درسهای زندگی از یک بازی | قسمت 2 - صفحه 9 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدای مهربان

سلام استاد عزیز و دوستان ارزشمند

چقدر این نکته مهمه چقدر حیاتیه برای موفقیت.. در واقع ما قادریم هر کار هر چند بسیار بزرگ رو انجام بدیم اگر به شکل درستی تکاملمون رو طی کنیم اگر در مسیر طی کردن مراحل اون کار با خودمون به شکل درستی برخورد کنیم اگر برای کوچکترین رشد و پیشرفتی که میکنیم خودمون رو تشویق کنیم نه اینکه وقتی بهتر از همیشه عمل میکنیم بخاطر عجله ای که در رسیدن داریم، بدتر از همیشه با خودمون برخورد کنیم و بگیم چه فایده کو اون نتیجه ی نهایی و به خودمون بگیم تو کافی نیستی..

1.کجاها توانستید به قانون تکامل عمل کنید و مسیر برای شما آسان و لذتبخش شد؟

بهترین مثال مسیری بود که توی ورزش دویدن طی کردم منی که حتی چند قدم هم نمیتونستم بدوم و فکر میکردم اگه زیاد بدوم برای بدنم ضرر داره بعد از چند ماه 21 کیلومتر رو براحتی دویدم دلیلش این بود که مربی داشتم که در همون ابتدای کا ر هر بار یه چالش کوچیک برای من طراحی میکرد و با دقت و ریز به ریز پیشرفت هایی که میکردم رو بهم میگفت و حین انجام کار تشویقم میکردن که بارک الله افرین ایول. تو دفعه قبل اینجا بودی حالا این بار این پیشرفت رو کردی احسنت بارک الله و همینجوری من تونستم هر بار و کم کم وارد چالش های بیشتر و بیشتری بشم و هر بار تلاش کنم مسافت رو بیشتر کنم یا سرعت رو بیشتر کنم و نکته ش اینجاست که من هر بار اون پیشرفت هارو میدیدم هم خودم و هم دوستانم منو بخاطر اون پیشرفت ها و اون موفقیت های کوچیک بسیار تشویق میکردن یعنی من ذره بین مینداختم روی اون کاری که اون روز کرده بودم و به خودم میگفتم دمت گرم افرین بارک الله موفق شدی و اینجوری منی که چند قدم هم نمیتونستم بدوم و با چند قدم دویدن پاهام درد میگرفت و چشام چهارتا میشد وقتی میشنیدم که دوستانم مثلا 15 کیلومتر بی وقفه دویدن، تونستم 7 کیلومتر بی وقفه بدوم یعنی از صفر مطلق به 7 کیلومتر رسیده بودم اینجا ذهنم دچار مقایسه شد گفتم ببین بعد این همه کار کردن ته ته توانت 7 کیلومتر بود ولی بقیه 30 کیلومتر هم دویدن.. و مدتی رها کردم اما نکته مهم این بود که من کل مسیرم رو ثبت کرده بودم و این خیلی خیلی مهمه که ما فعالیتمون رو اندازه گیری کنیم مثلا تعداد ساعتی که در یک ماه به کاری خاص اختصاص دادیم رو ثبت کرده بشیم که بعدا بتونیم برگردیم و میزان پیشرفتمون رو ببینیم.. یا مثلا تعدا افرادی که در یک ماه باهاشون ارتباط برقرار کردیم و کارمون رو معرفی کردیم.. اینکه ما با عدد و رقم ثبت کرده باشیم خیلی کمکون میکنه که بتونیم پیشرفتمون رو ببینیم.. خلاصه من فعالیت هامو ثبت کرده بودم و دیدم که من از صفر و ناتوانی مطلق کم کم تونسته بودم به 7 کیلومتر بی وقفه با یه پیس خوب برسم و اونجا بود که این اعداد و ارقام یه مدرک بزرگ به دستم داد که پس من میتونم پس بیشترش رو هم میتونم منی که تونستم از صفر به اینجا برسم بیشترش رو هم میتونم و بعد از مدت کوتاهی بخاطر این باور قویی که به تواناییم پیدا کرده بودم نیمه ماراتن یعنی 21 کیلومتر رو براحتی با پیس 6.5 دویدم. نکته ش این بود که من خودم رو بسیار زیاد برای مسیری که رفته بودم اقداماتی که انجام داده بودم و پیشرفتی که داشتم تشویق میکردم و به خودم افرین گفتم که توی فعالیتی که تا حالا انجام نداده بودم انقدر پیشرفت کردم.

2.کجاها برای رفتن به مرحله ی بعدی صبر داشتید و به جای عجله روی بهبودهای مستمر تمرکز کردید تا جایی که پایه های این مرحله به اندازه ی کافی تقویت شد و توانستید موفقیت های آینده را روی ان بنا کنید.

بعد از کارمندی اولش به شدت دچار عجله بودم که خیلی سریع راه درامدی جدیدی داشته باشم و کاری رو هم تست کردم و چند روز رفتم و انجامش دادم اما اون فضا رو اصلا دوست نداشتم خیلی از خدا هدایت میخواستم و هدایت شدم به اینکه حالت رو خوب نگه دار و تمرکزت رو بذار روی دوره احساس لیاقت در واقع عجله رو کلا کنار گذاشتم و گفتم با جریان هدایت خدا میخوام پیش برم میخوام هر کاری که هدایتم میکنه رو انجام بدم، با کار روی دوره لیاقت هدایت شدم به اینکه همون کار تدریس ریاضی رو که قبلا انجام داده بودم دوباره شروع کنم و همزمان توی یوتیوب هم تدریس کتاب درسی رو بذارم این کارو کردم و از تدریس دوباره پول ساختم اما نه خیلی زیاد . برای خودم چالش میذاشتم مثلا تدریس کل کتاب ریاضی نهم رو توی یک ماه ضبط کردم و توی اپارات گذاشتم بیشتر از نتیجه عمل کردن به هدایت خدا برام مهم بود گفتم خدایا چون هدایت توست انجامش میدم نتیجه اصلا اونچیزی نشد که میخواستم ولی من خوشحال بودم که نه با عقل خودم با هدایت خدا دارم پیش میرم این وسط کلی چیز یاد میگرفتم کار با نرم افزارای جدید و یجورایی مهارتم توی تولید محتوا بهتر میشد عجله ای نداشتم حال خوبم برام مهم بود و اینکه داشتم ارزش ایجاد میکردم ادما ویدیوهامو میدیدن و قدردانی میکردن هر چند کم بود بازخوردها. همه ی اینا چیدمان خدا بود تا برسم به ایده ای که بتونم با همین مهارتها و انجام کار تو این زمینه پروژه بگیرم و از هر جایی که میخوام با هر کسی که میخوام در هر جایی که باشه کار کنم، کاری که پتانسیل درآمدی خیلی عالیی داره و خیلی مهمه در ادامه ی مسیر هم این صبر و این قدم به قدم انجام دادن هدایت های خدا رو داشته باشم تا هر بار با انجام دادن کاری که در همون مرحله بهم گفته میشه خودمو وارد چالشی کمی بزرگتر کنم و با آرامش و لذت رشد کنم.

جواب سوال سوم رو انشالله در کامنت بعدی مینویسم.

سپاسگزارم استاد عزیز و خانم شایسته نازنین برای تهیه ی این فایل باارزش.