«موفقیت»‌، مسیر رسیدن به خواسته است‌ نه مقصدِ آن - صفحه 62

سلام و سلام به همه اعضای صمیمی خانواده عباسمنشی ها

سلام مخصوص و ویژه به استاد عزیز و گرانقدر و عزیز دل ایشون مریم عشق

روز سی ام و پایان سفر اول

یادمه اون موقع هایی که دنبال راهی برای پیدا کردن آرامش برای خنثی کردن ترسم از زیاد شدن سنم و اینکه هنوز ازدواج نکردم و بیکارم و هیچ پس اندازی تا ۳۰ سالگی ندارم و حتی یه بار هم تجربه رابطه عاشقانه رو نداشتم این در و اون در میزدم و تنها کسی که میدونستم تو اوج نا امیدی و تو اخرین مرحله از زندگی که دیگه پرچم تسلیم رو برای زندگی بالا میبری، خداست، رفتم به درگاهش و التماس کردم راهی بهم نشون بده. وقتی خودم رو تو سه سال پیش میبینم و مقایسه میکنم میبینم که من سه سال حتی بزرگتر شدم ولی به یقین من سه سال عاقلتر و آگاه تر و زیباتر و جذاب تر شدم. اوایل که میخواستم کامنت بنویسم دستم میلرزید همش میگفتم که وای کامنتم به درد نمیخوره. چرا مثل بقیه اینقد طولانی نشده. چرا مثل بقیه اصلا هیچ نتیجه بدرد بخوری تو زندگیم نگرفتم و … اما الان اینجوری نیست. آزادانه و عاشقانه و رها کامنت مینویسم و اینقد تاثیر گذار هستن که جدیدا به دیدگاه های من پاسخ میدن که چقد تاثیر گذار بوده و من چقد انرژی میگیرم از اینکه حتی برای یه نفر هم که شده تاثیر مثبت گذاشتم. الان دقیقا میدونم چرا تاثیر گذاشتم، و دلیلش به قول استاد اینه که چون من نتیجه گرفتم. چون من دقیقا همون اثرات در گوشت و پوست و استخونم هست. چون من با همون اثرات زندگی میکنم و چیزی جز اون نیستم. مثل خدا که چیزی جز یه انرژی مثبت عظیم و بی انتها نیست و بخاطر همین وجود بی انتها مثبتش اینقد اثرگذاره و اینقد هممون شاکرشیم و با ذوق و اشک و خوشحال عاشق پر و پا قرصشیم.

این سی روز اینقد برام درس داشت اینقد تاثیرگذار بود که یه دفتر ۱۰۰ برگ پر کردم اونم فقط از مطالب خامش که باید بشینم مرورش کنم و باز یه دفتر جدا باز کنم تا به تمریناش بیشتر وبیشتر عمل کنم. اینقد اعتماد به نفسم رفته بالا که به راحتی میتونم حرفم رو بزنم، به راحتی به خودم عشق بورزم و خودم لایق بدونم. نمیگم الان به خیلی نتایج بزرگ بزرگ که تو اینده در پیشم هست رسیدم ولی تا اینجا خیلی خیلی نسبت به قبلم تغییر کردم و خدا رو شکر میکنم که منو به این مسیر کشوند. وقتی به درگاه خدا التماس کردم، من به این سایت هدایت شدم و وقتی کم کم از آگاهی هاش استفاده کردم و به کار بستم اونم البته یکمی و اونم با کلی تنبلی، با خودم گفتم خدایا منکه پولی ندارم، کاش میشد یه فایل بود رایگان و پله به پله بهم آگاهی ها رو میگفت و من یاد میگیرفتم. یه روز اومدم و دکمه منو به نشانه هام هدایت کن رو زدم و وارد یکی از فایل های سفرنامه شدم. دیدم نوشته روز شمار تحول زندگی . دیدم که سه تا فصل پر از مطالب دسته بندی شده هستش که هر روز برام یه فایل میده که گوش کنم، یاد بگیرم، عمل کنم و برم روز بعدی. اینقد ذوق کردم اینقد ذوق کردم که حد نداشت. یه چیزی هم بگم من برای اینکه میخواستم دوپینگ کنم و یهو برم سمت محصولات استاد که فکر میکردم دیگه خیلی بیشتر تاثیر داره و خیلی زود نتیجه میگیرم، از طریق یکی از دوستان که بهم اطمینان میداد که این فایلای استاد عباسمنش از طریق این فرد که با ایشون در ارتباطه و از راه درست بدست اومده بهم رسید، من حتی این فایلا رو به خواهرمم دادم. و جالب ترین قسمت که برام خیلی هم عجیب و جالب تر بود، این بود که من خودم از اون فایلا فقط یه فایل ازشون دیده بودم و اصلا هیچ اثرگذاری نداشت. یه روز خواهرم که اصلا استاد رو نمیشناخت و از طریق دیدن یکی از این فایلا که توش استاد سایتشون رو معرفی کرده بودن، رفته بود تو سایت عضو شده بود و به من گفت این فایلا از کجا اومده و استاد گفته غیر سایت هیچ جای دیگه ای اصلا این فایلا رو نمیشه خرید و … به خودم اومدم و گفتم راست میگه و از اون روز همه فایلایی که از طریق دوستم بهم رسیده بود رو پاک کردم. من اونموقع فقط ۱ میلیون اینا پول داشتم و بعد کتابای استاد رو خریدم چون پولم به همونا میرسید ولی به قدری فایلای دانلودی رایگان تو زندگیم اثر گذار بود و بیشتر درک کرده بودم، ادامه میدادم. حالا ممکن بود خیلی طولانی وقفه میذاشتم ولی ادامه میدادم. الان اندازه خریدن دو محصول بدون هیچ زحمتی رو خدا بهم داده. تازه کلی از نظر روحی، سلامتی، زیبایی تغییر کرده ام که همون تغییرات رو بخوام برم مرکز زیبایی و هزار جای دیگه هزینشون معلوم نیست چقد بشه. حتی بهم میگن تو بزرگ شدی، جوونتر هم شدی. چون من این باور رو ایجاد کردم که ناز بودن و جذاب بودن من هیچ ربطی به سنم نداره. من همه جوره جذابم و دوست داشتنی هستم. اینقد این کلمات رو تو اینه به خودم میگم که حد نداره و همیشه هم بازتابش رو از بقیه میشنوم و زیبایی منو تحسین میکنن. میگن چقد پوستت روشن شده. چقد خوشگل تر شدی. اعتماد به نفسم تو رابطه بهتر شد و خدا یه عشق تو زندگیم گذاشت که از طرف خدا کلی عشق از اون طرف دریافت کردم.

