سریال زندگی در بهشت | قسمت 44 - صفحه 15

سلام

واقعا صحبت هایی که تو چند قسمت قبل از این مادر شنیدیم نتایجش رو داریم تو این قسمت میشنویم . اخه مگه میشه این حد از پذیرش از خود اونم یک بچه 13 ساله و اینکه چقدر راحت داره نقاط قوتش رو میگه این خودش یه تمرین اگهی بازرگانی بود .که دیگه قشنگ فهمیدیم این یک تمرین همیشگیه و ما باید این توانایی رو داشته باشیم که پیش هر کسی از نقاط قوتمون بگیم

من خودم تا چندسال قبل کلی چالش با خودم داشتم که چرا انقدر در فیزیک و ریاضی ضعیفم . یعنی انقدر این برام واضحه که که بهر بچه ای که با درسهاش چالش داره بگم بابا بیخیال پاسش کن بره این درس برای تو نیست

راستی برای دوستانی که با انتگرال چالش داشتید و میگفتید به چه درد میخوره ……از نظام جدید انتگرال تو دبیرستان حذف شد خخخخ و من خودم تقریبا اخرین نسل بودم که تو درسامون داشتیم و واااااقعنننننن بدرد نخورد

اصلا مگه قراره تو همه چیز عالی باشیم ؟ تو یه چیز عالی باش و براش ارزش قائل باشیم هم برای خودمون کافیه هم برای جهانمون …دقیقا مثال استاد تو جلسه یک عزت نفس اگه مسی میخواست هم بازیکن خوبی باشه هم تو ریاضی المپیاد شرکت کنه و هم موزیسین خوبی باشه دیگه اصلا مسی ای وجود نداشت

من با این که مهندسی کامپیوتر خوندم زجررر کشیدم تا تمومش کنم درسم رو و انقدر این موضوع برام واضحه که اگه یه مبحثی برامون سخته یادگیریش باید هرچی زودتر با اون موضوع کات کنیم

اگه بریم سمت علایقمون و استعدادها و گیفت های الهی مون نه فقط به خودمون بلکه به دنییااا لطف میکنیم چون پیشزفتمون بهتره

و چقدر این پسر اگاه بود و البته همه اینها بخاطر پذیرشی بود که مادرش بهش میداد .واقها تحسین برانگیز بود

این ها برای من درسه که هم خودم رو و هم ادمهای اطرافم رو بپذیرم همونجوری که هستند

من تو خیلی موضوعات خوب نیستم و تو خیلی موضوعات خوبم . من ادم باحوصله ایم .من میتونم برای کارهایی که هنریه با عشق ساعتها کار کنم و خسته نشم . نقاشی من عااالیه . میتونم پرسپکتیو رو درک کنم و اون رو بکشم . خیلی کار با رنگها برام جذاب و راحته .خیلی درونگرام . شهود خیلی خوبی دارم و خیلیم احساسات رو درک میکنیم هم احساسات خودمو و هم طرف مقابلم رو .حتی از فاصله های دور هم احساسات رو خیلی خوب درک میکنیم . ذوق هنری من عالیه . تو طراحی از هررررچیزی عالی عمل میکنم.عکاسی خیلی خوبی دارم

ولی در کنارش بودن در بین ادمهای زیاد ناراحتم میکنه . تو ریاضی داغونم .فیزیک افتضاح . برنامه نویسی اصلا نمی گیرم .و یادم نمیاد دیگه ولی بازم هستن

و همه ی اینها منو داره تشکیل میده و عالیه

حتی احساساتمون هم کامل نیست . نمیتونم بگم من ادم شوخ طبع صد درصدی هستم . شوخ طبعم ولی واقعا بعضی وقتا بی حوصلم و چقدر من عاشق این مبحث پذیرشم . اینکه بپذیرم هیچ چیزی صفر و یک نیست و ما خوب و بد در کنارهم کامل میشیم و نگاه کمالگرایانه اگه به خودم نداشته باشم به بقیه هم ندارم .

دیگه از بقیه توقعات بیخودی نداریم که پرفکت عمل کنند نههه …فرض کنیم تو یک رابطه عاطفی ای هستیم و طرف میگه من یه مدت نیاز به تنهایی دارم و میخوام تنها برم سفر مثل استاد..من اگر خودمو پذیرفته باشم که منم یه روزهایی درونگراییم اوج میگیره قطعا طرف مقابلمم درک میکنیم و ازش توقع ندارم همش عاشق سینه چاک من باشه ..نه اونم ادمه و دلش میخواد یه روزهایی نباشه

و همه ی اینها از ما شروع میشه که در تمام ابعاد زندگی مون نخواهیم بهترین باشیمم و توقعات بیخود از خودمون داشه باشیم

بهترینی وجود نداره

و همه ی این ها از عزت نفس میاد و بنظر من تلاش برای پرفکت نبودن از عرت نفس میاد . این که بپذیرم من نه بی ایرادم و نه بی ایراد خواهم شد بلکه فقط هربار بهتر میشم . این خاصیت جهان مادیه و ماهم جزوی از این جهانیم