درسهایی که از المپیک ریو آموختم - صفحه 13 (به ترتیب امتیاز)

سلام به همه ی کسانی که همیشه ودرهمه وقت ،هدفمندزندگی میکنن.مثل استادخودمون.

اولا،استاد،ازتون ممنون وسپاسگزارم که خیلی کوتاه ومختصر،جریان زندگی مایکل فلپس راگفتیدودرسهاوتجربه هایی که کسب کرده بودیدرا،بامابه اشتراک گذاشتید.

برای منم زندگیش جالب بوده به خصوص زمانی که به شهرت وثروت کافی رسیده وبازبه عقب برگشته .اونم بااوضاع خیلی بدکه خیلی خسارت روحی وجسمی به خودش واردکرده ‌.

وچقدهیجانی وپندآموزکه بااون اوضاع ،تونسته به نقطه ی اوج خودش برسه .

ماطوری آموزش دیده بودیم که هرجاهراشتباهی کردیم تاآخرعمر،خودمون رومواخذه کنیم .واتفاقاخیلی آدم بیشعوری بودیم اگه زودفراموش میکردیم .هرچی تواون حالت غم وناراحتی می موندیم ،به نظرعاقلترمی رسیدیم .چرا؟چون به دیگران ثابت می کردیم که متوجه ی اشتباهمون شدیم وازاونجایی که این دیگران برامون ،خیلی مهم بودن ،بایدظاهری هم که شده ،نشون میدادیم .

خودمن به خاطراین باور،مزخرف خیلی وقتهاخیلی کارهامیخاستم انجام بدم ولی بیخیالش شدم .که مبادادیگران ناراحت بشن وقضاوتم کنن .

چقدچوب نگرانی قضاوت دیگران راخوردم .چقدجاهایی که زمین خوردیم ،به خاطرنظردیگران ،تمرکزمون راازاون موضوع ،برنداشتیم که آدم خوب ،داستان باشیم .نمیدونستم قهرمان ینی توشکست رابپذیری وکاملادرجهت مخالف اون ،پاشی اقدام کنی ،جسارت به خرج بدی .باایمان به خدا،حرکتهای بهتروبزرگتربرداری .دقیقا مثل آدمای توسری خور،رفتارمی کردیم .

خداااای من ،رهایی ازقضاوت دیگران ،اهمیت ندادن به ایده ونظرات دیگران درموردمسائل شخصی زندگیت ،چقدباعث پیشرفتت میشه .حتی اگه جایی اشتباه کنی ،چون میدونی خودتیوخودت ،باقدرت بیشتری پامیشی .

کمک گرفتن ازاهلش ازکسی که علمشوداره یاتوزمینه ای موفقه ،خیلی ،عالیه .ولی دردمااین بودکه افراددور،ورمون همه ماشالله خودشون ضعیف ،ولی ازلحاظ پندونصیحت ،قوی .

اشکال نداره .خداروشکرالان به این درک وآگاهی رسیدیم که اگه اشتباهی هم کردیم باشهامت بلندشیم وهیچ وقت فکرنکنیم که وقت کمه یا،باخت راچنان بپذیریم که ادامه ندیم وبه قول استادازحرکت ،بایستیم .

تازنده هستیم بایدبرای خواسته هامون تلاش کنیم واینکه چیزی را،کافی برای خودمون ،ندونیم .همیشه مشغول کاری یاهدفی باشیم حالاهرچی که باشه .بیکارنباشیم که خودش سمی ترین افکار،روتوذهنمون میاره .

من که معتقدم کارکردن روی باورهاوبالاپایین کردن افکارمون توهرلحظه وهرروزمون ،بزرگترین کاروخدمتیه که به خودمون ،میکنیم .هیچ وقت،فکرنکنیم که همه چیو،یادگرفتیم ،ودیگه نیازی به یادگیری نداریم .ماانسانهای فراموش کاری هستیم .فقط بایادآوریه، آموزه هامونه، که میتونیم همیشه درجهت مثبت ،قدم برداریم وموقه اتفاقات ،ناجالب ،خودمونونبازیم . ودرست پیش بریم وکم نیاریم وبدونیم تازنده هستیم مامیتونیم باتوان خودمون ،دوباره بسازیم .

اینکه خودت به اعتمادبه نفسی بالا،برسی البته نه درحدغرور..خودش باعث میشه زودبه خودت بیایی .درگذشته ،چیزی که ماراثابت یاعقب نگه میداشت ،به نظرمن ،نگرانیهامون درموردقضاوت دیگران بود.

ولی الان یادگرفتیم هرکاری میکنیم برای خودمون ،برای خوشحالی خودمونه .پس اگه جایی هم آسیب خوردیم بازاین ،خودمون هستیم که فریاد،رس ،خودمون هستیم .

به این طریق شکست برامون معنایی نداره وبه احترام وارزشی که درخودمون دیدیم ،دوباره شروع میکنیم .

استادعزیزم مرسی که هستی .

مرسی که همیشه انگیزه میدی .

مرسی که کمکم کردی، قدرت درونم راکشف کنم.

سپاس سپاس سپاس🙏🙏🙏