تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱ - صفحه 35 (به ترتیب امتیاز)

سلام به استادعباسمنش عزیز و گرامی

و خانم شایسته ی مهربانم

و خداقوت بابت تمام زحماتتون

بابت فایل های هدیه که بسیاااار ارزشمندهستن و از خداوند میخوام که درهای آگاهی رو به روی من بازکنه تا من هرچه بیشتر بهرمند بشم از اینهمه عشق و آگاهی که این دنیا همجهت با مسیر توحید و توکل و آگاهی بسیار زیبا و باشکوهه.

من با مداوم گوش دادن به همین فایل های هدیه تغییرات وسیعی رو در تمام قسمت های زندگیم تجربه کردم

از ورودی مالی تا روابط با دیگران و تربیت فرزندم و ارتباط با خداوند و رشد و پیشرفت فردی و شخصیتی و جریانی عظیم از اتفاقات و هماهنگی های خوب و سلامتی و بینهایت اتفاقات و نتایج فوق العاده برای من ایجاد شد.

یکی از تغییراتی که برای من بوجود اومد رانندگی کردن من بود که من به شدت میترسیدم و ماشین هم نداشتیم

طی همین روند که من مدام فایل ها رو گوش میدادم این گوشه ی ذهن من بود و مثل آرزویی دست نیافتنی برای من مجسم میشد که من روزی راننده بشم و رانندگی کنم و ماشین داشته باشیم..

اما بخاطر ترس و ضعیف بودن ایمانم، اعتماد کافی رو نداشتم که حتی این رو از خداوند درخواست کنم.

من گواهینامه ام رو سالها پیش گرفته بودم و با شور و شوق رانندگی رو شروع کرده بودم اما بدون درنظر گرفتن تکاملم در همون چند بار اول رانندگی حادثه ای کوچیک برام رخ داد که ترس از رانندگی رو بر من غالب کرد .

من تصور میکردم که قابلیت و توانایی رانندگی کردن رو ندارم‌

و ماشینمون رو هم بابت مسائل مالی فروختیم و مدت های زیادی بود که هیچ ماشینی نداشتیم.

خلاصه که من تصور میکردم رانندگی از اون مواردی هست که برای من دورازواقعیته..

ناتوانی زیادی رو احساس میکردم و برای هرکار کوچکی باید به مادرم و یا برادرم و دیگران هماهنگ میکردم که من رو به جایی که میخوام برسونن،حتی یادمه شبی که ماشین داشتیم و شوهرم به شدت حالش بد بود آرزو کرد که ای کاش میتونستی منو برسونی به دکتر اما من جرعت نداشتم ماشین رو روشن کنم و اونو به دکتر برسونم و توی تب و لرز به خودش میپیچید،

و خیلی اتفاقات مختلف که به من احساس ناتوانی و درماندگی میداد فقط بابت اینکه نمیتونستم خودم رانندگی کنم و محتاج دیگران بودم

خیلی اوقات نمیشد تاکسی گرفت یا چندجا کار داشتم که بد مسیر بود و این حسابی برای من معظل شده بود اما باز هم کاری نمیکردم که من رو به این هدف برسونه.

مادرم رانندگی میکرد و تقریبا تمام کارهای من رو در بیرون از منزل انجام میداد و من همیشه با مادرم هماهنگ میکردم از خرید شخصی منو دخترم تا دکتر رفتن و بیرون رفتن و هر موردی که پیش میومد با تمام دغدغه هایی که داشت به من هم رسیدگی میکرد .

روزی که به خودم اومدم همون روزی بود که به تضاد بسیار بزرگی برخورد کردم.

خونه ی پدرم از من دور شده بود و پای مادرم هم شکست..

و من کاملا احساس بی پناهی و تنهایی میکردم و دیگه هیچکسی نبود که من بهش تکیه کنم از این جهت که من رو ساپورت کنه و کارهای من رو انجام بده،

در یک شب شرایطم کاملا تغییر کرده بود و الان مادرم به من نیاز داشت.

