«حذف» ترمزهای مخفی ذهن درباره ثروت - صفحه 11 (به ترتیب امتیاز)

بنام خداوند فراوانی ها

سلام به استاد عزیزم مریم جان و همه اعضای خانواده صمیمی ام

بخدا استاد هر دفعه که گیر میکنم متوجه میشم اینکه من خالق ١٠٠٪؜ زندگیمم و خدا احساسات نداره و سیستم و قانون گذاشته برای خلق چیزهایی که می خوام واسم تازگى داره !

نمی دونم واقعا اگه این جملات رو باور کردم خب دیگه تمومه دیگه باید همه توانمو با ذوق بزارم واسه خلق اون چیزی که می خوام

تا یکم ذهنم رو ول میکنم سریع خارج میشم ! بعد متوجه میشم دلیلش اینه که این دوتا جمله رو میزارم از ذهنم کنار و میرم سمت کد های قبلی

اینکه خدا دوست نداره که بهت نداده ! اینکه بهت نمیده نمیشه ! اینکه هر کارم کنى جواب نمیده ( همون چیزهایی که تو جلسه ۴ عزت نفس گفتین ) خب حالا که تو ندارى بقیه دارن مدرک محکمی هست که لیاقت نداری پس اصلا تلاش هم نکن و ادامه هم نده الکى وقت نزار اون که نمیده چون تا الان نداده یا داده گرفته !

دقیق منشأ اصلى محکم جلو نرفتنم همینا هستن وگرنه هر چقد که فکر میکنم میبینم من ادم با اراده و متعهدی هستم

من باید این جمله رو باور کنم نه واسه اینکه تلقین کنم به خودم چون جهان اینطور کار میکنه چون واقعین جهان اینه

من خالق ١٠٠٪؜ زندگیمم ، خدا قانون گذاشته که با رعایت اون به خواسته هام برسم ، دیگه نگرانى چه معنا داره ! دیگه خواسته دارى بنویس واضح ، باورهماهنگ رو ایجاد کن کد های مخرب رو در بیار ادامه بده !

چون نتیجه مالى بزرگ نگرفتى این دلیل بر عدم لیاقتت نیست

نظم جهان رو باور کن ، تو خودت شیمی رو چقد دقیق خوندی ، اناتومى و فیزیولوژى بدن رو چقد دقیق خوندی …. همه و همه از کوچکترین ذرات عالم

تا بزرگترین ذرات عالم سیاره ها و کهکشان ها همه بر اساس قانونی که وضع شده بوجود اومدن و وجودشون رو دارن ادامه میدن

چیزى که باعث میشه من قبلا قانون مدار ها رو درک کنم ذرات کوچک الکترون دور هسته ، یه الکترون زمانی میتونه به مدار های بالاتر برسه و نهایتا از مدار هسته فعلیش بره که با تکامل انقد انرژى بگیره بره بالا و بالاتر و نهایتا از جایی که هست جدا شه بره جایی که می خواد

زندگی هم قانون مدارهاست قانون باورهاست

حالا مى خواى احساساتى فکر کنی فکر کن ، فقط توقف مى کنى جهان داره با قانون کار میکنه چرا من باهوش نباشم ازش استفاده نکنم تا پشت هم به اهدافم نرسم! چرا بخوام به نجواها بی اساس شیطان گوش بدم که میگه نمیرسى ! خب با چه منطقى مىگى نمیرسم ! چرا خدا منو بوجود اورد وقتى نتونم به خواسته هام برسم ؟

من باید برسم ، باااید . راهشم پیدا میکنم

از خدا مى خوام هدایتم کنه تا به طور واضح یکبار تجربه کنم با استفاده از قانون به یه خواسته بزرگ که امسال تو زمینه ثروت واسه خودم گذاشتم برسم و بعدش بیام این کامنت رو بخونم ، اون موقع دیگه اون روش رو تا اخر ادامه میدم می خوام فقط به طور عملى و تجربی دستم بیاد تو زمینه مالى

