ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1 - صفحه 130

بنام خدا سلام مجدد

راجب بخش تمرین این قسمت:

دوستم حسین رضایی:

_وقتی ک از یک مغازه کوچیکتر به یک مغازه بزرگ نقل مکان کرد واقعا براش خوشحال شدم چون لایقش بود و تکاملش رو طی کرده.

_ایده هایی ک حسین بهم داد برای موفق شدن ک الهام بخش بود برام این بود ک همیشه توکلش ب خدا بود و جلو رفت حتی زمانایی ک اوضاع بهم میریخت براش، خودشم بهم میریخت ولی تو دل اون بهم ریختگی میگفت درست میشه و این روحیش برام الهام بخش بوده همیشه.

_درس هایی ک از مسیر حسین گرفتم این بود که همیشه روحیه رو به جلو داشته باشم،

همیشه مثبت فکر کنم حتی وقتایی ک اوضاع بهم میریزه و حتی ممکنه خودمم بهم بریزم ولی زود جمع کنم خودمو.

همیشه نترس باشم و برم تو دل ناشناخته ها، از متمایز بودن نترسم، نواوری کنم مثل حسین تو کارم ک خیلیا عیب و عار بدونن اون کاری ک حسین برای بیزنسش میکنه و متفاوت باشم از بقیه، بارها شکست خورد(البته قبل از اینکه بدونه قوانین چ شکلی هستن) ولی بازم سرپا شد و ادامه داد و جا نزد.

دوست بعدیم پرویا ک شاگر همین حسین هست:

_وقتی شنیدم ک میخواد برای خودش مغازه بزنه خیلی خوشحال شدم چون انسان بسیار پاک و خوش قلبیه و لیاقتش شاگرد بودن نیست و لایق داشتن بیزنس خودش هست.

_ ایده ای ک از پوریا گرفتم این بود خوش قلب باشم و با دل صاف کار کنم، جوری ک انگار اون جایی ک کار میکنم کار خودم هست و از جون مایه بذارم. شاید کسی نبینه ولی خدا میبینه.

ایده بعدی اینکه پوریا توی فروشندگی گرگ شده، چم و خم فروشندگی و ارتباط با مشتری و متقاعد کردن مشتری برای خرید جنس رو بلده و یادگرفته،

ایده بعدی مردم دار بود و برخورد خوب با مشتری هست ک بسیار خوش برخورد با مشتری ها هست.

_درس های ک از مسیر پوریا گرفتم این بود ک

میشه حتی شاگرد باشی ولی بتونی روی پای خودت وایسی،

میشه با وجود کلی ترس بازم اقدام کرد برای کسب و کار خودت.

میشه با اینکه تازه ازدواج کرده و با وام ازدواجش میخواد کار راه بندازه ولی این ریسک پذیری و توی دل ناشتاخته های شخصی زدن تست کنه.

دوست بعدیم ارمان زیبایی:

ارمان وقتی ک شنیدم مغازه ای ک توش هست رو خریده خیلی خوشحال شدم، وقتی فهمیدم بعد چند ماه از خرید مغازه یک 207 صفرم خرید خیلییییی بیشتر خوشحال شدم، وقتی دیدم گوشی ایفن خوب خرید بازم خوشحال شدم،

_ایده هایی ک از ارمان گرفتم این بود که توی کارم مصمم باشم. اروم اروم دم و دستگاه اضافه کنم ب کسب و کارم و یواش یواش ارتقاش بدم.

از قدرت فضای مجازی استفادع کنم حتی برای کسب و کاری ک ب ظاهر سنتی هست،

_درس هایی ک از ارمان گرفتم این بود ک شوخ طبعی و خوش خنده بودن و خونگرمی توی کار بسیار معجزه میکنه. اینکه یک مشتری برای بار اول میاد مغازت جوری باهاش شوخی کنی و بگو بخند کنی ک انگار ده ساله میشناسیش خودش جذب کننده مشتری هست، چیزی ک بگوش خودم شنیدم طرف از شهر جفتیمون که پر بود از عطاری نزدیک خونشون گفت ک من میام پیش بیس دیقه اینور تر تا از تو خرید کنم چون واقعا از اخلاقت خوشم میاد.

درس بعدی اینکه پررو باشم تو کسب و کارم نترس باشم.

این باورشو دوس ندارم ولی ارمان میکه من عشقم ریسک کردنه(البته این بخش دوم ریسک کردنش رو دوس ندارم) میگه دوس دارم وام بگیرم قرض گردنم باشه عشق میکنم قرض گردنم باشه قسط بدم ولی پول نقدم تو جیبم بمونه و ندمش مستقیم جای جنس،

این نترس بودنشو دوس دارم چون اینقدر بخودش ایمان داره که میدونه از پسش برمیاد.

ارمان نمونه مورد علاقه منه چون خودمم ب شغلش علاقه دارم و الگوی من برای اینکه میشه از این کار ب درآمد خیلی خوب رسید، جوری ک بدون اینکه قانون رو بدونه. مغازه ای ک توش هست روخرید، ماشین قدیمیش رو ب ماشین صفر تبدیل کرد،

یک زمین داشت اونم ساخت و دو طبقشو مغازه زد، همش با همین بیزنسی ک داره. پس منم گفتم اگر ارمان تونسته منم میتونم.

هرچند بهش گفتم که میخوام وارد این کسب وکار شم شروع کرد ب ناله کردن ک نیا و این حرفا ( منم تو دلم بهش خندیدم فقط و گفتم فقط خواستم ازت ی راهنمایی تجربی بگیرم ک ندادی ولی من کار خودمو میکنم) ولی درکل ارمان یک نمونه خیلی خوب برای منه ک میشه درامد خیلی خوبی از این شغل داشت،

یکی دیکه از دوستان که رفت سرکار ممد انصاری بود

راستش اون اوایل ک شنیدم رفته سرکار یجورایی حس اینکه یه ادم مفت خور هست و تا این سن بیکار بوده واز جیب بابا خورده و از دوس دختراش پول میگرفته یجوری حس بدی داشتم

ولی خداروشکر ک استاد دید من رو باز کرد و فهمیدم

مادامی ک این حسو دارم، دارم ب رشد خودم ضربه میزنم، و براش آرزوی موفقیت کردم و الان واقعا بمن ربطی نداره و باید سرم تو زندگی خودم باشه،

هرچند ک مقاومت هایی هست و نجوا میاد ولی خیلی خیلی خیلی بهترم و دارم روش کار میکنم، ن تنها برای این اقای انصاری بلکه برای هرکسی ک باعث میشه این نجواها بیاد سراغم.

نمونه های خوشحال کننده برام زیاده ولی بسنده میکنم ب همینا

ولی نکته مشترک بین همه این اسامی ک گفتم، اول این بود ک نترس بودن و زدن تو دل ناشناخته ها

دوم اینکه جا نزدن و ادامه دادن حتی زمانایی ک ب ظاهر شرایط سخت شد براشون.

منم دارم تلاشمو میکنم از این دوستان الگو بگیرم و قدم محکم برادرم

الهی ب امید خودت