«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش - صفحه 130 (به ترتیب امتیاز)

به نام الله یکتا

سلام به استاد عزیز و عشقم و مریم بانوی بینظیر و عزیزدل و همه ی دوستان دوست داشتنی و آگاهم

خدایا بینهایت سپاسگزارم برای این فضای روحانی که هر وقت از همه ی دنیا و دغدغه هایش و نجواهای شیطان خسته میشم میام اینجا و از همه ی دنیا جدا میشم و حالم عالی میشه و دوست دارم که تا آخر عمر همینجا باشم و تعلیم استاد رو ببینم و نوشته های مریم بانو رو بخونم و کامتتهای دوستان عزیزم رو با عشق مطالعه کنم و حالم بهتر و بهتر بشه.

من خیلی و با تمام وجودم هر روز تمام سعیمو برای کنترل گفتگوهای ذهنم و ورودی های ذهنم انجام میدم و سعی میکنم که زیباییها و نکات مثبت و تواناییها و موفقیتها و خوبیها رو ببینم ، به همه عشق بدم ، آسان بگیرم ، از لحظه ی حال لذت ببرم ، با خدا حرف بزنم و عشق بازی کنم و از هر خواسته و آدمی رها باشم و توجه و نظر دیگران برام مهم نباشه و همه ی توجهم به خدا باشه و مدام با خودم تکرار میکنم که یادم باشه و مطالعه و تمرین و گوش دادن فایل و نوشتن و قرآن خواندن و…

خلاصه که تقریبا بیشتر زمانم رو مشغول رسیدگی به خودم و باورهام و پاکسازی درونم هستم ولی گاهی اوقات نجوای شیطان چنان درون ذهنم جولان میده و حالمو بد می‌کنه که خیلی طول می‌کشه تا بتونم خالمو خوب کنم ، و هنوز در زمینه تسلیم بودن به خدا خیلیییی اشکال دارم به ویژه در بعضی از زمینه ها مثل زمینه ی پیشرفت در کارم و یا پولسازی و ساختن باورهاشون

می‌دونم که باید برای خدا رها کنم و دیگه نگران نباشم و آرام باشم و مطمئن و باور احساس لیاقت و ارزشمند بودن رو بسازم و به هیچ عامل بیرونی امید نداشته باشم. ولی نمی‌دونم چه کار کنم؟

وقتی این فایل رو شنیدم و این همه توحید حضرت ابراهیم رو دیدم و در قرآن هم که میخونم خیلی در فکر فرو میرم که چه باورهایی داشته که تونسته تا این حد موحد بشه و از صمیم قلبم از خدا میخواهم که منو به سمت توحید هدایت کنه که از هر خواسته ای مهمتره و هر چی پیش می‌رویم بیشتر به مهم بودنش پی می‌بریم و از طرفی وقتی استاد با این همه توحید و اعتماد به رب و حرکتهای متوکلانه که حتی برای فوت فرزندشون دو ساعت بیشتر ناراحتی نمیکنن و بعد تسلیم خدا میشن و میگن‌که خودش داده و خودش هم میگیره و … میفرمایند که من هنوز خیلیییی راه دارم ، من خیلی در فکر فرو میرم و میبینم که مسیر با اینکه بسیار زیبا و روشنه ولی خیلی هم سخته ،

من امروز برای کاری رفتم که قبلش خیلی تصور کردم که طوری که می‌خوام باشه و حالمو خوب کردم خواسته ام رو به خدا گفتم و رها کردم. و سعی کردم تسلیم باشم و آرام بودم ( نا گفته نماند که من در زمینه ی این کارم خیلی دچار چالش میشم و ذهنمو درگیر می‌کنه و حالمو بد می‌کنه و هر کاری میکنم که باور درست بسازم که به خواسته ام برسم ولی بااینکه خیلی توانمندم تا حالا نتونستم به چیزی که می‌خوام برسم و می‌دونم به خاطر احساس نیاز و باورهای اشتباهم و قطعا موحد نبودنم هست و از استاد و دوستان می‌خوام که لطفا راهنماییم کنید که چطور بتونم خیلی راحتتر و زودتر باورهامو تثبیت کنم؟)

ولی بازم کارم اونطوری که خواستم نشد و البته همش خوب بود فقط یک قسمتش اوکی نبود که حالمو بد کرد و ناگفته نماند که خودم هم به گفتگوهای ذهنم بها دادم.

خلاصه که بازم خدارو شکر برای این مسیر روشن و پر از موفقیت و خدایا هدایتم کن تا بتونم آرامش و شادی و توحید رو درون خودم پیدا کنم و همیشه و در هر شرایطی خواسته یا ناخواسته ،خوب یا به ظاهر بد بتونم به سادگی عشق و آرامش و توحید رو در خودم پیدا کنم.

در پناه حق پاینده باشید.