت که انقدر خالصانه و بی‌فیلتر، احساساتت رو توی این کامنت گذاشتی.

اون آیه‌ای که اول متن آوردی، همون روزی که برای اولین بار از استاد جانم شنیدمش، به جان و دلم نشست.

راستش اولش خیلی بهش باور نداشتم، تا وقتی که مدارم آماده شنیدنش شد و خدا درکش رو برام باز کرد.

این آیه میگه: «به اون‌ها بگو من نزدیکم» و واقعاً این همون چیزیه که ما باید باور کنیم.

خدا از رگ گردن هم به ما نزدیک‌تره، و اگه فقط همین جمله رو از ته دل باور کنیم، دیگه همه‌ی شرک‌هایی که به پروردگارمون داریم تموم میشه.