«تجربه‌های من از اعتماد به نشانه‌ام» - صفحه 122

سلام صبح همه تون عالی و فرکانستون بالا. من بارها از بخش نشانه امروز استفاده می‌کردم که بصورت رندوم منو به فایلی هدایت کنه که حالمو خوب کنه و منو به مدار بالاتری ببره. اما چیزی که مشخصا یادم هست همین اواخر اتفاق افتاده و واقعا عجیب بود.

من برای مصاحبه استخدامی باید به تهران سفر میکردم. کلی سوالات تخصصی رو با کمک هوش مصنوعی (کوپایلت) به همراه جواب پیدا کردم و تمرین کردم حتی صدامو ضبط کرده بودم که توی اتوبوس فایلهای درسی رو گوش بدم چند بار گوش دادم و بعد از اونجایی که زمان زیادی توی اتوبوس داریم گفتم برم به نیت مصاحبه بخش نشانه امروز رو ببینم به فایلی هدایت شدم که استاد عباسمنش میگفت برای کنکور برای هر سوال فقط هدایت میخواست همینطوری همه سوالارو جواب داد بدون اینکه دفترچه دوم سوالات رو آورده باشن!!!! و رتبه هفتم کلاس یا دانشگاهشون شده بود.

نکته دوم فایل این بود که فکر میکنی چت جی پی تی و هوش مصنوعی و عقل خودت میتونه هدایتت کنه یا خدا؟ فهمیدم دیگه فقط باید به خدا بسپرم و تموم. البته من به خدا توکل کرده بودم اما با هوش مصنوعی خیلی سوال کار کرده بودم جوری سخت گرفته بودم انگار میخواستم کنکور بدم. طبق این هدایت فهمیدم فقط باید از خدا هدایت بخوام که کجاهارو بخونم و یکم هم ساده تر بگیرم خلاصه اینکه این نشانه خیلی بهم کمک کرد. هیچ کدوم از اون سوالات خیلی تخصصی نیومد (من حتی کلمات اختصاری انگلیسی مربوط به اون شغل رو خونده بودم) روز مصاحبه تقریبا 30 تا سوال پرسیدن و من به لطف خدا 28 تا رو جواب دادم و خدا رو صد هزار مرتبه شکر قبول شدم

از شما ممنونم که این بخش رو راه اندازی کردین.

این نکته درباره وجود کل سایته: تازگی به خودم میگم اگه شما هیچ کار هیچ کاری هم برای من انجام نداده باشین نحوه سپاسگزاری از خدا رو بهم یاد دادین و این خودش همه چیزه. چند سال پیش من دفتر شکرگزاری داشتم اما واقعا فقط می‌نوشتمش و احساس شکرگزاری نداشتم بیشتر شبیه یه کار اجباری مثل مشق نوشتن بود بعد نوشتن رو گذاشتم کنار فقط از نگاه کردن به چیزهایی که دوست داشتم لذت بردم و طبیعی خدارو شکر کردم کم کم حس سپاسگزاری رو گرفتم، اینم بصورت طبیعی اتفاق افتاد چون استاد و مریم خانم توی سریالهای زندگی در بهشت هر چیز کوچیکی رو میدیدن با شوق و لذت خدا رو شکر میکردن انگار توی اون گل یا منظره یه چیزی میدیدن که ما نمیدیدم که انقدر خوشحالن. ما هم اطرافمون پر زیبایی و گل و پرنده است خداروشکر. تحت تاثیر سریال‌های داخل سایت بهشون بیشتر توجه کردم و بیشتر از وجودشون لذت بردم و با لبخند خدارو شکر کردم. البته من آدم سپاسگزاری بودم ولی نه اونقدری که الان هستم.

