معضلی ویرانگر به نام "جلب توجه" - صفحه 7 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدای مهربان

1402/11/05

تصمیم من ، و حرف مردم

من مدتی هست که تصمیم گرفتم از کارم استعفا بدم ،آخه قبلا با گوش دادن شبانه روزی به ثروت 1 احساس کردم که باید از کار قبلیم که هفت سال بود اونجا بودم استعفا بدم و با اینکه عرق سرد ازم میزد بیرون این کارو کردم و بعدش چقد اتفاقات خوبی افتاد، چقد درآمدم رشد کرد، و چقد اعتبارم بالاتر رفت، چقد چیزهای جدیدی یاد گرفتم ،چقد خودم رو شناختم ،چقد توانایی هام رو شناختم ،چقد وارد ترسهام شدم ،چقد با آدمهای جدید و نازنینی آشنا شدم .

حالا هم با گوش دادن به دوره حل مسائل در غروب ها بعد از کار، و دوره عزت نفس در صبح ها هنگام رفتن به سر کار و گوش دادن در هنگام خواب ظهر در سر کار، به این نتیجه رسیدم که باید محل امنم رو ترک کنم و وارد ناشناخته ها بشم

و چیزهایی که جلوم رو گرفته اینها هستن

اینجا جات خوبه ،مدیر تولید هستی ،کلی عزت و احترام داری، اینجا اکثرا بی سواد هستن و تو اینجا داری پادشاهی میکنی،

صاحب کارخونه و مدیر چقد بهت احترام میگذارن ، چقد اینجا آزادی داری ،اختیار داری، و راه و چاه رو یاد گرفتی ،دستگاه ها رو مسلط شدی ، تو قبلا بلد نبودی که روشن کنی ،الان داری برنامه مینویسی، ولش کن کجا میخوای بری،چرا میخوای خودت رو تو دردسر بندازی، چرا میخوای خودت رو بیکار کنی، اول یه کار پیدا کن بعد برو بیرون ،دیدی به همسرت گفتی چقد دعواتون شد، میگفت تو مارو بچاره میکنی با اینکار ،اول یه کار پیدا کن بعد بیا بیرون،

ولی وقتی هم که میخوام فک کنم که اول یه کار پیدا کنم این ها میان تو ذهنم

خب گیرم که من رفتم یه کار پیدا کردم ، به اینها که دارم کار میکنم براشون چی بگم، بگم دارم میرم یه جای دیگه چون پول بیشتری میده ،یا بگم که میخوام از منطقه امنم خارج بشم ،بعد نمیگن که مثلا یه چند وقت دیگه صبر کن، و من از اون کارم بیفتم و ضایع بشم ،چون به اون یکی هم قول دادم و زشته آدم زیر قولش بزنه ، و اون میگه که این آدمه چقد بدبخت و حقیر بود که قول داد نیومد چقد آدم بی چشم و رو پر رویی هست و اینکه ببین مارو قال گذاشت ، دست ما رو گذاشت تو پوست گردو، ما برو بیچاره کرد، چقد آدم بی مسئولیتی هست ،اصلا خوب شد نیومد چون بی مسئولیت بود

و من احساس بد کنم من احساس گناه میکنم اگر کسی رو برنجونم اگر باعث بشم که کسی بدبخت بشه

چون باور دارم که من عامل و باعث بدبختی دیگران هستم

الان که دارم اینها رو مینویسم متوجه میشم که چه باورهای خطرنانکی دارم

و اینکه بعدش این میاد تو ذهنم که استاد گفته که خودتون رو بیکار نکنید، پس همینطور بگذار ادامه بدم ولش کن نمیرم بیرون

چکار کنم ،اگر کار گیر نیارم چی، اگر با همسرم دعوام بشه چی ،اگر من و رها کنن چی، اگر نتونم پول مدرسه آراد رو بدم چی

اگر دوباره برم برای مردم کار کنم چی، خب همین جا وای میستم برای مردم کار میکنم دیگه چرا برم یه جای دیگه و سختی بکشم

