تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۸

سلام عزیزترین باران جان،

چقدرخوشحال شدم وقتی‌ دوباره کامنتت خوندم .توی سایت دارن تغییراتی‌میدن و بخاطر همین کامنت های منو ندیدی !

⭕️ https://abasmanesh.com/fa/technical-news-emails-policy/comment-page-2/#comment-1864384

کُلّی مطلب ‌نوشتم.

⭕️ اسمم رو لمس‌کن برو توی پروفایلم همه نوشته هام اونجاست… نوشته هایی که با 🟢 یا 🟣 یا ⭕️ شروع میشن.

https://abasmanesh.com/fa/profile/890008/

جای دلنوشته هات کنارشون خالیه‌ . قلبم پر ازانرژی مثبت شده ها الان که اینقدر با خبرای خوب اومدی و نوشتی.

حس خوبی داشتم وقتی دیدم باچه قدرتی مسیر رو طی کردی و با چه اعتمادی به خداوند و ب ِ خودِ نازنینت پیش رفتی. بنظرم این همه رشد وایمان، نتیجه باور عمیق به خودارزشمندی و لیاقتته که خیلی واضح توی نوشته ت دارم میبینم.

تو هم به خودت، هم به خداوند اعتماد کردی ===>>> این بزرگترین و ارزشمندترین چیزی کِ میشه ازش یادگرفت. باران جان جواب این اعتمادت رو به بهترین نحو میگیری… فقــــــــــی باید مومنتومش رو حفظ کنی. این قانون خداست که هرچقدر تغییر کنه شخصیتت + هرچقدر ظرفت بزرگتر بشه آدم ها وشرایط بهتری دورت جمع میشن… طولی هم نمیکشه .

باران عزیزم، هم تو هم من یادمون باشه که در هر مرحله از زندگی، وقتی از قلب خودمون به مسیرالهـــــی اعتماد میکنیم، در واقع در مسیر فراوانی و عظمت قرار میگیریم.

تو با این همه اعتماد و قدرت، ازآزمونهای سخت بیرون اومدی، تــــــــــازه به خودت هم اثبات کردی که همیشه لیاقت بهترین ها رو داری… 🩵 قرار هم نیست به کم راضی بشه… اما با لذت بردن از مسیر… طی زمان برات خیلی راحت میشه.

خواهر خوش‌ نامم ، اومدی و نوشتی و به رُخ کائنات کشیدی که خداوندچطور در هر لحظه با من و تو هست و با دســـــت’خودمــــــــــون، مسیرهای جدید و پر از برکت رو میسازه.

خوشحالم که کنار هم توی این مسیر هستیم. مطمئنم که هر قدمی که برمیداری، تو رو به جایگاه‌ های بالاتر میبره.

از ته ِ ته ِ قلبم برات آرزوی رشد | آرامش |سر بلندی روزافزون میکنم، عزیزم.

اینجا همه ‌مون با هم ادامه میدیم تا به بهترین نسخه خودمون برسیم = ما خــــــــــالق هستیـــــم… خالق هرچیزی که از قدیم داشتیم… خالق هرچیزی که در ادامه مسیر میخوایم .

شاید این متن بدرد بخوره :

🟣 https://abasmanesh.com/fa/the-law-of-changing-unwanteds/comment-page-131/#comment-1864820

خدایا بلند میگم شکــــــــــــــــــــرت که چنین باران ِ ارزشمندی رو توی مسیرم قرار دادی. منم دلم برات تنگ شده بود… مرسی که نوشتی.

در پناه خداوند یکتا، روشن وقدرتمند باشی، رفیق خوبم

ستاره جانِ نازنین . تولدت مبارکِ کائنات عزیز دلم . خوش حال شدم که برفی بوده . چون اتفاقا تولد منم برفی بود‌ ؛ وسط ِ دی . کلی سلفی گرفتم وسط برفا و توی‌ کوه… اونروز باهرقدمم کل پوتین م میرفت توی برف.

خوندم ،،، متن ت یه جور آرامش دلبرانه داشت… از همونا که بیصدا میشینه توی دل.

