اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

به بههههههه.

سلااااااام.

چه سعادتی بالاتر از اینکه به محض بیدار شدن از خواب،چشممون به جمال نورانی استاد روشن بشه با اون پیراهن خوشرنگ و زیبای برگ برگی.

خدا رو شاکرم که امروز هم هدیه دیگری از دستان استادم دریافت کردم.

چیزی که برام جالب و تامل برانگیزه اینه که استاد میگن،گذشته حتی میتونه یک دقیقه پیش باشه!

نه صرفا چند سال پیش یا حتی زمان کودکی.

وقتی بدونیم گذشته شامل یک دقیقه پیش هم میشه،دیگه میدونیم با خودمون چند چندیم‌!

مثلا اگر همین ده دقیقه پیش یکی یه رفتار نادلخواه انجام بده و بعدش مادر یا خواهرم رو ببینم و اتفاق رو با اب و تاب براشون تعریف کنم،میشه توجه به گذشته!!!

یا اگر یکی یک دقیقه پیش به من بی احترامی کنه و من بنشینم بهش فکر کنم،یا غر بزنم و شکایت کنم و احساس بد داشته باشم میشه توجه به گذشته.

پس موندن و فکر کردن به خاطرات تلخ پارسال و یک دقیقه پیش هییییچ فرقی باهم ندارن.

فرکانسشون یکیه.

تاثیرات مخربشون یکیه‌.

پس به این نتیجه میرسیم که همییییشه باید در زمان حاااال زندگی کنیم.

ذهن فرق حال و گذشته رو نمیفهمه.

همه افکار رو حال حساب میکنه.

خب اینکه استاد همیشه میگن بیاید خاطرات خوب گذشته رو توی ذهنتون مرور کنید علتش همینه.

من وقتی میام رفتارهای خوبی که اطرافیان باهام دارن رو مدام توی ذهنم تکرار میکنم،به احساس خوب میرسم.

انگار دقیقا همین الان که دارم بهشون فکر میکنم اتفاق افتاده.

و همین احساس خوب،در اینده احساس خوب بیشتری رو ایجاد میکنه.

استاد در رابطه با غر زدن که دقیقا همون توجه به رفتارهای گذشته دیگران هست و به نظر من بیشتر در خانمها هم دیده میشه و خودم هم درگیرش بودم و الان تقریبا 70 درصدش حل شده میخوام تجربه خودم رو بگم.

خب قدم اول اومدم غر کلامی رو حذف کردم.

ولی هنوز ذهنی بود.

مثلا اگر میدیدم بچه ها خونه رو کثیف و نامرتب کردن،قبلا زبونی غرغر میکردم و خودمو قربانی میدیدم.

بعدش دیگه غر کلامی رو حذف کردم و فقط ذهنی تو دل خودم غر میزدم.

یواش یواش با حذف کلام،ذهن هم به یه ارامش و سکوت ذهنی رسید.

و نتیجه چی شدددددد؟؟؟؟

بدون اینکه من حرفی بزنم،همسرم هدایت شد به کشوی اشپزخونه و پیدا کردن جارو دستی نپتون و شروع به جارو کردن با اون جارو.

اصلا دیگه از اون روز تا الان همییییشه هال خونه تمیز و بدون اشغالهای ریزه.و همسرم هم خیلی وقتها خودش جارو میزنه.و الان نزدیک به 10 روزه جارو برقی نزدم.

همسرم هدایت شد به اینکه صبح ها که از خواب بیدار میشن پتو خودش و بچه ها رو مرتب تا میکنه و میچینه روی هم.

قبلا همینطوری پتوها رو مچاله پرت میکردن تو اتاق.خخخ.

همسرم هدایت شده خیلی از کارها رو انجام بده مثل درست کردن اب خنک و دم کردن چایی برای خودش.

خلاصه همسرم که همون ادمه.

ولی من که شروع به تغییر خودم کردم،جهانم هم شروع به تغییر خودش کرد.

استاد ازتون ممنونم که با عشق بی نهایت همواره ما رو از اموزشهای نابتون بهره مند میکنید.