به قول استاد دیکه بعدش توقف ناپذیر میشم حالًا هم نجوا بگه نمیشه منم این رو بهش نشون بدم با مدرک که میشه

بهترین روش ادامه دادن و هدف گذارى همینه برام

می خوام ١٠٠ خودمو بزارم روى هدف های مالیم

مى خوام قانون رو با همه وجودم زندگى کنم و ازش استفاده کنم توش ماهر بشم

١- توى غلبه بر نجواهام با نتیجه هاى قبلیم

٢- توى استفاده از قانون بدون عجله و با حس خوب و لذت از مسیر

٣- توى خلق خواسته هام

۴- توى مولد ثروت بودن

۵- توى متمرکز شدن رو اهدافم

۶- توى کنترل ذهن و جهت دهى به گفت و گو هاى ذهنیم

٧- توى احساس لیاقت داشتن پیش خدا و بعدش همه جا

شکست هاى قبلیم دلیل عدم لیاقت من نیست

اونا به خاطر ندونستن یا عمل نکردن به قانون هست

چون می خواستم عشق خدا رو اینطوری احساس کنم که حالا خودش همینطوری بهم بده اگه نده یعنى عاشقم نیست اون حتى به ابراهیم که خلیل الله هست گفت طبق قانون اگه باشه خواسته ات میرسى

اینو باور کن عشق خدا مثل خورشید داره میتابه باید من برم ازش استفاده کنم من باید این عشق خدا رو که به شکل قانون گذاشته براى خلق خواسته هام باور کنم جدی بگیرم و ازش استفاده کنم و کمتر نق بزنم براى باورهای قبلیم که نمی خواد این رو بپذیره

این واقعیت جهان هست

چه باور کنم چه نکنم

اگه باور نکنم یعنی می خوام خودمو قربانی بدونم از زیر بار مسئولیت ها فرار کنم یعنى اینکه تو ذهنم رنج اوره خالق زندگیم بودن یعنى اینکه طى کردن مسیر تو ذهنم سخت و نشدنى هست می خوام بندازم گردن خدا که از طرف اونه که نمیشه برام به جاى اینکه زحمت پیدا کردن کدهاى مخرب و استفاده از قانون رو به خودم بدم چرا ؟ چون تو دهن عزیزم اون یکى راحت تره و این سخته واسش ترجیح میده تو همون حالت پیش فرض بمونم ولى من باید درستش کنم

من باید باید باید بپذیرم قانون رو تازه به خاطرش خوشحالم باشم چون میتونم از هر جایی که هستم برم جایی که می خوام

البته با تکامل و تموم شد رفت

باید واسه خودم دوباره اهرم رنج و لذت درست کنم براى موندن تو احساس قربانى بودن یا حرکت کردن و خلق کردن و تمرکز روى خواسته و راه حل ها

واقعا نتیجه کدومش و کدوم سبک زندگى لذت بخشه ؟

حرکت کردن و رسیدن به خواسته ها و اعتماد به نفس گرفتن

یا اینکه قربانى بودن حرکت نکردن ، تقصیر رو انداختن گردن خدا ؟

زندگی با حرکت نه تنها سخت نیست لذت بخشه چون با تکامل هیج فشارى بهم نمیاد

زتدگى با سکون و نشستن انداختن گردن عوامل بیرونى نه تنها لذت بخش نیست خیلی هم عذاب اوره هم مسیری هم نتیجه اش

من باید حرکت کنم توی یادگیری دقیق قانون و استفاده ازش

وقتى همه چى اماده هست چرا استفاده نکنم ؟

هر موقع این سوال رو میکنم ذهنم منو می ترسونه

ولى تو باید همین کارى که گفتم رو انجام بدی ، اگه مى خواى وقتى که مردى سرت بالا باشه

خدا وقتى عاشقته که با قانونش به خواسته هات برسى و جهان رو زیباتر کنی

نه اینکه به خودت زحمت ندى طور جدید فکر کنى و ادامه ندى