کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد - صفحه 49 (به ترتیب امتیاز)

تو به یک اندازه توانایی تجربه فقر یا ثروت‌، کمبود یا فروانی را داری.

آری همانطور که فقر را جذب میکردم الان می توانم ثروت را جذب کنم. قوانین که یکی هستند جهان که هر لحظه در حال پاسخ دادن به فرکانس های من است.

اما این فرکانس ها من من است که تعیین می کند که وارد کدام مدار شوم این ایمان من است که مدا مرا تعیین می کند.

زیرا معتقدم برای تغییر مدار به ایمان بیشتری نیاز است.

آری هر چه ترس ها و نگرانی هایم کمتر می شوند و باور هایم قدرتمند کننده تر احساس میکنم که در مدار بالاتری قرار گرفته ام.

زیرا می توانم احساس کنم ببینم که مثلا چند ماه پیش کلا وقتی آرایشگاه یا مسافرت یا رستوران می رفتم چه شرایطی را با چه ارتعاشی داشتم.

و می توانم الان تغییر را حس کنم که دارد از آنچه که قبلا بودم فاصله می گیرم.

آری هر روز اوضاع بهتر می شود هر روز همه چی درحال پیشرفت است. هر روز تعمت ها بیشتر می شوند.

فراوانی و ثروت‌، حقیقت این جهان است. حقیقتی که می‌توانی به وضوح در زندگی خودت ببینی که بسیار بهتر و راحت‌تر از پدربزرگت زندگی می‌کنی‌. حتی بهتر از ۵ سال قبل خود زندگی می‌کنی. پس چرا نمی‌توانی با وجود اینهمه نشانه‌ی واضح‌، فراوانی جهان را باور کنی؟

آری یعنی طبیعتا من باید بسیار موفق و ثروتمند باشم. اگر الان نیستم به این معناست که من غیر طبیعی هستم و یک چیزی درون من اشتباه است.

نه اینکه قوانین یا زندگی مشکلی دارد یا اینکه شانس نیاوردم.

آری چون هنوز نتوانستم خدارا باور کنم هنوز نگرانم. اما نسبت به چند ماه قبل کمتر نگرانم و بیشتر احساس خوبی دارم.

آری نمی شود هم در مسیر نادرست بود و هم منتظر نتیجه اگر نتیجه می خواهم باید ایمان خودم را نشان دهم .

طبیعی است که من سلامت باشم شاد باشم موفق باشم طبیعی است که من ثروتمند باشم.

و غیر طبیعی است که الان ثروتمند نیستم آزادی مکانی و زمانی ندارم استقلال مالی ندارم و هر چیز غیر طبیعی نابود می شود.

برای همین است که پول اینقدر مهم شده است اینقدر مهم است اینقدر اهمیت دارد. یعنی اگر پول نداشته باشم نمی توانم زندگی کنم

و کنترل ایمان نیز کار سختی می شود. پول همه چیز است چون این طبیعت جهان است. مثل یک میوه سالم

که اگر سالم نیست به این معناست که یک چیزی درون آن درخت درست نیست و گرنه چرا درخت هایی هستند که بهترین میوه ها را دارند.

بعضی مواقع باید تصمیم های سخت بگیریم آن هم این است که من یا ثروتمند می شوم یا میمیرم. چیزی غیر از این نیست.

زیرا استقلال و آزادی طبیعت انسان است اصلا برای همین انسان مقامش بالاتر است.

زیرا در نهایت آزادی آفریده شده است و این طبیعت ماست. و اگر از این طبیعت خارج شویم در مرور زمان از بین می رویم.

هر چند رحمت خدا نیز شامل می شود اما این یک سیستم است.

از نظر من‌، باور به فراوانی‌، توحیدی ترین باور است. آری به نظر من زیرا دیگر نگران نیستیم دیگر نیازمند کسی جز خدا نیستیم.

آزادیم و استقلال خودمان طبیعت خورمان را داریم.

مشکلی که الان دارم این است هر کاری را یا بیشتر شان را که می خواهم شروع کنم هزینه هایم بیشتر از درآمدش می شود.

این یعنی خیلی باید روی خودم کار کنم خیلی خیلی هنوز مانده است.

اگر تمام درختان قلم شوند و دریاها مرکب‌، نمی‌توانی فراوانی جهانم را بشماری.

خودم را می خواهم رها کنم تسلیم کنم زیرا می بینم که نمی توانم نمی شود.

به این صورت که من بندگی ربم را می کنم و او نیز باید خدایی کند.

فقط در این صورت است که اطمینان بیشتری دارم.

یک چیزی درونم می گوید که کمبود را باور نکن کمبود بسیار موقتی است.

درس دیگری که یاد گرفتم باز این است که هر ورودی که به من احساس خوبی می دهد را باید بپذیرم

اما اگر احساس بدی به من می دهد از هر کجا که باشد نباید آنرا بپذیرم.

و اینکه هیچ کس کامل نیست و از کسی بت نسازیم. اینکه فراوانی منم فراوانی درون من است

همه ی منابع را درون وجودمان داریم همه ی آنچیزی که لازم داریم داریم.

این بدنی که من دارم نهایت پیشرفتگی و فراوانی است. که همه چیز را درونش دارد از سلول هایش گرفته تا اطلاعات مغزی و خاطرات.

فقط توی این پنجاه سال اخیر به پیشرفتی رسیدیم که توی این چند میلیارد سال نرسیدیم.

آره اگرم شهاب سنگی برخورد کنه زمین با میدان مغناطیسی که داره یا اونو دفع میکنه یا اینکه داخل جو نابود میشه

تازه اگرم سقوط کنه داخل زمین تعداد خیلی کمی از آنها به محل زندگی انسان ها برخورد می کنند زیرا کره ی زمین سه چهارمش آب است

و انسان هم داره در تنها یه قسمتی از اون خشکی ها زندگی میکنه.

آره دقیقا دارم احساس می کنم که ما روی گنج نشستیم. آره خیلی فرصت و نعمت ها هست که استفاده نمیشن.