«موفقیت»‌، مسیر رسیدن به خواسته است‌ نه مقصدِ آن - صفحه 58

با سلام و احترام.

من با افراد موفق و ناموفق مصاحبه نکردم. اما همیشه حتی قبل از این فایل و کلا مباحث موفقیت از بچگی از خودم میپرسیدم چرا بابا و دایی محمد من همیشه میگن که نمی تونن پولدار بشن و همیشه میگن فلانی چه دل و جراتی داره، فلانی چون نمی ترسه برنده میشه، فلانی چون بخیاله برنده میشه و از این قبیل حرف ها. و دو تا دایی دیگه ام اما هر خرید و فروشی میکردن خیلی موفق بودن. و همه ربطش میدادن که اینا خیلی خوش شانس هستن. چیزی که دردناک بود این بود که پدرم من رو مثل خودش تصور میکرد و میگفت تو هم شانس نداری (نمیدونم چرا این رو میگفت. شاید چون من رو بیشتر از برادرم دوست داشت، میخاست من شبیه خودش باشم. ترجیح میداد خوش شانس نباشم اما شبیه اون باشم. و میگفت برادرم شانسش خوبه. جالبه اگر به زندگی من و برادرم نگاه کنی ادم ها همیشه نسبت به من خیلی مهربون تر و نرم تر بودن و…). خلاصه این مسایل همیشه تو ذهنم سوال بود و دلم هم میخاست بگم نه خیر من خیلی هم خوش شانسم. تا اینکه با صحبت های استاد آشنا شدم و کاملا قضیه برام واضح شد. پدر من باور داشت که اگر چیزی بخره ارزون میشه و به محض فروختن گرون میشه. باور داشت که خدا باهاش لجه و هرچی بگه برعکسشو می کنه. باور داشت که ما (همه رو هم قاطی میکرد فقط خودش رو نمی گفت) نمیتونیم چون پارتی نداریم و هیچکش با ما دوست نمیشه. همه کارشون که با ما تموم شد میزارن میرن. و کلی باورهای مخرب و نابودکننده (بعضی وقت ها به خودم میگم با این همه کفری که بابام میگفت خدا خیلی بزرگ بود که به ما نعمت میداد. البته پدرم کودکی بسیار سخت و تحقیر کننده ای داشت که منجر به این باورها شده بود و من نمیخوام پدرم رو بد نشون بدم). من با چشم خودم دیدم که پدر من میتونست میلیاردر بشه و پول هاش رو سرمایه گذاری کنه اما انقدر ناشکری کرد که پولش موند تو بانک و ارزشش رو از دست داد. قشنگ یادمه ما دو تا آپارتمان داشتیم که اولش دست مستاجر بود ولی از اونجایی که بابام ادم ها درست رو جذب نمیکرد به این نتیجه رسید که خالی بمونه بهتره. همیشه هم غر میزد که این دو تا اپارتمان دو قرون هم نمی ارزن. کی میخاد بخره. نقشه اشون خوب نیست. پارکینگ نداره و… میخواستیم خونه خودمون رو بزرگتر کنیم. بابام گفت من مطمین نیستم که اون دوتا آپارتمان فروش بره. خلاصه بعد از کلی بحث و جدل بابای من گفت دنبال خونه میگردیم به شرط اینکه خونه ها فروش بره. اقا منم که اصلا از قوانین الهی خبر نداشتم به مامانم گفتم بریم دعا بگیریم که خونه ها فروخته بشه ببینیم این دیگه چه بهونه ای میاره. خلاصه به یک ماه نکشید هر دو تا خونه رو فروختیم. خونه مورد نظر رو پیدا کردیم، همون موقع ها دوست بابام بهش زنگ زد و گفت بزار من برات استخاره کنم. بعد گفت استخاره بد اومده. اقا بابای من گفت تا بعد ماه رمضون صبر می کنیم بعد شاید ارزون بشه. اقا دو هفته نگذشته قیمت خونه ها سه برابر رشد کرد (همون موقعی یهو دلار و خونه و.. گرون شدن) هیچی دیگه ما با پولمون هیچی نتونستیم بخریم و مجبور شدیم خونه خودمون بمونیم. بابام هر روز خودش رو لعنت میکرد که چرا خونه ها رو فروخته. (یعنی میخام بگم فرکانس بد یا همون ناشکری چطوری باعث میشه خودت مال خودت رو نابود کنی). ترس داشتن، احساس عدم امنیت، دست کم گرفتن توانایی ها، عدم توانایی تشخیص اینکه من باید تغییر کنم و مشکل از منه، احساس گناه، احساس ناشکری و کم شمردن نعمت هایی که داریم، خوار کردن و بی احترامی به خودمون همه خصیصه هایی که میتونه نعمت رو از ما بگیره.

در عوض من یک پدر بزرگ داشتم که از 15 سالگی اومده بود تهران دنبال کار. جالبه من هیچ وقت ازش نشنیدم و همین الان هم نمیدونم که این اصلا اومده بود تهران سختی کشیده بود یا نه، اصلا از این چیزها حرف نمیزد. من فکر میکردم از اول پولدار بوده ولی طبیعتا از صفری شروع کرده و کم کم مغازه خریده و کارش رو توسعه داد. همیشه خدا رو شکر میکرد. همیشه با همه خوش برخورد بود. همه رو تشویق میکرد که نعمت هاشون رو ببینن. توی معاملیه نترس بود. و کلی انرژی مثبت داشت و به همین دلیل ثروتمند ششده بود. اما یه چیز خیلی جالب، پدر بزرگ من دور بر خودش رو پر کرده بود از ادم هایی که نعمت های خودشون رو نمیدیدن و هر روز به نحوی به پدربزرگم نهیب میزدن. کم کم پدربزرگم تحت گفته دیگران فکر میکرد چشم میخوره و خیلی نگران این قضیه شده بود. و کل خانواده همین دیدگاه رو داشتن که چون بابمون پولداره چشم میخوره. این در زندگیشون اثر کرد و بی هیچ دلیلی بیماری روانی گرفت و مادربزرگم رو طلاق داد. داشت اتیش به مالش میزد. البته خدا رو شکر بعد از چند سال مجدد به خودش اومد و خوش رو جمع و جور کرد. اما هرگز نفهمید که باید از ادم های سمی اطرافش دوری کنه. فکر میکرد چون فامیل و همشهری هستن باید تحویلشون بگیره. به همین دلیل کیفیت زندگیش هیچ وقت به قبل برنگشت. اما چون باورهای قوی در مورد پول داشت همیشه براش پول می اومد. بنابراین: دوری کردن از افراد سمی و منفی نگر، هر روز نعمت ها رو به خودمون یادآوری کردن و سپاسگزاری، شجاع بودن، باورهای قوی از چیزهایی که ما رو موفق می کنه.

مستدام باشید.