دلسوزی بی جا | به کبوترها غذا ندهیم! - صفحه 35 (به ترتیب امتیاز)


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

513 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
  1. -
    Zhila J گفته:
    مدت عضویت: 3776 روز

    با سلام به استاد عزیز وگروه صمیمی عباس منش من فکر کردم غذا دادن به پرنده یا سگ و گربه نمیتونه دلسوزی باشه بلکه کمک کردن به حیوانات ودوست داشتن حیوانات هستش ولی وقتی باخودم فکر کردم گفتم که ما اونهارو عادت به غذای آماده میدیم اونها دیگه دنبال غذا نمیرن وغریزه حیوانیشون رو که خدا در اونها نهاده رها میکنن مثلا گربه دیگه دنبال موش نمیگرده واین درست نیست و… حالا متوجه شدم حق با استاد هستش ومن از این به بعد به هیچ کدام غذا نخواهم داد.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  2. -
    حمیرا ابراهیمی گفته:
    مدت عضویت: 2420 روز

    من خیلی خوشحالم خیلی خیلی خیلی……..که باشماچندین ساله آشنا شدم من بادلسوزیام خیلی لطمه خوردم طوری که نگاه همسرم نسبت به من عوض شده وخیال میکنه من دخالت میکنم درزندگی دیگران وزندگیم متلاشی شده

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  3. -
    محمد دهلوی گفته:
    مدت عضویت: 2392 روز

    عدم گدا پروری به این نیست که به گداها کمک نکنیم. وظیفه ما کمک کردن به تمام اشخاص جامعه است چه مستحق باشن چه نباشن. اون چیزی که مردم فقیر و غنی به اون بیش از هر چیزی محتاج هستند فقر در افکار و نگرش‌هاشون نسبت به خداست. اگر این فقر و احتیاج را برطرف کنیم باعث شکوفایی استعداد‌های درونی انسان‌ها میشیم نه با کمک نکردن به اونا. اگر من به شخصی کمک نکردم و طرف رفت و دزدی کرد، زنا کرد و هزار جور کثافت کاری دگ اون وقت که جامعه به فساد کشیده شد و همین فساددامن منو گرفت باز هم نباید کمک بکنم؟؟؟

    اونی که باعث هدایتگری انسان میشه خود خداست چه بسا که مصلحت خداوند در مورد شخصی این باشه که نخواهد استعداد کسی شکوفا بشه چون ممکنه در شکوفایی استعدادش، برای خودش و دیگرن گمراهی را در پی داشته باشه.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  4. -
    ال جِی گفته:
    مدت عضویت: 2530 روز

    بنام خدا. سلام و درود و سپاس ب همه دوستان. متاسفانه این حمایت های ناسالم تو خونواده های ایرانی زیاده مخصووووووصا وقتی فرزندشان ازدواج می‌کنه و مخصووووووصا خانواده پسر. من خیلی زیاد دیدم ک تا به یه مشکل بر میخورند مادر پسر چنان حمایت غیر منطقی از پسرشون می‌کنه و بیچاره عروس از بی اعتماد ب نفسیش، ضعف و ترسش چنان ساکت شده ک زندگیشون مدت هاست شده جهنم.و جالبه ک آقایون هم دنبال یه حامی هستن تا بهش پناه ببرند و اشتباهاتشون رو توجیح کنند.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  5. -
    ارشیا گفته:
    مدت عضویت: 2453 روز

    سلام استاد.

    خب برای تجربه همه یک موردی رو بگم که برای یکی از نزدیکانم پیش اومد.

    ایشون یه روزی دلش به حال گدایی که بچه هم بود سوخت و اون گدا خواستار خریدن یه چیزی توسط اون نزدیک من شد.

    و ایشون که قبول کرد این گدا سریعا با یک ردبول فرار کرد و اصلا اون آشنای من اصلا انتظار ندلشت به جای آبمیوه یا کیک لین گدا ردبول که هزینشم بالاتر بود برداره.

    بنابر این یادگرفتم که اصلا به هیچ گدایی به هیچ عنوان کمک نکنم.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  6. -
    علی اورجی گفته:
    مدت عضویت: 2337 روز

    سلام خدمت استاد عزیز و همکاران گرامیشون.

    خودم قبلا به این حرفتون رسیده بودم و باور دارم کمک بیجا به جای منفعت واسه طرف مقابل بیشتر ضرر داره.اما تو قران گفته انفاق کنید . یجورایی موندم بین این دوتا .‌میشه جوابمو بدین از این بلاتکلیفی دربیام

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای:
  7. -
    فاطی احمدی گفته:
    مدت عضویت: 2632 روز

    سلام به همگی

    خانواده عزیز هم فرکانس

    من با اون بخش از صحبت راجب کمک بیجا ک سبب سلب توانایی فردی میشه کاملا موافقم و درک کردم

    اما سوالی تو ذهنم هس ک

    امیدوارم دوستان پاسخ بدن،

    این صحبتهای استاد به نظرتون شامل

    کمک نکردن به حیوانات بومی مث سگ و گربها و … میشود)!!

    دوستتون دارم💜

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای: