سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 245 - صفحه 17

حال آنکه خودِ متعالی تو میخواهد آرام باشد، بی هیچ نام، بی هیچ مکان، بی هیچ قبیله، بی هیچ قضاوت

آزاد و نامحدود،بی هر فرم و قالب.

این قید و بندهای زمینی را

این طبقه بندی های نفسانی را کنار بزن.

نام را

مکان را

باور را و هر تفاوتی را با ذهنی آرام بنشین و بشنو.

می خواهم برایت بگویم، بشنو و تجربه کن….

بنام او که ربه، فرمانرواست، مدیر و مدبره و بر همه چیز و همه کس آگاهه

بنام او که به درون قلب من آگاهه و نیازی نیست حتی چیزی بگویم و حتی امکان داره چیزهای گفته شده ام را طوری پاک کند که یادم نباشد که چه چیزی گفته ام اما اونی که بدونه میدونه…

دقایقی پیش نوشتم، با تمام قلبم و پاک شد(الگوی تکرار شونده ایی که اوایل که توی سایت اومده بودم زیاد تکرار میشد.) اما الان یادم نمیاد آخرین بار کی بود که همچین اتفاقی برای کامنتم بیفته…میدونم مربوط به منه، ریشه در باورهای خودم داره و تا حدی اون باور رو شناسایی کردم اما هنوز جای کار داره و با این اتفاق مصمم شدم یکم بهش دوباره بیشتر توجه کنم.

————————————————————————————————-

سپاسگزارم برای قوانین ثابت و بدون تغییر خدا که میتونیم با رشدهای کوچولو کوچولو بهتر در تک تک اتفاقات زندگی و اطرافم درکش کنم.

خدای مهربانم سپاسگزارم که به من قلبی دادی که سنسور بسیار قدرتمندی هست که منو راهنمایی کنه.

سپاسگزارم برای قطب نمای درونی که دارم بیشتر درکش میکنم.سپاسگزارم برای وجودی که به من یادآوری کرد به من آموخت که چطور از این قطب نما استفاده کنم و کارکردش چیه.سپاسگزارم برای وجود استاد ارزشمند زندگی ام سی حسین عباسمنش. سپاسگزارم برای تهیه و تدوین تمام هزاران فایلی که به اشتراک گذاشته. سپاسگزارم از اینکه منو به سمتش یک روز هدایت کردی تا ازش بیشتر یاد بگیرم و شاگردش بشم. خدایا سپاسگزارم برای لپ تاپم که نداشتمش و چقدر اون روزی که لپ تاپ دار شدیم خوشحال شدم و چقدر باهاش کار کردم و چقدر هم هنوز داره به من خدمت میکنه. خدایا سپاسگزارم برای صفحه ستاره ایی و قشنگ کیبوردم که وقتی اینجوری غرق نوشتن میشم میدونم که گاهی به وسعت یک نقطه ریز تو آسمان هر حرف و کلمه ایی که از درونم میاد داستان ها خوابیده و چقدر سپاسگزارم برای روزهایی که منو هدایت کردی که با دلم بنویسم و بنویسم و باعث هدایت و نشانه خودم یا بعضی از دوستانم در اینجا شوم. خدای خوبم سپاسگزارم برای انگشتانم برای هماهنگی ده تا انگشتم. خدای خوبم سپاسگزارم برای عینکم. تا حالا از عینکی شدنم سپاسگزاری نکرده بودم. عینکی شدنم برام کلی درس داشت و هر وقت در مسیر هدفم بخوام سست بشم یادم میاد و به خودم یادآوری میکنم که فهیمه تو بها پرداخت کردی، تو لیاقتش رو داری پس اجازه نده بعضی موانع تو رو از هدفت دور کنه.