مادرم به مراقبت من به رفت و آمدهای من و به حضور من نیاز داشت اما من نمیتونستم مدام اونجا بمونم

و کارهای شخصی خودم و دخترم هم بود،

ماشین هم نداشتیم

دوهفته خونه ی پدرم مونده بودم و از ته قلبم از خداوند درخواست کردم که ماشینی داشته باشم و رانندگی کنم.

توی ذهنم از مدت ها قبل بهش فکر کرده بودم و درخواست کرده بودم اما خودم هم میدونم که بازهم میترسیدم ،حضور و حمایت پررنگ مادرم باعث شده بود که من اقدام جدی برای رانندگی نداشته باشم..

و من به شرایطی رسیدم که دیگه هیچ حمایتگری نداشتم،

میدونستم که این تضاد برای تغییر من ایجاد شده،

از خداوند کمک خواستم و به صورت معجزه اسا با دست خالی و شرایط سخت مالی یه پراید مدل77 خریدیم(که ماجرای توحیدی و جالبی داشت) و من با رعایت تکامل با خانومی که مربی رانندگی بود چند جلسه کلاس برداشتم و با قیمت خیلی کم به من آموزش مجدد داد،و با رانندگی کردن در ساعات بسیار خلوت و آروم رفتن و دقت زیاد داشتن و حفظ آرامش و توکل به خداوند و سپاسگزاری بابت هر پیشرفت کوچک،تکاملم رو به راحتی و لذت سپری کردم و درمدت یک ماه به تنهایی به خونه ی پدرم میرفتم و میومدم و تا قبل از این یک ماه توی محوطه ی زندگی خودم میتونستم رانندگی کنم،به خرید برم هم برای خودم هم مادرم و دخترم و دکتر،پارک،خانه بازی،و تمام کارهایی که همیشه محتاج دیگران بودم رو خودم با لذت و آرامش انجام بدم و با رسیدن من به آرزوم ،خیلی های دیگه هم به خواسته هاشون رسیدن.

مادرم اوایل استرس داشت و میترسید ک من رانندگی کنم،اما دیگه خودش مجبور بود که به من بگه رانندگی کن و فلان کار رو برام انجام بده فلان وسیله رو برام بخر،

و من هم متاسفانه(بابت این تاخیر) و هم خوشبختانه (بابت این اقدام) در این زمان رانندگی رو شروع کردم و دنیای من متفاوت شد در تمامی ابعاد، احساسم نسبت به خودم و جهان و توکلم به خداوندرشد کرد

زمانی که احساس تسلط مطلوبی نسبت به رانندگی کردم از خداوند درخواست ماشین بهتر کردم و بعد از 6 ماه همسرم ماشین رو عوض کرد و ماشین صفر خریدیم و باز هم با رعایت تکامل و توکل به خداوند و با آرامش و طی کردن مراحل گذشته با این ماشین هم شروع کردم به رانندگی کردن و الان لذتی رو که از سوارشدن با این ماشین میبرم وصف ناشدنیه و خداروشکر طی این یکسال و خورده هیچ تصادفی برام پیش نیومده و سعی میکنم بقول استاد عباسمنش هیچوقت دقتم رو کم نکنم و به خودم غره نشم و احساس حرفه ای بودن نکنم و همیشه از خدا کمک بخام و همیشه بیشتر و بیشتر بخوام.

من باور دارم که خداوند من رو به تمام درخواستهام میرسونه،کافیه که من جرعت کنم و درخواست کنم و خودم رو آماده ی دریافت کنم،

من همه ی خانوم هایی که رانندگی میکردن رو تحسین میکردم و براشون ذوق میکردم و همش با چشمام دنبال خانوم راننده میگشتم تا به خودم یادآوری کنم که منم میتونم

برای ماشین صفر که توستم باهاش رانندگی کنم تا مدتی نمونه های مشابه رو جستجو و تماشا میکردم،خانومایی که سوار ماشین شاسی بلند و صفر هستن و ماشین همچنان تمیز و نو هست و خداروشکر میکردم

تحسین کردن خیلیییی شگفت انگیزه

خدایا شکرت بابت این مسیر زیبا

و این فقط یکی از اتفاقات فوق العاده ای بود که برای من رقم خورد

نور و عشق خداوند بر همه ی شما جاری باد