درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۵

حسین جانِ سلام و ایام به کام . دعا توی متن ت نفس میکشید.

ترسها رو برداشتی و دادی ب ِ دست خدا ==>> یعنی از حالت جنگ اومدی بیرون و وارد پنـــــاه اَمن شدی =>> این یه پیروزیه دلچسبه ، حتی قبل از هر نتیجه ای. اصلا برو بالاتر ، عزتمندی ِ .

فهمیدی مسئله “بازی نکردن” بوده، نه “باختن”… ==>> یعنی بیداری .

بعضی وقتها مافکر میکنیم ایمان یعنی جدی گرفتن همه چیز،

درحالیکه :

ایمان عمیق یعنی بازی کردن درآغوش امن خداجونی که بهش بوس طــــــــــولانی میدی ؛؛ با شوق، با اعتماد ،،، بدون عجله | انتقام| یا اثبات.

این فهم که

“”همه چیز علیه من نیست، بلکه همه چیز داره منو بزرگترمیکنه””==>> یه جهش فکر و باوریه.  ساده بهش نگاه نکن.

نهنگ افکاروقتی کوچیک میشه که تو از دهانش بیرون میای

و میای توی وسعت نگاه خدا ==> رفیق خوبم ، فرصت بسیار فراوانه برای بازی کردن| برای بُردن| برای حال خوب.

توی وسعت نگاه خداوندکه باشی 》اونجا دیگه نهنگ هم ماهی کوچیکیه توی اقیانوس رحمت.

حسین جان، مستمرا داری یادمیگیری بازی کنی،

از روی غفلت؟ نه ، که از سر توکّل ==>>  این بازی، عبادته.

~~~~~

درپنـــــاه جان جانان باشی ؛؛ سبک، آرام، و مطمئن

🟣 که دستی هست… همیــــــــــشه زیر پای دلت

سلام نرگس جانِ بهشتی…

چه قشنگه وقتی آدم میبینه آیه، لحظه، الهام، تماس تلفنی… همه به هم وصل میشن .

جمله ای ک ِ گفتی دوباره برات زنده شده ==> همینومیگه: ما دنبال چیزی میدویم، امااون چیزی که واقعا لازمه خودش راهشو بازمیکنه ومیاد سراغمون.

این شکافته شدن پلن ها، قدم بعدی که گفته میشه ،، تماس صادرات ، الهام خریدقانون سلامتی… ==>> اینا نشونه جنگ نیستااا، نشونه رشده .

همون آیه ای که آوردی؛ بعضی چیزا اولش سخته شاید گنگه، ولـــــی تو دلش خیرپنهانه… به قول استاد الخیر فی ما وقع .

ماجرای خرازی رو دوست داشتم. اون مکث قبل ازخرید، اون “نخـــــر”ی که از درون اومد ==> > > همون لحظه هایی ِ که آدم میفهمه تنها نیس .

وقتی میسپاری وگوش میدی، هدایت حتی لای وسیله های قدیمی هم خودشو نشون میده. .. ‌این خیییلی برام جالبه .

بنظرم همین کِ بیشترگوش بفرماش هستی، خودش بزرگترین معجزه ست.

ادامه بده عبدانه ومطمئن. خدا بلده چطور ببرتت.