خدایا سپاسگزارم برای تک تک قسمت ها و دقایق سریال سفر به دور آمریکا که باهاشون زندگی کردم، باهاشون زندگی و مکان زندگی خودمو تغییر دادم. خدایا سپاسگزارم که به من یاد میدی که من اگر آماده باشم استاد از راه میرسه، نشانه ها برام واضح و روشن میشه تا قدم هامو یکی یکی بردارم، حتی اگر چیزی رو نمیبینم اما ادامه بدم و منتظر نشانه بعدی و قدم بعدی باشم. خدایا سپاسگزارم از نشنال پارک یلواستون که چنان هنوز مدهوش اونجام که اصلا قبل از مرگم حتما باید اونجا رو از نزدیک ببینم. خدایا سپاسگزارم برای دستان پر سخاوت و مهرت که تو رو به یاد من میندازن. میدونم استاد عباسمنش، بانو مریم شایسته، همسرم، دوستانم و خانواده ام همه و همه دستانی از دست تو هستن برای منی که میخواهم هم جهت در جریان تو زندگی کنم و همه خدمتگذاران من میشن تا منو به اهدافم برسونن من فقط باید ادامه بدم، من فقط باید ایمانم رو به غیب حفظ کنم، من فقط باید قوانین ثابت رو یادم نره، من باید انرژی خودمو متمرکز در یکجای اصلی بگزارم، من فقط باید سمت خودمو درست انجام بدم و بندگی خودمو بکنم و بقیه اش رو خودت بلدی و تو هیچ وقت دیر نمیکنی، تو هیچ وقت از من چیزی رو دریغ نمیکنی، تو هیچ وقت منو سرزنش نمیکنی چرا اینقدر محدودم، چرا اینقدر افکار و باور محدودکننده دارم، تو هیچ وقت عجله نداشتی تا مسیر درست رو پیدا کنم تو به من اجازه دادی تا انتخاب کنم، تا تجربه کنم، تا خلق کنم، تا بزرگ بشم و رشد کنم و درک و متجلی تو در روی زمین بشم.خدایا بزرگم دلم میخواد بازهم ازت سپاسگزاری کنم برای بیماری ها، برای دردها برای تمام تضادها،…خدایا میخوام ازت سپاسگزاری کنم که چقدر خوب به من با آدم ها و اتفاقات به من یادآوری میکنی که من فقط و تنها فقط توانایی و قدرت خودم و زندگی خودمو دارم. خدایا سپاسگزارم که به من نشان دادی که تو از من بیشتر میخوای تا موفق باشم، سالم و سلامت و شاد و ثروتمند و پولدار بشم. خدایا سپاسگزارم که بهم یاد دادی که هر کسی هرجایی هست جای درستشه و هیچ بی عدالتی نشده. خدایا سپاسگزار استاد عزیزم هستم که با عشق و بی منت رفت به سمت دوست و عزیزی که در حد توانش با آگاهی های قانون سلامتی، با پول و آزادی مالی و زمانی و مکانی اش خدمت کند و کمک کننده باشه اگر خودشون در مدار دریافت و پذیرش تغییر بودن. خدایا سپاسگزارم برای این اتفاقات به ظاهر ناخوشایند که درس های بزرگی برامون داره، برای مهمون هایی که از مشهد اومدن و با تضادها بیشتر خواسته ها برام واضح شد و نقاط ضعف خودمو بیشتر به یاد آوردم و دیدم که چقدر تغییر کردم. خدایا شکرت برای قانون سلامتی که هر بار دارم قدردان تر برای داشتن این دوره ارزشمند میشم. خدایا سپاسگزارم برای ایملیلی که از استاد دانشگاهم دریافت کردم و ایشون با تمام ویژگی های اخلاقی خاص شون، ویدئو بی ربط منو به درس شون دیدن و تشکر کردن. خدایا خدایا چی بگم از این خبری که دقایقی پیش توی تلگرام دیدم از رئیس سازمان زمین شناسی و اکتشافات برای انتشار 100درصدی داده های زمین شناسی…اصلا همین خبر به من گفت هیچ قانونی حتی قانون یک سازمان کشور، حتی قانون یک کشور بالاتر از قوانین ثابت خدا نیست. خدایا چطور سپاسگزاری کنم برای این همزمانی ها که وقت دست تو رو پشتش میبینم من یک ذره، من فقط یک کوچولو دارم سعی میکنم در مسیر هم جهت با تو قرار بگیرم و تو چه ها که نمیکنی تا منو به خواسته هام برسونی. من یک قدم نصفه نیمه برمیدارم تو ده ها قدم منو به سمت خواسته هام هدایت میکنی. خدایا من ازت میپرسم قدم بعدی من چیه و تو با نشانه ها به من میگی تو به غیب به دستان پشت پرده ایی که دارند برای تو کار میکنن ایمان داشته باش. ببین سال داده بیش از 30 سال داده محفوظ بوده انحصاری بوده و حالا که تو لازم داری برای مسیر رشدن، برای تقویت شدن ایمانت خبر میاد که انتشار 100درصدی داده ها…خدایا چطوری سپاسگزاری کنم من اصلا حتی بلد نیستم ازت تشکر کنم. الان که دقت میکنم حتی قدردان همین چیزهایی که دارم نیستم. اصلا یاد رفته یکسری چیزهایی که الان دارم رو نداشتم و تو از فضل خودت و به نسبت ایمان و ظرف وجود من توی زندگیم وارد کردی.