همین جا من پادشاهم دیگه

پس ولش کن نمیرم و این تصمیم رو به گور میبرم

اینها افکاری هست که در ذهن منه که ریشه اش اینهاست

حرف مردم

بی ایمانی

شرک

ترس

نگرانی

، اینها نشون میده که همش از باور کمبود و محدود کننده میاد ، و نتیجه ای که از این نوع تفکر میگیرم اینه که هیچ حرکتی نکنم ، در ترسهام بمونم در نگرانی، و قطعا نتیجه با شکست روبرو خواهد شد.

من باید به این شکل عمل کنم :

باید با این باور که خداوند هدایتگر من است عمل کنم، من باید به خودم بگم که مجتبی تو دفعه پیش از اون کارخونه اومدی بیرون چقد باعث رشدت شد، همینکه الان میگی اینجا دارم پادشاهی میکنم نتیجه اون حرکت بود، نتیجه اون ایمان و توکل بود ،نتیجه رفتن به دل ترسها بود، نتیجه این بود که تو نمیدونستی قدم بعدی چیه و قراره کجا بری ،ولی میدونستی که اونجا دیگه مناسب تو نیست و باید حرکت کنی و این کارو کردن ونتیجه اش رو هم گرفتی

حالا اینم همینه ،اگر حرکت کنی توانایی هات رو میشناسی، علایقت رو میشناسی ،ایمانت قوی تر میشه، شرک تو وجودت کمتر میشه ،پس با این باور حرکت کن

و اینکه بجای اینکه به حرف مردم توجه کنی ،ببین قانون چی میگه ،قانون میگه حرکت کن ، تو خونه نشین منتظر کیسه پول باش، توانایی هات رو به یاد بیار، به خودت احساس گناه نده، خودخواه باش، به خودت فک کن نه بقیه

با این باور که حرکت کنی و قدم برداری قدم بعدی بهت گفته میشه ، مثل قبل

با این باور که اگر یه جا بمونی میگندی

با این باور که تنها راه از بین بردن ترس رفتن به دل ترس هست

با این باور که الان وابسته شدی، و اگر حرکت کنی وابستگی ات از بین میره و تو رها تر میشی، توانایی های بیشتری از خودت کشف میکنی

و اینکه جهان ،خداوند ، پاداش میده به جسارت، هوش و استعداد نمیتونه باعث رشد بشه ولی جسارت و شجاعت میتونه باعث رشدو پیشرفت بشه ،

با این باور که حرکت میکنی و از تردید رها میشی و درسش رو میگیری برای قدم بعدی

پس من در اینجا میگم که تعهد میدم به قانون عمل کنم

این چن کاری که دستم هست رو انجام میدم و تحویل میدم و به امید الله استعفا نامه ای که نوشتم و آماده هست رو میدم و میام بیرون ، و در اونجا متنظر قدم بعدی هستم که به من گفته بشه

البته با توجه به تجربه قبلی دیگه تو خونه نمیشینم که منتظر باشم، نه سریع میرم سراغ یه کار دیگه و شروع میکنم

چون واقعااین باور رو از گذشته دارم که هر کجا برم تو هر کاری برم من سریع مراحل پیشرفت رو طی میکنم چون انقد این کارو کردم دیگه واقعا جز باورهام شده و اصلا نگران نیستم، حتی اگر در یه جایی از پایئن ترین قسمت شروع کنم واقعا باور دارم که خیلی سریع رشد میکنم و در راس اون مجموعه قرار میگیرم

پس با این باورها حرکت میکنم

الان بهمن 1402 هست و من استعفا نامه ام رو چندین روزه نوشتم و هی دل دل میکنم

ولی هی دارم رو خودم کار میکنم که تو شک نمونم و از تردید رد بشم و به دل ترسهام بزنم

و مطمئن هستم که اتفاقات خوبی منتظر من هست

آنچه که مرا نکشد قوی ترم خواهد کرد

سپاسگزارم