سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 246 - صفحه 22

بسم الله الرحمن الرحیم

بنام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی

اَللّهُمَّ اهْدِنى فیمَنْ هَدَیْتَ وَ عافِنى فیمَنْ عافَیْتَ

خدایا هدایتم کن در زمره آنان‏که هدایت کردى، و عافیتم ده در گروه آنان‏که عافیت دادى،

وَ تَوَلَّنى فیمَنْ تَوَلَّیْتَ وَ بارِکْ لى فیما اَعْطَیْتَ وَقِنى شَرَّ ما قَضَیْتَ

و سرپرستى ‏ام فرما در جمع آنان‏که سرپرستى کردى، و مرا در آنچه عطا کردى برکت ده، و از شرّ آنچه حکم نمودى نگاهم بدار،

فَاِنَّکَ تَقْضى وَلایُقْضى عَلَیْکَ سُبْحانَکَ

 به درستى که تو حکم کنى، و علیه تو حکم نشود، منزّهى تو،

رَبَّ الْبَیْتِ اَسْتَغْفِرُکَ وَ اَتُوبُ اِلَیْکَ وَ اوُمِنُ بِکَ

اى پروردگار کعبه‏ از تو آمرزش مى‏ خواهم،و  به سوى تو باز مى ‏گردم، و به تو ایمان مى ‏آورم،

وَاَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ وَلاحَوْلَ وَلاقُوَّهَ اِلاّ بِکَ یا رَحیمُ

و بر تو توکّل مى‏ کنم، و جنبش و نیرویى نیست، جز به تو اى‏ مهربان.

———————

سلام به استاد خیلی عزیز و بینظیرم

سلام به مریم بانوی زیبا رو و زیبا سیرت عزیزم

سلام به دوستای عزیزم

الهی که در بهترین حال باشید، متصل به نور خداوند

امروزتون بهترین روزتون باشه، و هر روزتون بهتر و زیباتر از دیروزتون باشه

استاد جانم این کامنتمو میخوام اختصاص بدم به سپاسگزاری از شما

سپاسگزارم  ای بزرگمردی که دست پرقدرت و  شاخص و برجسته ی خداوند هستید

سپاسگزارم که راه درست زندگی کردن رو بما یاد میدین

سپاسگزارم که رفاقت و عاشقی کردن با خدامون و خودمونو بما یاد میدین

سپاسگزارم که توحید و یکتاپرستی رو در جهان گسترش میدین

سپاسگزارم که آدرس اون جاده ی هموار پر از نعمت و ثروت و سلامتی و آرامش و حال خوب و شادی و لذت رو بما نشون دادین، تا روی دوش خداوند بشینیم و خیلی راحت و روون لذت ببریم و مسیر رو طی کنیم

سپاسگزارم که هم خودتون زیبا زندگی می کنید و هم زندگی ما رو زیبا کردین

سپاسگزارم که کل زندگیم شده مرور قوانین

سپاسگزارم که وضعیت زندگی الان من خییلی شبیه شما شده…

خداوند بشما خیرکثیر کثیر و و پاداشهای بی انتها در دنیا و آخرت عطا کند

استاد جانم همون طوری تو کامنتهای قبلیم نوشتم، من برخلاف شما و اکثر بچه های سایت قبل از آشنایی با شما هم به خدا ایمان داشتم، و خدای من خدای خشمگینی نبود، مهربون بود،

و من سعی می کردم بنده ی خوب خدا باشم

اما با شما صمیمیت و رفاقت و عاشق خدا بودن رو یاد گرفتم و بینهایت از شما سپاسگزارم

قبل از اینکه این کامنتو بنویسم، با یکی از دوستان سایت داشتیم برای هم پیام و وویس میدادیم

بهش گفتم الحمد لله همه چیز داره مثل کره جور میشه و راحت و روون درست میشه خدارو صدهزار مرتبه شکر، همه مون، شما یه جورمیگی، من یه جورمیگم، از بقیه میشنویم، الحمد لله همین دیگه یه ذره داریم یاد میگیریم، خدا رو شکر، به جریان درست حسابی داریم میوفتیم دیگه الحمد لله..

و گفتم  که امروز  پیاده رفتم بیمارستان نزدیک خونه مون برای تست ای وان سی A1C، و اینکه بیمارستان یه در ورودی دیگه ی کوچیکی داره  قبل از در اصلی و همونجا آسانسور داره که یه طبقه پایینتر درش درست جلوی آزمایشگاه باز میشه  و زیباییهای زیادی که دیدم رو براش تعریف کردم، واینکه هوا چقدر عالی بود الحمد لله

طالقان یه جور زیبایی بود، اینجا هم که نزدیک کوهه یه جور

امروز هم قرار بود ساعت 11 تا 1 برق بره، و الحمد لله که منم درخواستشو به خدا داده بودم که خدایا انشالله برق نره، چون ما طبقه ی پنجم هستیم، و وقتی که برق میره آبمون هم قطع میشه پمپه دیگه،

و اینکه برای ناهار ماهی درست کردم مطابق با قانون سلامتی..