خدایا سپاسگزاری کردن بهم یاد بده میدونم از وقتی این واژه رو از زبان دست ارزشمندت سیدحسین عباسمنش شنیدم و برای اولین بارها سپاسگزاری رو احساس کردم دیدم که زندگی ام چقدر تغییر کرد. دیدم که چطور منو آماده کردی تا حتی مهاجرت کنم از شهر ودیارم. من همه اینا رو اعتبارش رو میدم اماده شدن ظرفم و یک کوچولو سپاسگزار بودنت. خدای خوبم واقعا بلد نیستم خودمو و ظرفم رو بزرگ کنم، من فراموش کارم، من و مغزم گاهی غَره میشیم فکر میکنیم ما هستیم که کاری کردیم در صورتی که اگر با دقت و منصفانه نگاه کنم همش تو بودی و تو هستی. اصلا همین الانم جریان تو هست باعث شده بی وقفه یک رشته افکار در قالب کلمات و جملات پشت سر هم قطار بشه تا بتونم بی وقفه بنویسم. خدایا تو بگو من چطور سپاسگزاری کنم این همه نعمت، این همه اتفاق،…خدایا سپاسگزار حضور هر لحظه ات در زندگی ام هستم ولی بگو چطور همیشه بهت وصل بمونم و ازت دور نشم و لحظه ایی منو به خودم وا مگذاری که بعد جو میگیرم، مغرور میشم و یادم میره بابا تو هیچی نیستی. همه اش خداست. خدایا سپاسگزارم برای تغییر برای حق انتخاب خدایا سپاسگزارم برای قدرت تعقل و تفکری که باعث شد جز گروه ادم های تغییر پذیر خودمو قرار بدم، آدمی بشم که خلق میکنه، آدمی که میخواد خالق تمام کمال هر آنچه هست باشه. خدایا چطور سپاسگزاری کنم برای این قدرتی که به من دادی، برای اابزاری که در قلب من گذاشتی که جهتم رو بهم نشون میده، خدایا چقدر نعمت بهم دادی و چقدر بی منت بهم از فضل خودت بخشیدی تا منم یاد بگیرم خالق زندگی خودم باشم. خدایا سپاسگزارم که من و تنها فقط من میتونم خودمو تغییر بدم و اصلا توانایی تغییر هیچ فکر و فردی رو ندارم مگر خودش آماده باشه و بخواد. خدایا سپاسگزارم برای سفر به دور آمریکا که باهاش زندگی کردم و باهاش زندگی خودمو تغییر دادم و در حال تغییر و بهبود های بیشتر هم هستم. خدایا شکرت برای این سایت، برای این استادی که با عشق و مهربانی حاضره وقت بزاره وقتی میبنه کمکی از دستش بر میاد راهی بشه به سمت دوستی که از بیماری سرطان خون در رنج و عذابه. خدایا سپاسگزارم که به ما با این تضادها درس هایی میدی که قوانین ات رو بیشتر یاد بگیریم و بیشتر درک کنیم. که فرقی نمیکنه طرف دیگه آخر خط هست و تو جوب افتاده نخواد تغییر کنه تغییر نمیکنه و با همون فلاکت هم از دنیا شاید بره با درد و رنج و بدبختی…فرقی نمیکنه افرادی در یک قدمی خودشون کسی رو دارند که منبع نتیجه سلامتی و راه حل های ساده رو براشون به ارمغان میارن ولی آماده دریافت نیستن، نمیخوان تغییر کنن….خدایا سپاسگزاریم که بهمون یادآوری میکنی که ما ناتوان در تغییر دیگران و در کمک و بهبود حال دیگران هستیم. ما فقط توانایی تغییر خودمون رو داریم و کسانی که با ما هم مدار و در مسیر تغییر باشند صدای ما،حرف ها و مسیر ما رو میبینن.

خیلی ها در دنیا روی چشم و گوش شون چنان مهر خورده که واقعا فرقی نمیکنه دوستت باشه یا مادرت یا مادرشوهرت، اونا راهی رو میرن که توی مدارش هستن، اونا به کسانی اعتقاد دارند که برن براشون پول خرج کنن و آشغال ها رو ببرند زیر مبل، آره استاد جان جالبه ما هم چند روز پیش دو تا مهمان عزیز داشتیم از شهرمون که بخاطر وقت دکتر و بیمارستان اومده بودن. و میدونستن که پسرشون دیابت داشته، چربی خون بالا داشته و … و چقدر سالم شده و چقدر صادقانه داره میگه این راهش نیست اما عملا تو چشم ما نگاه میکنن میگن ما به دکترها اعتماد داریم.آره استاد جان خیلی درد داره وقتی ببینی ی طنابی رو یکسری ها گرفتن که مستقیم میرن تو چاه اما نمیخوان حرف تو رو باور کنن، نمیخوان نتیجه تو رو ببین، نمیخوان بتو به اندازه یک دوست اعتماد کنن و این دردناکه اما این درد ما رو آگاه میکنه که ما کاملا ناتوان در کمک کردن و تغییر دیگران هستیم. و هر کسی هرجایی هست جای درستشه و راه ما جداست حتی میخواد عزیزترین فرد خانواده ما باشه. بله هیچ بی عدالتی نیست و اون ادم ها خودشون میخوان، خودشون با کم ایمانی، با ترس با رفتارهای اشتباه باعث درد و رنج برای خودشون میشن و این جور ادم ها مایه عبرت ما میشن و اینکه سعی کنیم جاهلانه و احساسی عمل نکنیم وگرنه طبق قانون اونا ما رو هم با خودشون میکشونن پایین. ما رو وارد مدار بدختی و درد و رنج خودشون میکنن.خدایا سپاسگزارم برای نوشتن برای سکوت برای آرامش…خدایا سپاسگزارم برای این لحظه