درسهای زندگی از یک بازی | قسمت 1 - صفحه 34 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدا سلام

چقدر درک این موضوع ( کنترل ذهن) توی این فایل برای من بهتر و بیشتر شد خدایا ممنونم ازت

دیدگاه هایی که استاد بیان می کنند خیلی به کنترل ذهن کمک می کنه

مثلا من قبلا خیلی از چشم زخم می ترسیدم و همش سعی می کردم که کاری نکنم که به چشم مردم بیاد و منو چشم بزنن باور کنید خیلی خیلی از این موضوع می ترسیدم و از وقتی که استاد این دیدگاه رو مطرح کردن که چشم زخم یعنی شریک قائل شدن برای قدرت خدا و با آیه های قرآن ادغام کردن باعث شد که من ترسم از این مورد به شدت بیاد پایین و هر وقت این فکر شیطانی ( نکنه چشمم بزنن) به ذهنم میاد زود با دیدگاهیی که استاد یادم دادن خیلی زود ذهنم رو و ترس هام رو کنترل می کنم و دیدگاه دیگه ای که خیلی در کنترل ذهن به من کمک می کنه جریان الخیرفی ماوقع هست نمی دونید که چقدر این آگاهی به من کمک می کنه که همه چیز رو خیر بدونم حتی اتفاقات به ظاهر به شدت بد رو چقدر زود می تونم ذهنم و احساسم رو کنترل کنم. من قبلا خیلی از خرج کردن می ترسیدم، می ترسیدم که پولم تمام بشه ولی از وقتی که استاد یادم دادن بعد هر خرید و پول خرج کردن بگم” خدایا شکرت ده برابرش وارد حسابم شد” و این دیدگاه هم به من خیلی کمک کرده که کمتر از خرج کردن بترسم و بجاش لذت ببرم.

مریم عزیزم چقدر این نکته ها که نوشتی مهم بود” جهان بدون توجه به مهارت یا عملکرد من، جوابی درخور با احساس و کانون توجه من می دهد”

” این بازی ما را به شهود رساند که کنترل ذهن، بالاترین مهارت و مهم ترین اصل در تجربه خوشبختی است”

به قول استاد باید توی ذهنم حک کنم که احساس بد= اتفاقات بد و احساس خوب= اتفاقات خوب

استاد این تمرین برای یک روز ، فقط برای یک روز خیلی تمرین درستی هست و به نظرم خیلی به من کمک خواهد کرد که بتوانم با این تمرین دوره ی قانون سلامتی و قانون تمرکز برنکات مثبت و حفظ احساس خوب رو تمرین کنم

یکی از اساتیدم به ما می گفت احساست مثل شیشه عمرت هست و باید خیلی خیلی با دقت ازش مراقبت کنی

من هر روز صبح که از خواب بیدار میشم به خودم قول میدم که فقط امروز طبق قانون سلامتی پیش برم و فقط امروز آرام باشم و به خودم استرس ندم و ذهنم رو کنترل کنم و در نتیجه احساسم رو کنترل کنم و در تمام لحظه ها حالم عالی باشه.

احساس عدم لیاقت

من با همسرم که عاشقش بودم ازدواج کردم و اولین فردی توی طایفه بودم که تونستم مستقل( جدا از پدرشوهر و مادرشوهر)زندگی لوکسی رو شروع کنم. ازدواج که کردم رفتم خونه خشک که پدرم ساخته بود و بخاطر من اونجا رو مجهز کرد. پدرم و تمام اطرافیانم تو روستا زندگی می کردن و من اولین کسی بودم که بعد از پسرعموم اومدم و توی شهر زندگی کردم ، همه چیز عالی بود بهترین جاهاز، بهترین وسیله ها رو همسرم واسم خریده بود و خونمون انقدری زیبا بود که هرکس میومد توش تعجب می کرد و می گفت خونه ات عالیه. همسرم بی نهایت دوستم داشت و بی نهایت بهم عشق می ورزید بهترین لباس ها رو واسم می خرید، همیشه بهترین رستوران های شهر منو می برد.اما من بخاطر این که خواهرهام هم شرایط مالی و عاطفی خوبی رو تجربه نمی کردن و من احساس گناه می کردم. از اینکه بابام خونه داده و من تقریبا رایگان توش زندگی میکنم ولی خواهرهام مستاجرن( بعدا که اومدن شهر) و خودم رو لایق عشق همسرم نمیدونستم و خودم به خودم ظلم کردم و باعث شدم تمام این نعمت ها رفت و چقدر سخت بود.