نکته بعدی که از این مسیر شغلیم یاد گرفتم: اگر کار رو به خدا سپردی خیالت راحت باشه دیگه به خواستت نچسب چون اگه به چیزی بچسبی نگرانی میاد به تو میچسبه بعد نجواهای ناامید کننده شیطان میاد و میگه: حالا اگه نشه چی؟ من توی کل مسیر به خدا توکل کردم تلاش معقولانم رو کردم و اعتقادم این بود اگه این شغل روزی منه آسمون به زمین بیاد خدا این روزی رو به من میرسونه و چون به خدا توکل کردم پس میشه چون نمیشه و نتونستن برای خدا معنی نداره و من تنهایی نیومدم که شکست بخورم من قبل از خودم خدا رو فرستادم جلو حالا نجواهای شیطانی اگه میتونین شکستش بدین. قبلا برای یه شغل دیگه روزی 8 ساعت درس خوندم، یا میخوندم یا هندزفری توی گوشم بود درس رو گوش میدادم یا فلش کارت میکردم یه جوری بهش چسبیده بودم که شبیه شعار یا مرگ یا زندگی شده بودم آخرش فقط با چند نمره کمتر قبول نشده بودم. بعد دو سال برای یه شغل دیگه شرکت کردم یکی از دوستام شد یکی از دستان خدا و کلی راهنماییم کرد و بیشتر از من تلاش کرد همه چیز در ظاهر پیچیده و نشدنی بنظر میرسید اما چون من از اول با راحتی خیال و با توکل به خدا توی این راه قدم گذاشتم در نهایت موفق شدم و از فردا هم میرم سر کار.خدایا شکرت

به همه کسانی که این کامنت رو میخونن میگم اگر به خدا توکل کردی دیگه نگی توکل به خدا ببینیم چی میشه اگه خدا بخواد میشه یجوری حرف نزن انگار از اول داری شکستت رو توجیه میکنی، خدا میخواد موفق بشی که نعمتهای بیشتری توی جهان پخش بشه بعد خودت بشی یکی از دستان خدا که گره از کار خلق باز میکنی. به خدا توکل کردی؟ بدون میشه. خدا بالاترین قدرته و تواناییش رو داره که تو رو توی مسیر درست بذاره و هدایتت کنه سمت هدفت بشرط اینکه تو با آرامش همون مسیر رو طی کنی و با شک و تردید بیجا دور برگردون نزنی و نری توی جاده خاکی.

شده بعضی وقتها حس کنین یه مورچه ممکنه بیوفته توی یه چاله آب بعد برش میدارین میذارین توی قسمت خشک که راهش رو ادامه بده؟ من سر مسیر شغلیم همچین حسی بهم دست داد که انگار خدا منو برداشت گذاشت توی مسیر درست. این حسم بهم دست داد که خدا جوری برای بدست آوردن شغلم برام برنامه ریزی کرده بود که من حس می کردم یه مهره شطرنجم ولی طرف برنده اش و خدا داره این بازی رو پیش میبره اینقدر که همه چیز انگار از چند سال پیش برنامه ریزی شده بود.

اول اینکه من چند سال پیش به خاطر اینکه بتونم برای استخدامی آموزگاری شرکت کنم رشته مشاوره رو خوندم (در مقطع ارشد) رشته خودم چیز دیگه ای بود. بعد که تموم شد و توی استخدامی شرکت کردم و فقط با چند امتیاز قبول نشدم یک سال گذاشتمش کنار و بیخیالش شدم کم کم از دوستم شنیدم چون خودش انتقالی گرفته یه نیرو برای سِمَت قبلیش لازم دارن و مدارکت رو ببر فقط شرایط سنی داره، شرط سنی 30 سال داره، من چند سالم بود 36. کار خدا رو ببین: حداقل چند نفر باید مصاحبه بشن با رشته های مرتبط به شغل مورد نظر. نتونستن چند نفر 30 ساله با اون رشته ها پیدا کنند، شرط سن رفت روی 35 سال، هنوز یه سال اضافه بود. ارشدی که به قصد آموزگاری گرفته بودم 2 سال از سنم کم کرد و من واجد شرایط شدم که توی مصاحبه شرکت کنم. در واقع اینها همه برنامه ریزی خدا بود. از اولش تا آخرش همه تدابیر خدا بود جوری که من وقتی با خدا حرف میزنم میگم خدایا سپردم به خودت اگه به خودم باشه من میرم توی دیوار (یعنی میخورم به بن بست) منو هدایت کن راه رو برام آسفالت کن من راحت به خواستم برسم خدایا به تو توکل میکنم پس میشه. یکی از دوستام سر یه موضوع دیگه ای یک سال قبل باعث شده بود من این ایمان رو پیدا کنم که وقتی توکل میکنی میشه. دوستم: به میشه نمیشه فکر نکن حتما میشه. (وقتی توکل کنی حتما میشه)

ممنون از استاد و خانم شایسته و همه کسانی که کارهای فنی سایت رو انجام میدن و همه دوستانی که کامنت میذارن و تجربیاتشون رو به اشتراک میذارن ان شاءالله که همه با توکل به خدای یکتا به مدار بالاتر مهاجرت کنیم️