تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۱ - صفحه 26 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدا

سلام به همه بچه ها ایشاالله هر روز بیشتر بتونیم قدرت توجه و تفسیر ذهن رو درک کنیم

اتفاقی که چند روزه برای من افتاد این بود که من با توجه به چند ناخواسته و ناراحتی ازش

مثل اینکه مادرم بیمار شد و اینا و من از قبل میگفتم نون و برنج و فلان چی نخورین که اشتباه میکردم و خلاصه مطلب خیلی ناراحت بودم که این از دلسوزی یا هرچی بود و راجبه اینا با ی دوستی صحبت کردم و چیزی که شد

انگار خونه و شهرم شد مقاومت و همه زیبایی ها رفت و این دوستم گفت بیا تهران پیش ما ی نیرو میخایم

من خیلی تو دلم میخاستم که اینجا تو مسیرم بمونم و رشد کنم و رفتم که چقدر برام اولش سخت بود کاری ندارم ولی به زمانی که شد اینقدر رها شدم و حالم خوب شد که نمیتونم بگم و اولین نشونه ها خیلی واضح شد

و اونجا چقدر خوب وبد چقدر تو تهران حال داد چقدر بهم چسبید و دیدم اینجا جای خواب داره غذا میدن و بچه های عالی هستن و جزو بهترین قهوه خانه های تهران بود جوری که بعضی روزا 1000 تا بیشتر قلیون میدادن

و خلاصه آقا اونجا گفتم خدایا من تو خونه چقدر نعمت دارم و میدونم این ناخواسته هام هست و مقاومته منه

و خلاصه برگشتم شهرم با اینکه اونجا حاله عالی بود و انگار دیدم شهرم برام جقدر تاریکه و این تفسیرو داشتم که ن رشد کردم و از اینجا بزرگتر شدم ولی گفتم خدایا این تعریفه منه و قرآن و صحبت با همون دوستم و ادامه و تو ی شب که دیشب بود این شب همهههه چیز تغییر کرد

و اینقدر لذت بردم امروز از قدم زدن تو شهرم از تو خونه و وسایلی که دارم از صحبت با مادر و پدرم و خوشحالم که در خونم و زمانی که اونها شاید نیازمند ی نیرو باشن من با انرژی خوبم چقدر کمک میکنم به این جو و اینکه پذیرفتم آقا من میمیرم و پدر و مادرم هم همینطور همه میمیریم و من باید خودمو حفظ کنم و تغییر کنم و بدونم اطرافم (الخیر فی ما وقع) با اینکه تهران چقدر برام به دلیل هذهنیتم رها بودم و مقاومت نداشتم

گفتم من باید بدونم دیده من به شهرم اشتباس و با اینکه سخت بود موفق شدم و اون نور از دیدم به اینجایی که هستم باز شد و انگار این پرده های تاریکی که در دیدم داشتم به اینجا ریختن پایین و گفتم دیدی ؟؟ دیدی همه چی تفسیر ماست

در واقع من با توجه به نازیبایی ها یک مومنتوم بسیار قوی و منفی رو استارت زدم

و از خدا کمک خواستم و خدا پاکم کرد بهتره اینجوری بگمش ..!

و خلاصه الان گفتم من تمام وقتم رو بزرام به مسیر درستم و کمالگرا نباشم

(تو تهران همه چی عالی بود ولی من اونجا قلیونی میشدم و من ماه ها وقت گذاشتته بودم تا سیگار و .. ترک کرده بودم و اینکه تغذیه ام و اینکه من دارم روزی 12 ساعت برای کسی کار میکنم عملا روزی چند ساعت بیشتر برام نمیمونه و باید من تغییر کنم هرچقدر م مقاومت داشته باشم مثل دوستمون که از مقاومت در دانشگاهش گفت و من از اینجا باید به در آمد و آزادی زمانی و مکانی برسم و تغییر شخصیت سپاسگزار ترم و ایمانمو حفظ کنم و وقتی از اینجا پیروز بشم چقدرررر رشد میکنم و چقدر توحیدی میشم چون قدرت میاد در دستای من فارق از اینکه بیرونم چی بشه و قرآن رویایی کمک میکنه به ساخت باور ها و البته استمرار در مسیر درستمون

هر لحظه میفهمم همه چی دیدگاه منه همه چی و هر بدی هست از دیدگاه منه

مثل حرف استاد و موضوعی که دیشب میخوندم که خدا پیامبر میفرستاده و اون مردم میگفتم ما به تو فاله بد زدیم یا نظرمون بهت بده و اون میگه بدی شما از خودتان است اگر بدانید !.

حالا من به خودم گفتم من میرم تلاشمو میکنم با اینکه اونجا رهاتر بودم و شاید خیلی زود رشد میکرددم نمیدونم گفتم آقا هست دیگه بازم میشه

من به امید خدا به این حاله خوبه برسم اونجاهم و اگر دیدم برام بهتره و خدا میخاد ببردم باز تهران میرم اشکال نداره

و البته سعیم این بود

و اینکه اهرم رنج و لذتمو درست کنم

و البته من راحتی و رهایی رو میخام و مهاجرت رو این بدونم که برم داخل چالش ها و اینجوری هم ایمانمو نشون بدم

نمیدونم ی چی توم میگه زور میزنی و یچی یچی دیگه ولی فعلا انتخابم این شد به قول استاد عمل کنم حتی اگر غلط باشه و بعد بفهمم آقا خدا داشته به جای آسونتر هدایتم میکرده اشکال نداره باز م در بازه و وقت هست به امید خدا درست میشه

دوستتون دارم فعلا در پناه خداوند باشید