برای سیسمونی گرفتن انقدر برام سخت بود که پدرم واسم هزینه کنه و وسایل بخره که نمی دونید و سیسمونی من به بدترین شکل ممکن تهیه شد چرا چون خودم رو لایق نمی دونستم چون احساس گناه می کردم چون احساس میکردم دارم حق خواهرهام رو ازشون می گیرم.

الان هم که با وجود هفته ای 4ونیم ساعت که در ماه حدود 16 ساعت کار میشه درآمد دارم اونم 2 میلیون و ته ذهنم نمی تونم بپذیرم که می تونم راحت پول بسازم و خودم رو لایق نمی دونم که باید جلوی این نجوا رو بگیرم

یا اینکه یادمه اون موقعی که میرفتم مدرسه و معلم بودم تونستم خیلی سریع رشد کنم و حتی از مدارس عالی شهر باهام تماس می گرفتن و تقاضای همکاری می کردن در صورتی که دیگران وقتی اینو میشنیدن می گفتن ما سالهاست داریم تلاش می کنیم که توی همچین مدارسی درس بدیم ولی تو هیچ کاری نکردی خودشون دارن بهت زنگ می زنند و اما من خودم رو لایق نمی دونستم که انقدر زود پیشرفت کنم . خودم رو باور نداشتم که می تونم خوب کار کنم و همش می گفتم این مدیرها اشتباه می کنن من هیچ چیزی ندارم و خیلی هم بد درس میدم

الان هم یک مدته که همسرم درآمدش خوب شده و به یک خونه بزرگ و شیک و نوساز اومدیم ولی ته دلم احساس می کنم اینا موقتی و نمی تونه پایدار باشه و باید جلوی این افکار رو زودتر بگیرم تا نعمت هام از دستم در نرفتن.

احساس قربانی شدن

قبلا که خیلی احساس قربانی بودن می کردم که با کسی ازدواج کردم که درآمد خیلی پایینی داره و نمی تونه برای من چیزهایی که می خوام رو فراهم کنه ولی از وقتی که این فکر افتاده توی ذهنم که این من هستم که باید شرایط مالی خوب رو برای خودم فراهم کنم نه همسرم و اگه شرایط مالی بدی رو تجربه می کنم خودم مقصرم باورتون نمیشه هم خودم به درآمد رسیدم هرچند خیلی خیلی کمه و هم این که درآمد همسرم هم خیلی بهتر از قبل شده.

از وقتی که بچه دار شدم احساس کردم بچه باعث میشه من نابود بشم از هر لحاظ و همه چیز رو ازم میگیره و من هر روز خودم رو قربانی مادر شدن می دانستم و این باعث شده بود که به شدت روحیه ام رو از دست بدم و روز به روز افسرده تر بشم و به شدت پرخاشگر شده بودم احساس می کردم بچه تمام چیزهایی منو حتی زمان من رو ازم گرفته اما یک چند روزی هست که دارمم به لذت های مادر شدن نه به سختی هاش نه به محدودیت هایی که واسم ایجاد می کنه فکر می کنم و همش می گم این روزها خیلی زود می گذره و خاطره میشه پس خاطرات خوب بسازم و بدونم که حالم خوب باشه می تونم فرزندم رو خوب تربیت کنم و اونم عالی رشد کنه. قبل از بچه دار شدنم هدف های بزرگی داشتم ولی وقتی فرزندم به دنیا اومد از اهدافم دور شدم و این باعث شده بود احساس قربانی شدن شدید بکنم و روز به روز حالم بدتر میشد طوری که به شدت افسرده شدم ولی الان به خودم می گم مادرهای خیلی خیلی زیادی هستند توی دنیا که با وجود چندتا بچه( همین hop) دوست شما همسر برایان با وجود این که مادر 4 تا پسرهست ولی به شدت موفق و قابل تحسین. این احساس قربانی بودن تا الان منو به هیچ جایی نرسونده بلکه باعث شده 3 سال از اهدافم دور بمونم و روز به روز هم حال و احساسم بدتر بشه.

استاد منم بازی پینگ پنگ بلد نیستم ولی دوست دارم یاد بگیرم و با همسرم که عاشق این بازی هست بازی کنم

مریم جان من هم باید یاد بگیرم خیلی عالی خودم رو تحسین کنم حتی از نتایج کوچیکم هم انگیزه بگیرم و استمرار داشته باشم که خیلی خیلی مهمه

دوستتون دارم