یکی از عجایب نتایجم از تمرین رو باورهام، بدست اوردن کلی پول که برا منی که درامدم صفر بود، کلی پول بشمار میاد، اونم از یه راه خیلی راحت و بدون رفتن به سر کار اونم ۸ صب پاشم و غروب برگردم، بود.

چقد راحت خرج میکنم. قبلا ترس از دست دادن پول رو داشتم، باور اینکه هر وقت با عشق و لذت خرج کنم خدا سه برابرش رو میده رو تو خودم به وجود اوردم و به راحتی خرج میکنم تازه به بابامم هر ماه ۱ تومن میدم اونم پولی که واقعا اونقد که یه کارمند از صب تاشب سر کاره رو من شاید یک دهم اش رو میام وقت میذارم.

من همین که مدرک لیسانسم رو گرفتم رفتم سر کار و باوری که اونموقع ها داشتم این بود که ادم برای پول دراوردن باید کلی زحمت و سختی و رنج بکشه . هر چیزی بهایی داره و بهای پول داشتن سخت زحمت کشیدنه. این باور اینقد تو من عمیق بود که من ۸ صب تا گاها ۱۱ شب سر کار میرفتم و در نهایت با کلی التماس سر ماه حقوقم رو گدایی میکردم از مدیرعاملمون. از نظر بدنی کلی ضعیف شده بودم و به حالت پوچی رسیده بود. من تنها ۳ ماه تونستم دووم بیارم چون نتیجه حرکت بر خلاف جریان درونی که تو قلبته، ضعف و ضعف و از کار افتادگی و مرده متحرک بودنه. بعد سه ماه اومدم بیرون و حدود دو هفته از حجم فشارهایی که تحمل کرده بودم و به خورد مغز و گوشت و پوست و استخونم داده بودم، خنده های احمقانه که خودمم نمیدونستم به چی میخندم رو میزدم. ولی واقعا دلم میخواست تغییر کنم و اراده کردم. از یه خانواده ای که هم پدر و هم مادر و هم خواهر بزرگترم برای همه کارها دلیل و بهانه داشتن که نمیشه و به درد نمیخوره و اینده نداره و هزار جور نشدن میاوردن، خودمو کشیدم بیرون و خدا برام مسیر رو روشن کرد و به این سایت هدایت شدم و دنیام عوض شد. آروم آروم طی چن سال که البته میدونم اگه تنبلی نمیکردم و رو تمرکزم کار میکردم خیلی زودتر هم تغییر میکردم، به یه درجه از ایمان و قدرتی رسیدم که تهش باور بیشتر حاکم این دنیا بود که فهمیدم این حاکم و این خدای بی انتها مثبت، خیلی خیلی عاشق منه. یجوری عاشق منه که خودم هنوز عاشق خودم نشدم!!!!! این عشق بی انتهاش منو شیفته اش کرده. منو حیرونش کرده. فهمیدم همش میخواد من راحت و اسوده و رو پر قو بزرگ بشم. همش الهام میکنه که عزیزم از این مسیر نه بیا این مسیر. عزیزم ببخش . عزیزم هر جا ناراحت شدی ببخش اینقد تو این دنیا برات نعمت ریختم که اینا چیزی نیست که . دوستت ناراحتت کرده ببخشش و بهم بگو چجور دوستی میخوای . ویژگی هاشو بگو تا اجابت کنم. پول میخوای بگو چقد میخوای تا چه حد میخوای بگو تا بهت بدم. فقط یادت باشه باید مغزت رو گرم کنی تا اهسته و پیوسته و اروم اروم مغزت با اگاهی ها و فرکانس اون خواسته یکی شده باشه . چون میخوام ذره ذره از نعمت هایی که بهت دادم رو ببینی و لذتشو ببری . تو بنده ناز منی و میخوام طعم همه نعمتهام رو تا جایی که میبینی و داریشون بچشی.

سی روز عاشقی این فصل رو به پایان رسوندم و آماده و مشتاق سفر بعدی ام. خداروشکر میکنم که تا اینجا همسفر همه دوستایی بودم که تو این سفر بودن و از اگاهی ها و نظراتشون لذت بردم. بخصوص کامنت های مریم عزیزم.

خداروشکر میکنم که این بستر معنوی و زیبا رو برامون از طریق دستای پر مهر استاد عباسمنش عزیز فراهم کرد که اینقد بتونیم از وجود و حضور خدای بزرگ لذت ببریم و زیر سایه ایمان یه خدا روزی بگیریم و زندگی سعادتمندی رو تجربه کنیم.