وویس بعدی رو بعد از ناهار دادم و گفتم  دوباره در حال پیاده روی ام، چقدر جالبه چقدر جالبه، وای اصلاً چقدر تکراری شده کامنتهای من همه اش میگم همزمانی، هماهنگی، و فقط من نیستم، شما نیستی، همه داریم می نویسیم، دقیقاً انگار دیگه به اون اوج شکوفایی و باروری رسیده درسهای استاد، دیگه ما همگی وقت شکوفا شدنمون درست و حسابی رسیده، داریم درک می کنیم تازه بخدا ، هر کدوممون یه جور، مثلاً خب من، آشنا بودم قبلاً با خدا، بابا این استاد خب اصلاً  عاشقی کردنو بما یاد داده

طبق قوانین دقیقاً  همینه که شما میگی، بعد چقدر هم باید حواسمون باشه که همینجوری هی خودمونو نیگرداریم دقیقاً توی این جریان، یعنی خیلی فراره همین حالتهایی که شما گفتی، منم همونطور که قبلاً هم بشما گفتم چند وقتیه این حالتها رو دارم البته گاهی کم و زیاد داره اینجوری نیست که همیشه گریه ام بگیره، مثلاً همین امروز یا دیروز، سپاسگزاری بعد از غذا ، دقیقاً آدم وقتی میخواد بگه، وقتی درست تمرکز کنه روی چیزی که داره میگه، واقعاً آدم گریه اش میگیره اصلاً دست خودش نیست، جریانه دیگه،

واقعاً به همین راحتی به همین سادگی میشه اینقد زندگی قشنگ باشه، الان نه اینکه چالش نباشه، ولی دیگه حتی از چالش هم من اصلاً اذیت نمیشم انگار، همین دیروز کلی اتفاقات خوب داشتم و یه سری چالش هم با همسر جان داشتم ولی واقعاً اذیت نشدیم و  بد نبود، حالا داشتم برای دخترام می گفتم دیشب، سمیه گفت میخواین مامان حالا مرور نکنین، گفتم نه دارم میگم که قشنگ بود، اصلاً اونجوری نشد که آخرش به ناراحتی و اینا بشه کلاً حالا یه خورده اون، خب بالاخره خیلی آدم دیگه درک می کنه، میفهمه، انگار دیگه توقع اضافی ندارم ازش بابا خب منم همینجوری بودم دیگه، خیلی درکمون بالا رفته میفهمیم، اونوقت دیگه از چیزی اینقد ناراحت نمیشیم، چه چالش  برای خودمون چه در مورد دیگران، خیلی آدم  درکش بهتره، دقیقاً دیگه متوجه میشه، ناظره و اینا..

خدا رو شکر خدا رو شکر…

خیلی صحبتهای خوب دیگه هم کردیم….

امروز هم با مترو رفتیم تأییدیه از بانک بگیریم، دکتر صورتحساب داده بود برای 3 تا ایمپلنت و 2 تا روکش و پودر استخوان و.. و فکر کنم 130 میلیون میشد، و خودش بدون درخواست من تخفیف داد که شد 109 میلیون، رفتیم و وقتی کارشناس  داشت چک میکرد  تو سیستم یه کم طول کشید،گفت شما تا سقف مجاز استفاده کردین از تخفیف بانک، حالا بازم چک میکنم… همون موقع به خدا گفتم خدا جونم خودت برام جورش کن، و بیخیال رفتم رو صندلی نشستم و همین کامنتو که دیروز شروع کرده بودم ادامه دادم، فقط چند ثانیه ی بعد دفترچه ی بیمه ام رو داد به همسرم که اونجا ایستاده بود دفترچه رو نگاه کردیم دیدیم برای 2 ایمپلنت تخفیف داده و 30 میلیون از مبلغ اصلی کمتر باید پرداخت کنیم!

خب من مترو خیلی کم سوار میشم، ولی ماشاءلله  ماشاءالله چقد فراوانی و ثروت نعمت از همه نوعش توی مترو وجود داره

برگشتیم بسمت خونه و دو پرس کوبیده مشتی خریدیم و اومدیم خونه و روی فرش خوشگل آشپزخونه که جدیداً خریدیم نشستیم و نوش جان کردیم

استاد جانم  زبان ما شاگرداتون قاصر از تشکر از شماست، به امید خدا به همین زودی در یک دورهمی  با نتایجمون از شما سپاسگزاری می کنیم

عاشقتونم استاد عزیز و ارجمندم،

و استاد مریم جان مهربونم

و دوستای نازنینم

الهی که همگی در این مسیر ثابت قدم باشیم

هر روز بیشتر و بیشتر هم جهت با جریان خداوند  باشیم

——

آهای آهای خبر خبر!!!

آپدیت جدید!!!

داشتم متن کامنتمو ویرایش می کردم که همسر جانم گفت این چیه کنار پایه ی مبل؟ نگاه کردم گفتم خب سوییچه دیگه (سوییچمون ماشینمون نزدیک یکماهه غیب شده،و خدا رو شکر سوییچ زاپاس داشتیم،)

نگاه کردم دیدم سوییچ زاپاسه هستش!!! همونجا سجده ی شکر کردم و خیلی از خدا تشکر کردم

اون موقع ما داشتیم از طالقان میامدیم تهران، و من پشت فرمون بودم، (راستی همین یکشنبه که میخواستیم از طالقان بیاییم تهران، روی یه ورق A4 با خط درشت نوشتم

الهی به امید تو حرکت می کنیم

خدایا فرمون دست تو)

بعد وقتی رسیدیم تو پارکینگ ایشون سوییچو از من گرفت و سوییچ در دست اومد تو آسانسور ، و بعد تو سبد پیکنیکی که همراهمون آورده بودیم گذاشت، ولی وقتی که تو خونه وسائلو جابجا کردیم اثری ازش نبود، همه جا رو نگاه کردیم، نبود که نبود، من هی بهش می گفتم پیدا میشه! ایشون یه کمی نگران بود که نکنه افتاده باشه تو آسانسور و یکی دیده و برداشته

خودم و همگ رو به دستان امن خدای مهربان می سپارو