این همزمانی ها که گفتی، این ساعت، این کاناپه کنار پنجره، این حال بین خواب وبیداری… انگار دل آماده تره برای شنیدن.

چون من بعید میدونم اتفاقی یا تصادفی… باشه. خودت خالق ش هستی. دل طلب این آرامش رو داره ‌.

نوشتی “خدا ظرف وجودیتو بزرگتر کنه” ==>> میدونی چیه؟ وقتی از دلت گذشته و نوشته شده، خب یعنی درخواستت شنیده شده.

بزرگ شدن ظرف، اولش با توجه و صلاه میاد، با دیدن، با ظرافت. انگار تو توی همون مرحله ای الان ؛ الحمدلله‌ .

و آره… نور راهشو پیدا میکنه. بی فشار، بدون عجله. ریلکس

مثل همون کبوترایی که دیدی ==>> آروم، مطمئن، بی دغدغه، در حال دریافت. خوابت خیلی زلال بود ستاره… خواب دلهای امن… . “”دل امن””  …. نمیدونم چی شد یهو این دوکلمه رو به هم چسبوندم!

اینکه گفتی اتفاقات خوب بوم بوم وارد زندگیت شدن، قشنگ معلومه درِ دلت بازه… و به خـــــداجون حسابی اجازه دادی‌ .

باز بگم ؟ برف روز تولدت… چه هدیه لطیفی.

برا من این ینی سکوت ، پاکی ، شروع. حق داشتی دلت بخواد به یکی بگی و خوشحالم که گفتی.

راستی حال پیج کاریت چطوره؟

دقت کردی … گفتی حتی با فاصله وکم حرف انرژی منتقل میشه، خودش نشونه اتصال دلهاست،  کلمات… گوش به حرف دل شدن.

نور به اون دل گرم ومهربونت ستاره جان

و مطمئن باش؛ همون خدایی که امشب آرومت کرد؛ فرداهات رو هم بلدِ قشنگتر بسازه

سلام ستاره جان… خـــــدا روشکر که دلنوشته ت بوی خدایی میداد که داره لبخند میزنه. میدونی لبخندای خدا چجوری ن؟؟  بی سر و صدا میان وهمه چی رو نرم و روان میکنن.

جمله : “لحظه هایی که آدم نمیدونه چطور ولی میبینه ک ِ شد” =>>  امضای همون حالتیه که ذهن کنارمیره و دل ، کارو تحویل میگیره.

این چیزایی که نوشتی: پول ساختن های خوشگل| راحت اومدن همزمانیها | نرم شدن دلها => خودت خالقش بودی پس اینا نشونه هماهنگیِ تو باجریان الهی ِ .

وقتی آدم باخودش، باخـــــدا، با مسیرش یکی میشه => دنیا دیگه زور نمیزنه، همراهی میکنه. مثل دنیای ِ الانه تو .

همه درس استاد عباسمنش اینه که آدما چالشها رو مثل الان تو ، “درس” ببینن نه “مانع” . آدمی هم که درس میبینه، دیگه یازمین نمیخوره، یا اگر چیزی بشه راحت بلند میشه. ته تهش یه تجربه میخواد باشه .

“سناریو قبل دیده شدن امضا شده”  》آره… بعضی چیزا اول توی دل امضا میشن، بعد توی دنیا اجرا . امیدوارم تا نیستی روی اون کاناپه یه قرآن یا یه دیوان حافظ بذاری ‌. چون اگه بیام توی هوم جیم ت میرم یواشکی روی دیوارش یه بیت مینویسم.

این چند شبی که شروع کردی => همون سکوت قبل از خبرای خوبه هااا == روزایی که هنوزچیزی معلوم نیس ، ولی دل آرومه.

ستاره جان

معلومه داری با خـــــدا قرارعاشقانه میذاری

وقتیم که قرارت عاشقانه باشه ؛ بازگشتت همیشه با نور ولبخنده.

~~~🟣~~

به خدا میسپارمت

نه از سر خـــــداحافظی

از سر اطمینـــــان قلبـــــی